Πως έγινε το OSI reference model

Μόλις πρόσφατα έφυγε ο Hubert Zimmermann, o παρά λίγο "πατέρας" (*) του διαδικτύου, σύμφωνα με αναφορά του ΙΕΕΕ. Διαβάζω δημόσια Μήνυμα από την λίστα του Dave Farber που περιέχει ένα μικρό ηχητικό MP3 από μιά συνέντευξη του Hubert Zimmermann INWG , OSI reference model, CYCLADES, που δυστυχώς πέρασε στον Αδη πρόσφατα (1941-2012). Αναφέρει σημαντικά στοιχεία του έργου του πως μπήκε στα δίκτυα υπολογιστών και τη σχέση του με το μοντέλο αναφοράς OSI. Αντιγράφω το μήνυμα και παρακάτω κάνω μια γρήγορη μετάφραση των λεγομένων του σε μέλος του SIGCIS το 2005 προσθέτοντας μερικά wikipedia links :

dear all, some sad news from europe: hubert zimmermann died on november 9th from leukaemia. he joint the team of cyclades 1972, was member of IFIP WG 6.1 and chaired the OSI architecture committee, who defined the OSI reference model. he received the sigcomm award 1991.

i had the chance to meet and talk with hubert zimmermann in july 2005. in memoriam, i did a short radio play, in which he tells how he came to networking in 1966, why he didn't leave paris in 1972, his time at ISO, and why a stronger support of the TCP/IP community at ISO might have made a difference in the late 1970s, early 1980s ...

" what else do you want to know": http://nomatic.org/static/antville/audio/files/050714hubertzimmermann.mp3

all the best, mariann unterluggauer



----Πρόχειρη Μεταγραφή-----

ΟΚ Θέλετε τη σύντομη η τη μακρά ιστορία ?

Θα αρχίζω απο την αρχή την ιστορίας μου στα Δίκτυα Υπολογιστών

Πρώτη μου δουλειά σε εταιρεία του Γαλλικού Υπουργίου Άμυνας το 1966 σε Επικοινωνίες και Υπολογιστές

Σχολείο μάθαινα για τηλεφωνικά δίκτυα, ηλεκτρονόμους, οι υπολογιστές ήταν στην αρχή ακόμη

Ασχολήθηκα με λογισμικό επικοινωνιών στο ΥΠ.ΑΜ. Που μάζευε και χειριζότανε μηνύματα, έκανε τα γραφικά τους στην οθόνη στο πλαίσιο του πρώτου πρότζεκτ στις επικοινωνίες διάρκειας 5 χρόνων.

Εμαθα πάνω στη δουλειά περι επικοινωνιών και σκέφτηκα ότι Χρειάζομαι Ακαδημαικό υπόβαθρο στα δίκτυα υπολογιστών δηλ. Κυρίως υπολογιστές τότε. Ετσι σκέφτηκα να πάω στις ΗΠΑ σε Πανεπιστήμιο και μίλησα σε ανθρώπους που είχαν πάει από την Γαλλία

Συνάντησα τον Louis Pouzin που είχε πάει στο ΜΙΤ Εργαζόταν τότε στην δια-σύνδεση Data Bases και μου εξηγησε τι έκανε στην Αμερική, πρότεινε "Ελα στη Ομάδα αντί να πας Stanford, MIT, UCLA και θα μάθεις περισσότερα.."

Είχε συνεργάτες από την εποχή του ΜΙΤ τους Lary Roberts (BBN) ,Vint Cerf (SRI), Kleinrock (UCLA) κλπ

Ετσι το 1972 πήγα στο Παρίσι μαζί με τον Louis Pouzin Το 1971 φτιάχτηκε η πρώτη εκδόση του ARPANET και μετά ήθελαν να κάνουν μια νέα έκδοση μαζί μας

Εμείς μάθαμε πολλά από αυτούς, καταλήξαμε στο σχέδιο CYCLADES , αποφύγαμε τα λάθη τους.

Το επόμενο σημαντικό σχετικό με την Ιστορία του Διαδικτύου ήταν η δημιουργία του IFIP Working Group

Μέσα σε αυτό άρχισαν να συναντιώνται εκπρόσωποι των διαφορετικών ομάδων από CYCLADES, από ARPANET, o D.Davies από το αγγλικό NPL (national physics lab)

Σταδιακά το IFIP WG απόκτησε international σύνθεση και οδήγησε στην ιδέα ότι τα στανταρς είναι το παν στην προσπάθεια να κάνεις Επιστήμη και Τεχνική περί του πως φτίαχνονται τα Δίκτυα Υπολογιστών. Αν δες έχεις στάνταρς τότε δημιουργείς ασύνδετες νησίδες

Υπήρχε η ΙΒΜ με μερίδιο 60% της αγοράς υπολογιστών που προωθούσε το δικό της "κλειστό" μοντέλο δικτύωσης το λεγόμενο SNA και αυτό φόβιζε την κοινότητα χρηστών ετσι οδηγηθήκαμε στην ιδέα για International computer communication standards

Φτιάχτηκε η ISO Commitee για αρχιτεκτονική ανοικτών συστημάτων και μια περίεργη τότε ορολογία για τις βασικές έννοιες.

Φτιάχτηκε το βασικό μοντέλο OSI με τα λεγόμενα στρώμματα (layers) σε διάταξη στοίβας.

Ηταν πρωτοβουλία από τους Βρετανούς που προέρχονταν από το IFIP WG και είχαν καλύτερη κατανόηση του πως δουλεύει ο ISO.

