Tuesday, September 17, 2013

Νίκος Μαλαγαρδής - Η αρχή του Networking στην Ελλάδα

Σε παλαιότερα ποστ έχω αναφέρει την συμβολή του κ. Νίκου Μαλαγαρδή (δες σημειώσεις στο τέλος) στο θέμα αλλά μόνο επιγραμματικά. Μια και πέρασαν τα χρόνια και αφού δεν έχω δει κάτι στον Τύπο σκέφτηκα να κάνω τον δημοσιαγράφο για μια μέρα οπότε βρήκα τον Νίκο (με αφορμή το προηγούμενο ποστ περί OSI ) του έστειλα μια σειρά ερωτήσεις στις οποίες απάντησε ως εξής:
Ερώτηση: Πως γνώρισες τα περί δικτύων Η/Υ ? <ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>
Στις αρχές του 1970 ήμουν μηχανικός ερευνητής στο υπολογιστικό κέντρο του IRIA έξω από το Παρίσι, εκείνη την εποχή η Γαλλία είχε προγραμματίσει μια πολιτική ανάπτυξης της πληροφορικής (το Plan Calcul) για την υποστήριξη της πυρηνικής της πολιτικής και για να σταθεί στην Ευρώπη σαν άλλος πόλος ανάπτυξης. Ταυτόχρονα η πληροφορική παγκόσμια περνούσε μια κρίση ενηλικίωσης στους ακόλουθους τομείς:
1) Οικειοποίηση του συμβολικού υπολογισμού (δημιουργία SNOBOL και κατόπιν LISP) που θα τελειοποιήσει την διαχείριση και χρήση των αλφαβητικών και συμβολικών κειμένων, καθώς και τον συμβολικό λογισμό.

2)Η γενική θεώρηση αλλαγής στις αρχιτεκτονικές των συστημάτων από κεντρικές μονάδες με ακτινωτά γύρω από αυτές τους χρήστες σε μικρότερες μονάδες (αρχίσαμε να τις αποκαλούμε σταθμούς) αυτόνομες με μικρότερες ικανότητες προσαρμοσμένες στις ανάγκες του χρήστη και που επικοινωνούσαν όμως μεταξύ τους. Βεβαίως ο χρήστης μπορούσε να είναι ένα βιομηχανικό process και τότε αναπτύξαμε τις τεχνικές σε πραγματικό χρόνο με διεπαφή (interface) στο λειτουργικό σύστημα. Η σμίκρυνση των κυκλωμάτων η εισαγωγή του MS/DOS επέτρεψαν τη δημιουργία των φορητών υπολογιστών με την επιτυχία που όλοι ξέρουμε.

3)Οι ανάγκες σε τηλεπικοινωνία μεταξύ υπολογιστών . Από τα τέλη του 1960 είχε δημιουργηθεί η ανάγκη μεταφοράς και διεκπεραίωσης με υπολογισμό στοιχείων και γιατί όχι εικόνων (σαν περίπλοκα αντικείμενα). Οι πρώτες σοβαρές επιτεύξεις έγιναν από τράπεζες, ήταν μερικές μονομερείς ζεύξεις κάτω από ένα σύστημα λειτουργιών, υπολογιστών ίδιας κατασκευής. Τα πρώτα δίκτυα που μπορεί να ονομάσει κάνεις έγιναν με τη βοήθεια του υπουργείου άμυνας των ΗΠΑ στις αρχές του 1970 DARPA που μετονομάστηκε σε ARPA όταν μεταφέρθηκε και σύζευξε πανεπιστήμια από τη μια ακτή στην άλλη των ΗΠΑ . Εκείνη την εποχή ο Louis Pouzin μετεκπαιδευόμενος στο ΜΙΤ σκέφτηκε να προτείνει στις γαλλικές αρχές τη δημιουργία ενός πειραματικού ερευνητικού δικτύου μεταξύ των ερευνητικών και πανεπιστημιακών κέντρων της Γαλλίας. Στη προσπάθεια του να συγκροτήσει μια καλά σχεδιασμένη πρόταση είχε περιστοιχιθεί από νεαρούς τότε μηχανικούς ερευνητές από τους οποίους ξεχώριζε ο Hubert Zimmermann.