Στην ISO Commitee συμμετείχαν Κατασκευαστές από ΗΠΑ, Ευρώπη, Ιαπωνία αλλά δυστυχώς ο κορμός ανθρώπων του ARPANET δεν συμμετείχε, αν είχε θα είχαμε αποδεχθεί το TCPIP.

---Μεταγραφή τέλος----

(*) Μαζί με τους V.Cerf, R.Scuntlebury, Α.MacKenzie αντί αυτών που καθιερώθηκαν τελικά δηλαδή V.Cerf και R.Khan (δες αναφορά IEEE παραπάνω καθώς και παλαιότερο ποστάρισμα δικό μου για τον Αλεξ Μακένζυ). Σίγουρα ο όρος "πατέρας" είναι δημοσιογραφικής προέλευσης.

ΟΤΕ και Διαδίκτυο

Θα χρειαστούν περισσότερα ποσταρίσματα για να περιγράψω την εμπειρία της συνεργασίας που είχα με τον ΟΤΕ πριν τεθεί ζήτημα "δημόσιο διαδίκτυο" στην Ελλάδα. Η αρχή έγινε για να στηθεί η ΑΡΙΑΔΝΗ - το Εθνικό Δίκτυο Ερευνας στην Ελλάδα στα μέσα του '80 (*), η συνέχεια ήταν να αναλάβει ο ΟΤΕ την κατασκευή της Χ.25 υποδομής του ΑΡΙΑΔΝΗ μέχρι που ο ΟΤΕ αποφάσισε να αξιοποιήση την εμπειρία του "ΑΡΙΑΔΝΗ ΤΙ ?" και να δημιουργήσει τον πάροχο ΟΤΕΝΕΤ.

Η πρώτη επαφή με τον ΟΤΕ με πάει πολύ μακριά στις μέρες του ΑΡΙΑΔΝΗ Χ.25 (1986) και του Ευρωπαϊκού COSINE IXI (1988) αλλά και στην γνωριμία μου με πολλές υπηρεσίες, εργαστήρια και δραστηριότητες του ΟΤΕ όπως στο κτήριο με τον τηλεπικοινωνιακό κόμβο ΑΡYΣ (**) με τα Εργαστήρια Πιστοποίησης (πήρα άδεια για τα μόντεμ Alcatel Baseband το 1986) και τη χρήση του Δορυφορικού Σταθμού για τα διεθνή πειράματα ACTS NICE 1998 (global 360, symmetric TV, National Interconnection Experiments).

Η πρώτη επαφή έγινε με τα στελέχη του ΟΤΕ (Τζορτζίνης, Λάτσης, κ.α) που κάλεσε σε συναντήσεις εργασίας του ΑΡΙΑΔΝΗ ο Νίκος Μαλαγαρδής το 1986. Το 1988 πήγα στο Μέγαρο στο Μαρούσι για τον κόμβο ΙΧΙ Χ.25 στις εγκαταστάσεις του ΟΤΕ στην Κωλλέτη από τον Ολλανδικό PTT (UNISOURCE αργότερα). Μετά με τη προμήθεια από τον ΟΤΕ των κόμβων Χ.25 του ΑΡΙΑΔΝΗ κατασκευής TELEFONICA το 1989 και αργότερα με τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα του ΟΤΕ το 1994 για το ΑΤΜ. Το 1995 με τα στελέχη της OTE CONSULTIΝG για τη πρόταση κατασκευής του ΕΔΕΤ/ΓΓΕΤ από το σχήμα ΟΤΕ-ΑΡΙΑΔΝΗ-ΑΤΤ-DeteBerkom. Δυστυχώς η πρόταση λόγω ένστασης στο δημόσιο διαγωνισμό της ΓΓΕΤ δεν προχώρησε.

Η γνώση που αποκόμισα από τις συνεργασίες με τον ΟΤΕ εισερχόμενος στα εσωτερικά αυτής της μεγάλης βιομηχανίας ήταν μεγάλο μάθημα και εντυπωσιακή εμπειρία.

Το 1994 όταν τα πράγματα με την ΑΡΙΑΔΝΗ στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ βάλτωσαν έστειλα βιογραφικό στον ΟΤΕ Δ/ση Τηλεπληροφορικής (κ.Πολυθεοδωράκης, κ.Τζωρτζίνης, κ.Οικονόμου) και είχα συνάντηση μαζι τους με αντικείμενο την πρόταση μου να μπεί ο ΟΤΕ στην παροχή υπηρεσιών διαδικτύου. Η επαφή αυτή τελικά δεν προχώρησε ούτε και το σχέδιο OTE - FORTHNET που έμαθα ότι υπήρχε στο τραπέζι τότε και που σχολίασα θετικά δείχνοντας τη μεγάλη διάσταση που έπρεπε να στοχεύσει ο ΟΤΕ κάτι που έλειπε από την ευρύτερη περιοχή Βαλκανίων- Μεσογείου. Πιστεύω ότι έπαιξα θετικό ρόλο στο να στραφεί ο ΟΤΕ προς το Διαδίκτυο.

To 1995 ήμουν μέλος της συνεργασίας SUN microsystems - ΠΟΥΛΙΑΔΗΣ Α.Ε και παρουσιάσαμε ένα σχέδιο υλοποίησης ISP από τον ΟΤΕ. Αργότερα έμαθα ότι υπήρχε εσωτερικός ανταγωνισμός που ακύρωνε τις διάφορες προσπάθειες. Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και με το Χ.25 παλαιότερα. Το σχέδιο βέβαια δεν προχώρησε.

Ηταν η εποχή που 1-2 νέοι δημοσιογράφοι πίεζαν με δημοσιεύματα για το πόσο ακριβός ήταν ο ΟΤΕ με το dial-up X.25 και πόσο πτωχή πληροφοριακά ήταν αυτή η παροχή σε σχέση με την ARIADNE-T dial-up = Internet.

Τελικά η Διοίκηση του ΟΤΕ πήρε απόφαση να μπει στο Διαδίκτυο με θυγατρική μέσω κοινής προσπάθειας και καταστατικής συνεργασίας ΟΤΕ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ -ΜΕΤΣΟΒΕΙΟ και έτσι βρέθηκα στις ομάδες εργασίας σαν εκπρόσωπος της τεχνογνωσίας του ARIADNE-T για την επεξεργασία ενός Επιχειρησιακού Σχεδίου Internet OTENET. Συνεργάστηκα πολύ εποικοδομητικά και σε βάθος για 6-7 μήνες και έμαθα πολλά από στελέχη όπως Σ.Μπινιέτογλου, Σ.Συκάς, Ε.Βουλοδήμου, Σταυρακάκης και άλλοι.

Θυμάμε τις έντονες συζητήσεις για τα ποιά θα ήταν τα προϊόντα της ΟΤΕΝΕΤ, μάλιστα στην έκθεση COMDEX βγήκε και μια σχετική αφίσα από τον ΟΤΕ. Είχε προϊόντα όπως “Internet Exchange”, “Backbone Services” και “Εφαρμογές” κάτι που θεωρώ αφορά την επιρροή μου στην ομάδα εμπορικών θεμάτων πέρα από το κλασσικό dial-up.

Αργότερα τεχνικοί του ΟΤΕ ήρθαν στον ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ για να τους κάνει η ομάδα ΑΡΙΑΔΝΗ ένα Internet Demo, να δουν CISCO ρουτερ και SUN σερβερ και τα serial interfaces που διέθεταν για να περάσει η παροχή internet πάνω στο τηλεπικοινωνιακό δίκτυο καθώς και τις εντολές διαχείρισης. Δήλωσαν αυτό ήταν μεγάλο μάθημα γιατί απομυθοποίησαν τα βασικά της τεχνολογίας του διαδικτύου.

Στην επίσημη παρουσίαση της ΟΤΕΝΕΤ δεν είχα πρόσκληση έτυχε να είναι καλεσμένος όμως ο ομιλητής που στην Ημερίδα της ΕΕΔΕ (1996) μετά την δική μου παρουσίαση για το διαδίκτυο είχε διατυπώσει στην παρουσίαση του την εκτίμηση ότι το διαδίκτυο δεν ήταν κατάλληλο για το ηλεκτρονικό εμπόριο. Προσοχή, τεχνικά επιχειρήματα για τέτοιες εκτιμήσεις υπήρχαν απλά η εξέλιξη της έννοιας "διαδίκτυο" δεν ήταν ακόμα ορατή παρά μόνο σε ευαγγελιστές.

Βέβαια από την ΟΤΕΝΕΤ κάποια στιγμή μου πέρασαν μια πρόταση συνεργασίας σαν εκτίμηση της δουλειάς μου μαζί τους αλλά αυτό δεν αναιρεί την ειρωνία της τύχης παραπάνω.

(*) Με απόφαση Υπουργού (μέσα '90) η ΑΡΙΑΔΝΗ τροδοδότησε την δημιουργία του σημερινού ΕΔΕΤ .

(**) Ο θόρυβος των ηλεκτρο-μηχανικών ρελέδων (ηλεκτρονόμων), η εικόνα τους μου έδωσαν παρόμοια αίσθηση με την εικόνα των ψηφιακών παλμών CPU σε φασματογράφο όταν μάθαινα τα εσωτερικά του υπολογιστή στο Essex (prof.Tony Brooker 1974)

Πως έγινε το Ιντερνετ στην Ευρώπη

Μια δικτυακή τοποθεσία με σημαντική αξία, σε ότι αφορά την θεματική του ιστολογίου εδώ "πως έγιναν τα πράγματα στο διαδίκτυο" είναι και η λίστα:

internet history στο postel.org
όπου ανταλλάσονται μηνύματα μεταξύ επιφανών συντελεστών του διαδικτύου αλλά και κάθε ενδιαφερόμενου που θέλει να μάθει από πρώτο χέρι.

Βλέποντας μια παρέμβαση του Vint Cerf με ώθησε να του μιλήσω σχετικά με ένα συνέδριο στην Ιταλία το 1989 εκεί που τον συνάντησα για πρώτη φορά. Ηταν η περίοδος που μπορώ να χαρακτηρίσω σαν εκείνη κατά την οποία δεν καταλάβαινα και πολλά για το διαδίκτυο, προερχόμενος από τον κόσμο του Χ.25 και του OSI.

Έγινε η επαφή "ξανα-ζωντάψαν" οι μνήμες, εντυπωσιάστηκα από το προφίλ "διασύνδεσης" που διατηρεί ο V.Cerf, μήπως έχει διεπαφή τηλεπάθιας με το δίκτυο ? αλλά εμένα συνέχισε να στοιχειώνει το ερώτημα "για ποιό θέμα μιλούσε ο γκουρού του IP" στο συνέδριο ? δηλαδή τι ήξερα για την τεχνολογία του τότε ?