4)Η απόφαση να υλοποιηθεί πάρθηκε και το IRIA (INRIA) ορίστηκε σαν ο οργανισμός στήριξης του. Στην ίδια εποχή (1972) είχα αναλάβει την διεύθυνση του υπολογιστικού κέντρου του IRIA. Ήταν φυσικό λοιπόν να ζητήσουν από εμάς να υποστηρίξουμε το σχέδιο αφού κάθε υπολογιστικό κέντρο θα γινόταν κόμβος του δικτύου, και το IRIA είχε τότε το μεγαλύτερο υπολογιστικό κέντρο, Έτσι μπήκαμε στη μάχη ανάπτυξης πρωτοκόλλων για ετερογενή (και εδώ ήταν η πρωτοτυπία!) συστήματα. Το δίκτυο ονομάστηκε Cyclades από τον L. Pouzin και δεν είχε καμία σχέση με την Κυκλαδοκρητική καταγωγή μου!

Ερώτηση: Ποιές ήταν οι κύριες έννοιες της Τεχνολογίας ? ποιές της Τεχνολογικής Πολιτικής ?
<ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>

Η τεχνική τότε βασιζόταν σε απλά πρωτόκολλα του Remote Computing Με διαδικασίες αναγνώρισης επηρεασμένες από τις άπλες γνώσεις των τηλεπικοινωνιών γνωστές ως χειραψίες  ( αναγνώριση επιβεβαίωση της άνοιγμα μεταφοράς κτλ).Τα λειτουργικά συστήματα φορτώθηκαν με αυτές τις διαδικασίες-πρωτόκολλα που θα μεταβληθούν σε ένα πλήρες μοντέλο στο πρότυπο των 7 στρωμάτων του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης ISO. Η όλη δυσκολία ήταν να βρεθούν κοινές διαδικασίες για όλα τα λειτουργικά συστήματα που ήταν εξοπλισμένα τα διάφορα κέντρα που συζεύχτηκαν, δηλαδή να δημιουργηθούν κοινά στάνταρτ. Το δίκτυο Κυκλάδες χρησιμοποίησε  μια τεχνολογία που είχε ονομαστεί Datagrams στην οποία δημιουργούσε ένα σύστημα από πακέτα τα οποία αναγνωρίζονται πριν την αποστολή και επιβεβαιώνονται στη άφιξη. Εδώ έγινε ία μεγάλη ρήξη με τις γαλλικές δημόσιες τηλεπικοινωνίες αλλά όχι μόνο διότι οι τηλεπικοινωνίες έχουν το δικό τους οργανισμό τυποποίησης τότε το CCITT που αντικαταστάθηκε από το ITU-T της Διεθνούς Ένωσης των Τηλεπικοινωνιών, ITU . Οι δημόσιοι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών υποστήριζαν τότε μια άλλη τεχνολογία των εικονικών κυκλωμάτων (Virtual Circuits) που όπως θα δούμε διασώθηκε εν μέρη στα σημερινά δίκτυα. Ας μη παραγνωρίσουμε όμως τον ρόλο που έπαιζαν και οι μεγάλοι κατασκευαστές των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Ιαπωνίας η υπόλοιπη Ασία ήταν ακόμη απούσα. Είχαμε λοιπόν ομοιογενή δίκτυα βασισμένα στην τεχνολογία του κάθε κατασκευαστή  SNA της ΙΒΜ, DECNET της Digital Equipment Corp. κτλ . Η ιδέα που υποστηρίξαμε πολύ γρήγορα ήταν ότι ο μόνoς δρόμος εφικτός ήταν η ανάπτυξη προτύπων πρωτοκόλλων για ετερογενή συστήματα έτσι που να απομονώνουμε τις ιδιαιτερότητες των λειτουργικών συστημάτων.
Ερώτηση: Ποιοί ήταν οι άνθρωποι κλειδιά που γνώρισες ?
<ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>