Η απάντηση στο ερώτημα θα έριχνε φώς στο μέγεθος της αντίληψης μου για το θέμα. Δεν μπορούσα να πιέσω περισσότερο σε μια όνλαιν επαφή, εξ άλλου είναι και κάπως αγενές οπότε γκουγκλάρισα μια φράση σχετικά με το συνέδριο και ως δια μαγείας πάνω πάνω ήρθε μια καταπληκτική αναφορά με τίτλο:

The "hidden" Prehistory of European Research Networking

και με υπό-τιτλο:

The sad saga of the obscurantism by some European Networking leaders and their influence on European Research Networks

Ειδικά στέκεται στο ρόλο που έπαιξαν οι διάφορες προσωπικότητες, πολλούς από τους οποίους τους συνάντησα όπως φυσικά και τον συγγραφέα της αναφοράς κ. Ολιβιέρ Μαρτέν, δες κάποιες σχετικές σελίδες με ονόματα:

λινκ1 λινκ2 λινκ3


Έχω γράψει για τον Ολιβιερ σε προηγούμενο ποστάρισμα η "μεγάλη εικόνα για το δίκτυο" και είναι συνεργάτης που γνώρισα όταν συμμετείχα στο RIPE, στα έργα CHEOPS/CERN και EBONE με στόχο να συνδέσω την ΑΡΙΑΔΝΗ (ΕΔΕΤ περιόδου 1984 - 1994) στο πρώτο Ευρωπαικό Internet Backbone.

Η αναφορά είναι ιδιαίτερα πλούσια σε λινκς έχει σημαντικά στοιχεία για την λεγόμενη Ευρωπαική πολιτική στα δίκτυα και θέτει ερωτηματικά για το μέλλον των εγχειρημάτων GEANT, DANTE, National Research Networks. Επίσης κάνει την δική του εκτίμηση για το ποιος έκανε τι στα μεγάλα θέματα του διαδικτύου και του ιστού, βλέπω ότι και αυτός κάνει αναφορά στον John Day και στο OSI θέματα που με έχουν απασχολήσει για χρόνια (π.χ περί OSI στο ΤΕΕ 1993/94 λινκ) αλλά και πρόσφατα στη πορεία της δικής μου αυτο-γνωσίας.

Ο Ολιβιέρ Μαρτέν Olivier Martin ανοίγει τον διάλογο σε επιστημονική βάση για τα ακαδημαικά δίκτυα στην Ευρώπη κάτι που έχω θέσει και για το ελληνικό τοπίο εδώ και καιρό δηλαδή για την ανάγκη ανοικτού και ειλικρινούς διαλόγου για το πως έγιναν τα πράγματα ώστε να δούμε και το μέλλον, π.χ για τα εγκαίνια του ΕΔΕΤ 3 είχα ποστάρει σχετικά με το χαμηλό επίπεδο συνεργατικότητας και προοπτική δημιουργίας. Η αναφορά του Μαρτέν με βάζει σε γραμμή να διαβάσω το βιβλίο του Valentin Turchin "the inertia of fear" Columbia University Press γιατί αναλύει την ακραία μορφή self-interest που θέτει η αναφορά του πρώτου. Τέλος μου θύμησε την Μαρία Δήμου που δουλεύει στο CERN (ήταν πρώτα στο RARE) και που μου γνώρισε ο Νίκος Μαλαγαρδής, ο ιδρυτής του ελληνικού ΕΔΕΤ. Θυμάμε την Μαρία να διερωτάται κατα πόσο υπηρχε πραγματική ανάγκη για πανεπιστημιακό δίκτυο στην Ελλάδα το 1987 όπου κυριαρούσαν τα ακαδημαικά φέουδα.

Πως έγινε το Internet

Μια ομιλία του Bob Khan δημιουργού του πρωτοκόλλου TCP (αργότερα το IP διαχωρίστηκε

και απόκτησε την δική του υπόσταση) μαζί με τον Vint Cerf (1974).


Ξέρουμε την τεχνολογία δεν γνωρίζουμε όμως την σημασία του μη-κερδοσκοπικού οργανισμού CNRI που ίδρυσε

και κατά την γνώμη του έπαιξε τον σπουδαιότερο ρόλο για το Διαδίκτυο.

Η πιό σημαντική περιγραφή που έχω συναντήσει, αποδελτιώνω τα

κύρια σημεία της και ποστάρω όσονούπω αλλά για να μη χάνουμε χρόνο στέλνω

το λινκ στο youtube

Τά έχει όλα ακόμη και το ICANN Athens meeting (πήγε κάποιος στη συνάντηση ?)

Επίσης στο ακροατήριο με ερωτήσεις βρίσκονται σημαντικές προσωπικότητες

κάποιοι συνεργάτες του από τα παλιά,

αναφέρονται και στο OSΙ το "κεντρικό σχέδιο" στο οποίο ο Καν αντιπαραθέτει το

"community incremental design" της επιτυχίας. Αυτός πάντως αρχικά ήθελε να γίνει

καθηγητής στο ΜΙΤ αλλά "παρασύρθηκε" από άλλα πράγματα ...