Τότε εκτός από τους Γάλλους επιστήμονες και Δημοσίους λειτουργούς που θα παίξουν μεγάλο ρόλο στο πρώτο κύμα εξοπλισμών που κορυφώθηκε με τη διάδοση του MINITEL είχαμε επαφές με όλα τα ερευνητικά κέντρα κυρίως της Ευρώπης. Ας μη ξεχνάμε ότι όλοι μιλούσαν για την τηλεματική σαν την  σύντηξη της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, ο όρος καθιερώθηκε από μια έκθεση δυο δημοσίων λειτουργών των Σ. Νορά και Αλαιν Μινκ που με διαύγεια προέβλεπαν την γονιμοποίηση των τεχνολογιών και απαιτούσαν την δημιουργία ενός πόλου τυποποίησης για να υποστηριχτεί αυτή η προσπάθεια. Γνώρισα σε πολλαπλά ταξίδια στην Αμερική πολλούς που θα ασχολούντο με τα δίκτυα που αναφέρω παρακάτω. Ας μη ξεχνάμε ότι ήμουν πρόεδρος επί μια δεκαετία του Ευρωπαϊκού Εργαστηρίου για τη ανάπτυξη Βιομηχανικών Συστημάτων (EWICS). Αυτό είχε άμεση επιρροή και στη προσωπική μου καριέρα διότι είχα ήδη γράψει μια έκθεση για τη δημιουργία ενός μικρού οργανισμού (γραφείου) για την ανάπτυξη των προτύπων στην τηλεματική. Το 1977 ιδρύθηκε το Γραφείο ΒΝΙ για την ανάπτυξη προτύπων στην πληροφορική παρά τις αντιθέσεις του γαλλικού οργανισμού τυποποίησης AFNOR.
Ερώτηση: Ποιά ήταν η Γαλλική εμπειρία σου γύρω από τη χρήση και την προοπτική της τεχνολογίας ?
<ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>