Ο μίτος της θεωρίας

Προετοιμάζω μια παρουσίαση στο θερινό σχολείου του Δημόκριτου: Βασικές Έννοιες για το Δίκτυο Η παρουσίαση στέκεται στο θέμα "θεωρία και δίκτυο", ισχυρίζεται οτι είναι αδύνατη η σχέση. Πολύ engineering Λίγο science ... Φέρνει το παράδειγμα από την θεωρία υπολογισμού - Godel/Church/Turing που σταθεροποίησε την αρχιτεκτονική (*) για να κατασκευαστεί ο Υπολογιστής. Αλλιώς γιατί το ΙΝΤΕL πρόγραμμα να είναι το ίδιο πράγμα με το AMD πρόγραμμα ? Αυτό τό λέμε γιατί το Διαδίκτυο έχει προβλήματα εξέλιξης, προβλήματα στους τομείς της Δρομολόγησης, Διευθυνσιοδότησης, της Ασφάλειας κλπ που σχετίζονται με την αρχιτεκτονική του δικτύου. Το πρόγραμμα CLEAN SLATE (ΗΠΑ) πήρε το δρόμο της νέας αρχιτεκτονικής πριν 10 χρόνια, από το 2008 έχουμε το Future Internet που συνεχίζει.. (**) Το σύνθημα για μετάβαση στο IPV6 έπεσε και επίσημα πλέον (δες RIPE) Τι φταίει και δεν έχουμε αποτέλεσμα? Η ανάλυση που κάνει το πρόγραμμα RINA - Recursive INternet Architecture λέει ότι φταίει η έλλειψη προσδιορισμού βασικών εννοιών δικτύωσης όπως NAME, ADDRESS, ROUTE-PATH για υποστήριξη διαφόρων εφαρμογών – APPLICATION, αλλά και τι είναι τελικά το LAYER ? Προχωρήσαμε πολύ γρήγορα χωρίς σχέδιο, αντιγράψαμε το τηλεφωνικό δίκτυο και απορρίψαμε λύσεις τύπου ISO-CLNS. Πως εμπλέκομαι σ´αυτά ? Συνάντησα τη Δικτύωση με τις διόπτρες του DECLARATIVE PROGRAMMING και ο αρχικός ενθουσιασμός μου είπε "δες τα βασικά- fundamentals δηλ. Τι είναι Δίκτυο ?" οπότε άρχισα να ψάχνω τα βασικά. Ονόμασα το πρακτικό πρότζεκτ που είχα το 1990 “Αριάδνη Τι ?” ARIADNE-T και το ανακοίνωσα στο Ερευνητικό Κέντρο Stanford Research Institute που έτρεχε το NIC. Εκανα κάποια πρόοδο ψάχνοντας τα βασικά των δικτύων και τα ανακοίνωσα σε ημερίδα της ΕΕΑΕ εκπροσωπόντας τον ΟΤΕ το 1996 Η κατανόηση των λειτουργιών (πάνω στους H/Y) που συγκροτούν το Ίντερνετ στηρίζεται στις εξής βάσεις: * Μεταγωγή Πακέτων (Ψηφιακής Πληροφορίας) * Διαστρωμμάτωση Λειτουργιών (Layering) * Επικοινωνία μεταξύ στρωμμάτων (Peering) * Κατανεμημμένα προγράμματα H/Y (το μοντέλο CLIENT/SERVER) Μετά από την περιγραφή των γενικών εννοιών και με πορεία "από τα κάτω προς τα πάνω" (στρώμματα) να δούμε τα ειδικά εξαρτήματα και έννοιες που αποτελούν την τεχνική βάση του Internet. και κάπου στα 1999 έφτιαξα ένα μοντέλο ερμηνεύοντας την εξέλιξη του δικτύου με συστήματα όπως DNS, MIME, NIR (WWW), BGP, MPLS, BEEP, κ.α η εμφάνιση των οποίων φαίνεται να ακολουθεί το pattern μιας αλυσίδας από μετασχηματισμούς. Η βασική έννοια εδώ είναι το λεγόμενο Quantum of Automation το ονόμασα ΝΕΤ8model, είχα εντοπίσει τις έννοιες recursion, virtualization να απαρτίζουν το βασικό πλαίσιο αλλά δεν έβλεπα το επόμενο βήμα. Υπέβαλα σε δοκιμασία το μοντέλο προσπαθώντας να προβλέψω το "επόμενο βήμα" (δες σχετικό ποστάρισμα αγγλιστί σε έταιρο ιστολόγιο) Συνέχισα τη προσπάθεια κατανόησης του δικτύου σε συνεργασία με φοιτητές μέσα από ptixiakes και σταδιακά ωρίμασε περισσότερο η πρακτική εμπειρία που τροφοδοτεί με πραγματικά στοιχεία την θεωρητική ματιά. To 2009 έπεσα πάνω στο βιβλιο Patterns in Networking Architecture με συγγραφέα τον John Day να λέει ότι ψάχνει το θέμα "Τι είναι δίκτυο" για 35 χρόνια, αρχικά σαν φοιτητής στην ομάδα του ΑRPANET, αργότερα έγραψε RFCs, ειδικεύτηκε σε Protocol Formal Specification είναι δηλ. πιονιέρος και κάποια στιγμή το 1994 εντόπισε patterns για τις έννοιες δικτύωσης. Ηταν διαχειριστής του OSI specification μέχρι το 1990 και αξιολόγησε καλύτερα από εμένα τα θετικά του OSI που σαν developer το 1994 δήλωσα: OSI can Be Harmful Ο John Day λέει να προσδιορίζουμε πρώτα το "τι" και μετά το "πως" (αυτή είναι η λογική του DECLARATIVE) αν το κάνουμε τότε το TCP IP πάει περίπατο γιατί έχει το κόψιμο σε επίπεδα ανάποδα (οριζόντια αντί για κάθετα). Αριστερά της καθέτου θα είναι το δίκτυο Α και δεξιά το δίκτυο Β με διαφορετικές προδιαγραφές. Τώρα αν προκύψει κοινή εφαρμογή για τα δύο δίκτυα τότε θα γίνουν υπο-δίκτυα ενός μεγαλύτερου Γ σε ακτίνα δράσης. Το Γ θα είναι το επιπρόσθετο LAYER. Ενα είναι το LAYER !!! αλλά παίζει RECURSION κάνοντας ενθυλάκωση του εαυτού του μέσα σε ένα ίδιο LAYER – επίπεδο οπότε απλοποιείται ο μηχανισμός πέφτει το κόστος και έχουμε φορητότητα, ασφάλεια, αέναη κλιμάκωση κλπ. MODEL RINA LOUIS POUZIN SOCIETY Στις βασικές έννοιες στέκεται και ο ερευνητής Joe Touch από το ISI δημοσιεύοντας το 2011 μαζί με την ομάδα RINA του J.Day το μοντέλο DRUID – a Dynamic Recursive Unified Internet Design. Είχα κατα κάποιο τρόπο εντοπίσει το 2010 την σχέση Day (RINA 2008) Touch (RNA 2006) σε μια ομιλεία στο μεταπτυχιακό του ΣΕΜΦΕ ΕΜΠ στην ομάδα του Οξφορδιανού Πέτρου Στεφανέα, γκουρού του Formal Specification Group. Επιβεβαιώθηκα με την κοινή δημοσίευση του 2011. Το FUTURE INTERNET ASSEMBLY είχε επίσης τον John Day ως κύριο ομιλητή στο συνέδρια του φέτος και παρόμοια αναφορά είχε και το TERENA. Βασικές έννοιες λοιπόν όπως RINA, DRUID, NET8. (*) την αρχιτεκτονική της Καθολικής Μηχανής σε αντίθεση με την ιδέα για Μηχανή-ανά-πρόβλημα (**) στο πλαίσιο του προγράμματος ανακοινώθηκε το πολλά υποσχόμενο εργαλείο openflow