Η Γαλλία ήταν ένα κράτος με κεντρική διοίκηση που άλλαξε μεν με τα χρόνια και με την ένταξη της στην Ευρώπη αλλά πάντα κρατά υπόλοιπα από αυτό το παρελθόν. Η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών περνούσε και περνά ακόμη εν μέρη από τη θέληση της πολιτικής εξουσίας να προωθήσει την α ή β τεχνολογία και τη γραμμή υποστήριξης ή όχι. Η Γαλλία συνεχίζοντας την Ντεγκωλική πολιτική ανεξαρτησίας στις κύριες πτυχές της βιομηχανικής ανάπτυξης είχε αποφασίσει να γίνει αυτόνομη, εκεί έγκειται και η απόφαση να στραφεί προς την ανάπτυξη της πυρηνικής τεχνολογίας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας . Η απόφαση λοιπόν να αναπτυχτεί ένα δημόσιο δίκτυο για την έρευνα ανήκε στα πλαίσια της δημοσίας πολιτικής όπως την είχε χαράξει ο Ντεγκόλ. Η θέληση δημιουργίας μιας μεγάλης βιομηχανίας κατασκευών και λογισμικού ήταν πολύ έντονη τότε κυρίως στα χρόνια πριν το 1975, τότε σχεδιαζόταν η ίδρυση μιας μεγάλης μονάδας παράγωγης με τη SIEMENS την THOMSON και ίσως την ICL από την Αγγλία το σχέδιο όμως δεν προχώρησε και η γαλλική μεριά αναδιπλώθηκε, η γαλλική THOMSON πούλησε την CII που θα μετονομαστεί αργότερα σε BULL αρχικά στη General Electric και αργότερα στη HONEYWELL. 
Η ερώτηση έρχεται σε δύσκολη στιγμή και εποχή για τα πιστεύω μου. Πάντοτε πίστευα ότι η σωστή κρατική παρέμβαση στην ανάπτυξη της τεχνολογίας είναι ο κύριος της αναγκαίος μοχλός. Η τότε γαλλική πολιτική ήταν: το κράτος παρεμβαίνει, υποστηρίζει και μετά αφήνει την «μαγιά» να δώσει την κατάλληλη δραστηριότητα που αναλαμβάνουν οι επιχειρήσεις. Σήμερα με την παγκοσμιοποίηση και το νέφος της κρίσης τα κράτη όσο και αναπτυγμένα να ήταν, είναι σε συρρίκνωση. Δεν έχουν τη δυνατότητα να επωμιστούν τα χρέη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα όπου η διοικητική μηχανή είχε αδυναμίες γνώσης και θέλησης να παίρνει πρωτοβουλίες. Με την κρίση η κρατική πρωτοβουλία είναι τελείως αφοπλισμένη. Η τότε Γαλλία κατόρθωσε από μια καθυστερημένη χώρα στις τηλεπικοινωνίες (είχε την χειρότερη τηλεφωνία της Ευρώπης) να γίνει, χάρις την κρατική πρωτοβουλία και θέληση, μια από τις πρώτες κοινωνίες με γενικευμένη τηλεπικοινωνιακή εξυπηρέτηση χάρις το MINITEL ένα μικρό τερματικό που συνδύαζε τηλεφωνία και σύνδεση με διάφορες βάσεις δεδομένων όπως και την ανταλλαγή σύντομων μηνυμάτων. Εκείνη την εποχή είχα  κυρίως επαφές με τους Γάλλους  υπεύθυνους διαφόρων κέντρων του δικτύου αργότερα θα εμπλακώ απ’ευθείας με την ανάπτυξη των στάνταρς των δικτύων και θα έρθω σε επαφή με όλους όσους συνέβαλαν στη δημιουργία των σημερινών δικτύων.
Ερώτηση: Πως ήταν τα θέματα: Λογισμικό, Υπολογιστές, Επικοινωνίες, Υπηρεσίες ?
<ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>

Όταν αναπτύχτηκαν τα πρώτα δίκτυα ο τραπεζιτικός κόσμος ήταν στην αιχμή και ζητούσε υπηρεσίες επικοινωνίας  σίγουρες και εκτεταμένες κατάλληλες να μεταφέρουν μηνύματα-κείμενα σε άμεση μορφή επεξεργασίας. Η ανάπτυξη των λογισμικών ακολούθησε αλλά με κάποια καθυστέρηση βλέποντας σήμερα την πορεία που ακολούθησε η εξέλιξη των συστημάτων πρέπει να δεχτούμε πως χωρίς την εκθετική μορφή της σμίκρυνσης των κυκλωμάτων ιδιαίτερα με τις εκμεταλλεύσεις των κρυστάλλων δεν θα είχαμε ποτέ τις δυνατότητες που παρουσιάζουν τα σημερινά συστήματα και συνεπώς τα δίκτυα. Η εγκλωβισμένη τεχνολογία σε μικρό- φορητούς υπολογιστές που σάρωσε την χρήση των κεντρικών υπολογιστών άλλαξε για πάντα την εικόνα της πληροφορικής και τη χρήση των δικτύων, ας μην ξεχνάμε παραμέρισε τις πρώην μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες και επέτρεψε τη δημιουργία γιγάντων κατασκευαστών προσωπικών υπολογιστών, λογισμικού και διανομής. Στη Γαλλία οι εταιρίες παροχής λογισμικού και υπηρεσιών κατόρθωσαν να βγουν κάπως καλλίτερα από την κρίση αλλαγής τεχνολογίας από τις μεγάλες εταιρίες κατασκευαστών η BULL διάδοχος της άλλοτε επιδοτούμενης CII (Compagnie Internationale de l’Informatique) επέζησε με δυσκολίες κατόρθωσε όμως να παραμείνει στον τομέα των υπερυπολογιστών και κατασκεύασε προσφάτως τον δυνατότερο υπερυπολογιστή που υπάρχει σήμερα.
Ερώτηση: Τι έκανε το Υπολογιστικό Κέντρο στο IRIA ? μέσα από ποιά διαδρομή γνώσης ενεπλάκης ?
<ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>