Internet: Πως έγιναν τα πράγματα σε ΗΠΑ

Να και έταιρο αδελφό πνεύμα στο πως έγιναν τα πράγματα με το δίκτυο

Πρόσφατα ανακάλυψα τον Αλέξανδρο Μακένζυ, μέλος της πρώτης ομάδας εργασίας
για το δίκτυο INWG από την λίστα ιστορίας του διαδικτύου που τρέχει η ομάδα "postel"
στο Ινστιτούτο ISI στο Πανεπιστήμιο στην Καλιφόρνια.

Θυμάμε αχνά την ταμπέλα μιας συνάντησης στο πανεπιστήμιο του Sussex (ήμουν τυχαία εκεί)
το 1972/73.

INWG - International Network Working Group.

Να τι γράφει ο Αλεξ και το πρώτο που παρατηρώ αναφέρει και αυτός την δική μου
ανακάλυψη της "τελειότητας" στο πως και γιατί του διαδικτύου από τον John Day :


INWG and the Conception of the Internet: An Eyewitness Account


1972 was an exciting year in computer networking. The ARPANET, which came to life near the end of 1969, had grown to 29 nodes by August 1972. The National Physical Laboratory in England, under the direction of Donald Davies, had been running a 1-node packet switch interconnecting several NPL computers for several years. The French Research Laboratory IRIA, under the direction of Louis Pouzin, had begun the implementation of a packet-switched system called Cyclades. In July 1972, three people associated with the ARPANET work at BBN formed a new company, Packet Communications, “to engage in the business of providing communication services for computer to terminal, computer to computer, [and] terminal to terminal information transfer.”1 In November 1971 the European Common Market announced the intention to build a European Informatics Network (EIN) for research and scientific purposes under the direction of Derek Barber from NPL, and planning was underway in 1972. Several national post, telephone, and telegraph (PTT) organizations were beginning to consider building national common-user data networks using packet-switching technology. These included the British Post Office’s Experimental Packet Switched System (EPSS), RCP (French PTT), and a small experimental packet-switched network (PSN) built by the Norwegian PTT during 1971 to 1972 and used for experiments for three months.


















Καταλήγει ο Άλεξ:

Reflections
History is not an experiment that can be run multiple times from different initial conditions, but I have often speculated about what might have been different if DARPA had chosen to adopt the INWG 96 proposal in early 1976.18 I once thought that if the research community were united behind one End-to-End Protocol, we might have avoided most or all of the incredibly wasteful ISO Open Systems Interconnection activity. However, the OSI effort was probably an inevitable clash between computer manufacturers and PTTs, and of both against IBM.19

I also once believed that the Internet might have exploded into the public consciousness five years earlier if European and US research groups had been cooperating. Maybe so, but there really had to be a number of other developments before the Internet explosion took place, including the transition of the US infrastructure from government-owned to privately-owned under the masterful direction of Steve Wolff of the US National Science Foundation with the funding championed by US Senator Al Gore; the widespread adoption of Unix as an “open” server OS, with free Internet software developed with DARPA funding; the widespread adoption of the personal computer for household use with free Internet software; the development of the hypertext linking protocols by Tim Berners-Lee and using the mouse for point-and-click computing; the development of a browser with a graphic user interface; and the development of a high-performance search engine. Once these developments occurred, the Internet explosion was assured, and until they occurred, it was impossible. Perhaps the only historical difference that would have occurred if DARPA had switched to the INWG protocol is that rather than Cerf and Kahn being routinely cited as “fathers of the Internet,” maybe Cerf, Scantlebury, Zimmermann, and I would have been.



η συνέχεια στο μπλογκ του Alex McKenzie

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Με έχει καταπλήξει η λειτουργία διασύνδεσης της google, καθώς βρήκα τον ΑλεΞ Μακένζυ πρόσφατα θέλησα να δώ τι έπαιξε σχετικά οπότε έψαξα με τις λέξεις κλειδίά ONOMA, ARPANET. BLOG με εντυπωσιακό αποτέλεσμα του googleSearch στο τέλος της σελίδας καταγράφεται η σύνδεση από το παρόν ποστάρισμα.

Η Αρχή ΕND2ΕND έχει πρόβλημα ?

Συγνώμη, δεν αντέχω άλλο να περιμένω το περιβόητο ποστάρισμα για την ΟΤΕΝΕΤ
που μου ζήτησε ο Τάσσος και υποσχέθηκα να γράψω. Εχω τόσα πολλά να πω δοκίμασα διάφορα σχέδια αλλά χωρίς ικανοποιητικό αποτέλεσμα, οπότε περνάω σε άλλο θέμα από αυτό του
ΟΤΕ και Διαδίκτυο. Το μόνο που θα αναφέρω τώρα είναι ότι ήμουν μέλος της ομάδας του
Επιχειριακού Σχεδίου της ΟΤΕΝΕΤ και σε επαφή με την ανώτερη διοίκηση του οργανισμού.

Ομως τα πράγματα τρέχουν σε ΗΠΑ και ΕΕ
FUTURE INTERNET ARCHITECTURE
FUTURE INTERNET ASSEMBLY

http://tinyurl.com/futueinternet
http://www.named-data.net/related.html
http://tinyurl.com/futureInternetAssembly



Το 2009 η μεγάλη μου ανακάλυψη ήταν η έννοια RECURSIVE LAYER (ποστάρισα
αγγλιστί στο περι θεωρίας ιστολόγιο
σχετικά με τη σημασία αυτής της εξέλιξης για μένα και τη σύνδεση με τη δική μου αναζήτηση βασικών
αρχών) μια συγκλονιστική αναθεώρηση του καθολικού μοντέλου δικτύωσης αποδεκτό
με τις όποιες γκρίνιες για το αν είναι επτά η όχι το μέγεθος της διαστρωμμάτωσης
και μέσω εντολης Θεού.

Εδώ στο Αριάδνη Τι ? είχα ποστάρει για την Αξία της Θεωρίας, για τις
Αρχές, για το END2END design κλπ. και τον στόχο του μίτου της Αριάδνης για μένα:

....Το ποστάρισμα διαπερνάται από μια κλωστή που αφορά το πρόβλημα "τι είναι δίκτυο"- αναζητώντας βασικές έννοιες....


Σαφώς έφτασα σε βασικές έννοιες π.χ global internet machine, virtual von Neumann
Machine chain, Babuska model. Δεν είναι τυχαίο το όνομα META-ARTIFICIAL του μπλογκ. Εδω τολμώ την υπέρβαση περί Α.Ι. αλλά υπέρβαση για Network Architecture ξεκάθαρα δεν
τόλμησα να διατυπώσω αν και είδα την "repeating structure" στο σχήμα Virtual Von Neumann
Machine chain.


Διαβάζοντας μια παρουσίαση του John Day στέκομαι στο ακόλουθο σλάιντ:


The End-to-End Principle?
• It never came up.
– It isn’t a principle anyway, at best a lemma.
– Really a statement of desire.
• Original paper written to counter PTT contention Transport was unnecessary.
• If there is a principle, it is relaying may require error control above it
• It is not really wrong, but it is an impediment.
• Its focus on the distinction of ends vs the middle, hosts vs the network
has two deleterious effects:
– It still has vestiges of “beads-on-a-string.”
– It has kept us from seeing the repeating nature of the structure.


Τι είναι αυτό ?

Δεν είναι η πρώτη φορά που μαζεύω τα ανοίγματα που έκανα δηλαδή πρέπει
να διορθώσω πορεία, τα πράγματα μπλέκονται, στο φώς και της τάσης για CLEAN SLATE DESIGN
δηλαδή επανασχεδιασμό του Δικτύου,
ο παράδεισος του END2END δεν είναι απόλυτος και σαν αρχή δοκιμάζεται,
Γράφτηκε για άμυνα απέναντι στους Τελεκομ λέει το σλάιντ,
δεν έχει ξεκαθαρίσει με το μοντέλο Δικτύων
τύπου κομπολόι με χάντρες DTE-DCE-DCE-DTE .... που υιοθετούν οι Τελεκομ για
να προστατέψουν το χώρο τους από τον ανταγωνισμό της Πληροφορικής. Δύσκολα
αποδέχτηκαν τα Layers και όταν το έκαναν ταμπουρώθηκαν κάτω από το Transport
Layer. Θεωρούν το Χ.25 access protocol στο δίκτυο _τους_.

Ο David Clark (O Mr. END2END) έχει προχωρήσει στο σχήμα DESIGN FOR TUSSLE εδώ και καιρό σαν ψιλο-τροποποίηση του αρχικού μοντέλου δηλαδή
δεν υπάρχει ξεκάθαρη αρχή πως να κατανέμεις τις διάφορες λειτουργίες στη διαστρωμάτωση LAYERING γιατί μετράνε και άλλα θέματα "τριβής=tussle".