Όπως ανέφερα το υπολογιστικό κέντρο του IRIA είχε τότε τον ρόλο της υποστήριξης του πλάνου για την ανάπτυξη της πληροφορικής στη Γαλλία (Plan Calcul) ο ρόλος μας δεν ήταν μόνο η υποστήριξη των χρηστών του κέντρου με την βελτίωση των δυνατοτήτων της μηχανής αλλά και σε νεωτερισμούς στον προγραμματισμό των εφαρμογών, το κυριότερο όμως έργο μας ήταν η εγκατάσταση δοκιμή και χρήση των νέων μηχανών της παράγωγης της CII. Πολλά από τα νέα συστήματα ήταν αντίγραφα αμερικανικής κατασκευής ή επηρεασμένα από τις αμερικανικές παραγωγές , εξ ού και η ανάγκη συνεχούς ενημέρωση μας στην εξέλιξη της αμερικανικής τεχνολογίας. Μια ανεκδοτική λεπτομέρεια: Εγώ δεν είχα ακόμη τη γαλλική υπηκοότητα (την πήρα το 1973), μου επέτρεψαν όμως να έχω γνώση μερικών φάσεων των μελετών και εξελίξεων που είχαν σχέση με τα προωθημένα σχεδία τους στην άμυνα και ενεργειακή παραγωγή. Αργότερα σαν γενικός γραμματέας του γαλλικού συνδέσμου για την ανάπτυξη της γλώσσας προγραμματισμού ελέγχου κυκλωμάτων  για την αεροπορική τεχνολογία ATLAS είχα την ίδια μεταχείριση αλλά τότε ήμουν ήδη γαλλος υπηκοος αλλά και το επίπεδο εμπιστευτικότητας ήταν υψηλότερο.
Ερώτηση: Πως σκέφτηκες να οργάνωσης σαν υπεύθυνος του ΑΡΙΑΔΝΗ το workshop OSI στο ΕΙΕ το 1987 ?
<ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>

Το 1974 μου ανέθεσαν την ευθύνη δημιουργίας ενός πόλου υποστήριξης των στάνταρ ή προτύπων για την πληροφορική, ταυτόχρονα το πεδίο διευρυνόταν στις τηλεπικοινωνίες βάσει μιας έκθεσης για την τηλεματική των Νορα και Μινκ (αυτοί δημιούργησαν τον όρο Τηλεματική). Γύρω στα 1977 δημιούργησα το Γραφείο για την υποστήριξη των προτύπων BNI (Bureau de la Normalisation de l’Informatique), που επρόκειτο να παίξει ένα ρόλο στη δημιουργία των OSI : Πράγματι από το 1975/76 στη παγκόσμια αρθρογραφία αρχίζουν οι πρώτες γνώμες για τη ανάγκη συμβατότητας των συστημάτων με κοινή δυνατότητα πρόσβασης στα δεδομένα έστω και αν προέρχονται από ετερογενή συστήματα (λειτουργικά συστήματα και μηχανές) η Ιδέα των ανοιχτών συστημάτων έχει ξεπηδήσει. Ταυτόχρονα η ιδέα ότι τα δίκτυα είναι εκείνα που θα επιτρέψουν σε διαφορετικά συστήματα να συνδιαλέγονται  γίνεται όσο πάει και πιο πιστευτή. Οι πρώτες ιδέες για ένα μοντέλο αρχιτεκτονικής ανοιχτών συστημάτων διασαφηνίζεται στο NPL ( National Physical Laboratory) πολύ γρήγορα δημιουργήθηκε μια ομάδα εργασίας με αυτό το θέμα στην AFNOR τον γαλλικό οργανισμό τυποποίησης και στον ISO πρωτοστατούντος του  Hubert Zimmermann που δημιούργησε και μια ομάδα στον IFIP. Ο σχεδιασμός του μοντέλου OSI με τα 7 στρώματα στον όποιο συνέβαλλε και το ΒΝΙ πήρε το δρόμο για ένα διεθνές πρότυπο το 1979 σε μια πανηγυρική συνέλευση του ISO στη Μελβούρνη. Το πρότυπο επισημοποιήθηκε στα 1982/83 Η ιδέα μου ήταν νέα πειστούν όλοι οι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών να συμβιβαστούν με τις ιδέες των ανοιχτών συστημάτων και να υιοθετήσουν το πρότυπο. Είχαμε μάλιστα δημιουργήσει και ένα συντονιστικό όργανο για τα OSI στο οποίο συμμετείχαν  οι τρεις μεγάλοι ευρωπαϊκοί οργανισμοί συντονισμού προτύπων ή υπεύθυνοι εργασίας στα εθνικά ινστιτούτα τυποποίησης AFNOR, BSI, DIN ήταν το ΒΝΙ, NPL, GMD . Από τις ΗΠΑ ήταν το τότε ονομαζόμενο National Bureau of Standards και τώρα National Institute of Standards and Technology, NIST,  από τον Καναδά το Dept of Communications. 
Ερώτηση: Πως ενεπλάκης στην υπόθεση National Research Networks στην Ευρώπη, τι ήξερες για ΗΠΑ ?
<ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>

Από τη στιγμή που άρχισε η υποστήριξη μας στο μοντέλο του ISO ήμασταν παρόντες σε όλα τα πεδία ανάπτυξης  δικτύων και προσπαθούσαμε να υποβάλλουμε την στήριξη και χρήση των στάνταρς κυρίως δε την υλοποίηση συμβατών αρχιτεκτονικών με το OSI οι συναντήσεις συνέδρια που είχαμε σε όλη την Ευρώπη , Καναδά και ΗΠΑ έδειχναν πως μια σύγκλιση ήταν δυνατή. Δυστυχώς πολλοί συμμέτοχοι στο ARPA δε δεχτήκαν το συμβιβασμό στο επίπεδο «Μεταφορά» με το TCP/IP όπως το πρέσβευαν οι κύκλοι του ARPA και προτίμησαν την τεχνική “store and forward datagram”. Παιζόταν ένα παράξενο παιχνίδι οι Γερμανοί παίζοντας τον ρόλο του Ιάγου δηλαδή λέγοντας κοιτάξτε πόσο ύποπτοι είναι οι Αμερικανοί και συγχρόνως συμμαχώντας μαζί τους !!. Οι Άγγλοι για μια φορά δεν ακoλουθούσαν πιστά τους Αμερικανούς αλλά είχαν δικές τους φιλοδοξίες να προάγουν τις επιτεύξεις βάσει του μοντέλου OSI, μάλιστα σε μια από τις συναντήσεις του Special Group έκαναν μία επίδειξη πρωτοκόλλου μεταφοράς που συγκέντρωσε τα συγχαρητήρια όλων. Ήταν σε μια συνάντηση στο τότε ΝΒS και έγινε μια ζεύξη με το Manchester. Το ίδιο για τους τσακωμούς στο εσωτερικό του ΙΕΕΕ. Οι Ευρωπαίοι είχαν το άδικο να παραγνωρίσουν την απλότητα του μηχανισμού του TCP/IP και παρ όλο που στη συνάντηση της Οττάβα τους δόθηκε η ευκαιρία να βρουν μια λύση συμβιβασμού , ήμουν εκεί με τη γαλλική αντιπροσωπία το ΒΝΙ είχε τον επίσημο αντιπροσωπευτικό ρόλo. Οι Ευρωπαίοι δεν είχαν κοινή γραμμή παρ όλη την γενική συμφωνία υποστήριξης του μοντέλου OSI. Οι μεγάλοι κατασκευαστές τάχτηκαν σιγά σιγά με το TCP/IP και το OSI εγκαταλήφτηκε.
Ερώτηση: Τι σκέφτηκες για την Ελλάδα μέσα από την γνωριμία Λιάνη ?
<ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΉΣ>