Ο φίλος Β.Carpenter (πρωην ΙΑΒ, μέντορας μου στο high speed networking από το CERN) προσδιόρισε την Αρχή της συνεχούς αλλαγής σαν
τη μοναδική συμπαγή σταθερά της αρχιτεκτονικής του δικτύου (δες RFC 1958) architectural principles of the Internet δηλ. βασικές
αρχές στην αρχιτεκτονική του διαδικτύου.

O Mr. Identification Location separation D.Mayer CISCO επίσης
έχει πρόβλημα (δες RFC 3439) και κάπου εκεί λέει ότι αν δεν ήταν
η εταιρεία του να βελτιώσει τους δρομολογητές κορμού παραβλέποντας την
σχεδιαστική αρχή END2END θα είχε προκύψει μεγάλη κρίση λειτουργικής απόδοσης με
την εμφάνιση των πολυμέσων στο δίκτυο. Ο διαχωρισμός της IP διεύθυνσης
στους διακριτούς προσδιορισμούς Ταυτότητας και Τοποθεσίας μέσω του
πρωτοκόλου LISP αποτελεί ένα ακόμα πατσάρισμα της δομής για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που δοκίμασε ο D.Mayer αλλά χτύπησε
αδιέξοδο λόγω έλλειψης "αφαίρεσης" στη βασική αρχιτεκτονική.

Ενα παράδειγμα έλλειψης είναι ότι βασικές έννοιες addressing, naming
είναι δεμένες στη φυσική σύνδεση, στην διεπαφή στο Point-of-Attachment
και δεν σηκώνει αφαίρεση/γενίκευση.


Το παιχνίδι άρχισε επίσημα με τον John Day Boston Uni., επιβεβαίωσε κάπως και ο
J.Crowcroft UCL και πρόσθεσε και ο Joe Touch ISI "much engineering but
no science" στην δομή του δικτύου, Συν το πρόβλημα ότι στο πεδίο της επιστήμης υπολογιστών
μετράμε αυτό που χτίζουμε σε αντίθεση με χημεία, βιολογία κ.α.
φέρνει ανατρεπτικές σκέψεις για "τα όσια και ιερά".

Όπως στο RFC 3724 που η Αρχή END2END ως απόλυτη έννοια δοκιμάζεται:

Given the pressures on the end-to-end principle
discussed in the previous section, a question aris-
es about the future of the end-to-end principle.
Does the end-to-end principle have a future in
the Internet architecture or not? If it does have
a future, how should it be applied? Clearly, an
unproductive approach to answering this ques-
tion is to insist upon the end-to-end principle as a
fundamentalist principle that allows no compromise


Αναφέρω τα παραπάνω γιατί φαίνεται ότι εισήλθαμε στην περίοδο "Εικονοκλασίας"
στη πορεία μας να καταλάβουμε επιστημονικά το δίκτυο, η ευρύτερη κοινότητα
στο πλαίσιο έρευνας για το μελλοντικό διαδίκτυο (*) για θέματα όπως
ARCHITECTURE, LAYER,INDEPENDENCE FROM TECHNOLOGY,
INDEPENDENCE OF APPLICATION FROM PROTOCOL,
ENGINEERING VS SCIENCE OF NETWORKING.

Το δικό μου πλαίσιο έρευνας συναντάται με αυτές τις εξελίξεις,
μια ιδιότυπη έρευνα που προσδιόρισα σαν "Δίκτυο Τι?" το '90 και με απασχολεί
σταθερά από τότε. Τώρα φαίνεται σαν ανάγκη των καιρών, έχω την αίσθηση της δικαίωσης μετά από μια μοναχική περιπέτεια γνώσης, εντός _δύσκολου_ περιβάλλοντος. Σαν αρχάριος ο στόχος μου δεν ήταν να λύσω κάποια προβλήματα αλλά να καταλάβω την φύση
της οντότητας δίκτυο με βάση τα εργαλεία γνώσης που διέθετα (ποστάρω αργά αγγλιστί
περί μαθησιακής πορείας στο YCLOG).

Το γραφικό που παρουσιάζω στην αρχή του πόστ (χηρ συνεργάτου Βίβιαν Ν.)
προσπάθησα να δώσω οπτικά τις έννοιες που αναζητούσα (**). Από τα
σχήματα αυτά (δες παλαιότερα ποστς) είναι προφανές ότι με απασχολεί η δομή του δικτύου, ο εντοπισμός αρχών και βασικών εννοιών μέσα από αφαίρεση και γενίκευση (δες προσπάθεια 1996). Θεώρησα ότι το
υπόβαθρο των σπουδών και διδακτορικού που είχα κάνει ταίριαζε σε μια τέτοια πορεία εμπλοκής
με το δίκτυο.

Στο γραφικό φαίνονται τα "patterns", "concentration levels" και η διαδικασία "resolv" σαν βασικά
στοιχεία μιας αφαίρεσης που κατασκευάζει ένα μοντέλο δκτύου.


(*) μελλοντικό διαδίκτυο γιατί τα προβλήματα (ασφάλεια, κλιμάκωση, όριο αριθμοδότησης, όριο πινάκα δρομολόγησης, απόδοσης τεχνολογίας, ανερχομένου κόστους υλικού) που έχουν εμφανιστεί κάνουν αναγκαία την υπέρβαση του υπάρχοντος.

(**) δεν λέω "και αναζητώ" γιατί νομίζω ότι ο μίτος της Αριάδνης βρήκε τη διέξοδο
πλέον και με τη σφραγίδα μεγάλων επιστημόνων όπως ο Joe Touch ISI στη Καλιφόρνια.