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 σκεφτήκαμε πως μια προσπάθεια του είδους Cyclades θα ήταν επωφελής σε πολλά επίπεδα για την Ελλάδα. Είχα γνωρίσει τον Γ.Λιάνη τα παλιά χρόνια της Ενώσεως Κέντρου και τον ξανασυνάντησα όταν έκανε μια επίσκεψη τη Γαλλία το 1983. Τα οφέλη θα ήταν πολλά στην τηλεφωνία λόγω της αναβάθμισης της κατάστασης των γραμμών και των συνδέσεων , η διασύνδεση των ερευνητικών κέντρων μεταξύ των με καλύτερη μεταφορά της πληροφορίας και τη δημιουργία ενός στρώματος γνώσης ανύπαρκτο τότε στην Ελλάδα. Η μιζέρια των διοικητικών αρχών , οι ζηλοφθονίες των πανεπιστημιακών συναδέλφων και η ανικανότητα των πολιτικών υπεύθυνων να καταλάβουν το αντικείμενο της διαμάχης ή άλλον το τι αντιπροσώπευε μια ενέργεια αυτού του είδους κατέληξαν στο να μη δοθούν τα κατάλληλα μέσα την στιγμή που χρειαζόντουσαν και το δίκτυο Αριάδνη δεν ολοκληρώθηκε ποτέ στη διάσταση που είχαμε προβλέψει. Τα πράγματα άλλαξαν ο Γ. Λιάνης έφυγε από το Υπουργείο το όποιο υποβιβάστηκε σε Γενική Γραμματεία με Γενικούς Γραμματείς που άλλαζαν και όλο ενημερώνονταν με υφυπουργό  βιομηχανίας χωρίς γνώση για την τεχνολογία και το αποτέλεσμα ήταν αυτό που συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα η τεχνολογία ήρθε έτοιμη από έξω και εγκαταστάθηκε χωρίς προετοιμασία χωρίς να δημιουργήσει σχολή.
Με τον Γ.Λιάνη οι σχέσεις ήταν δύσκολες και συμπαθητικές  … στην αρχή δεν ήθελε να ακούσει τίποτε για τα δίκτυα ήθελε να φτιάξουμε ένα τεράστιο Κέντρο Τεκμηρίωσης  και με προόριζε για διευθυντή εγώ δεν το ήθελα αλλά και ο Β. Μπούμπουκας που  προόριζε τον εαυτό του αντιδρούσε. Τελικά δέχτηκε ο Λιάνης την ιδέα του δικτύου αλλά σύντομα έφυγε και η Β. Παπανδρέου, όπως ξέρεις, που τον διαδέχτηκε, δεν είχε την τεχνική πληροφόριση για να καταλάβει τη σημασία του σχεδίου. Ομως ο Κυρ. Παπαηλιού που διαδέχτηκε τον Δ. Ραπακούλια αν και άριστος μηχανικός δεν έβλεπε την ανάγκη της εισόδου μας στην τεχνολογία των δικτύων και τη ανάγκη μάθησης που θα προκαλούσε η εισαγωγή της νέας τεχνολογίας.
Με την είσοδο του Euronet η Commission υπό την διεύθυνση του G.Carpentier DGXIII αλλά ωθούμενη και από το WG IFIP στο όποιο συμμετείχε και ο  Zimmermann προωθεί τα στάνταρς και την ιδέα ενός πρωτότυπου δικτύου για την έρευνα. Ιδρύεται το RARE (Résaux Associés pour la Recherche Européenne) το COSINE (Cooperation for Open Systems Networking in Europe) η Commision ιδρύει το EWOS για την επεξεργασία των στάνταρς στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς  CEN/CENELEC που προωθούν τα  standards X.25 για τις βασικές λειτουργίες, το X.400 για την ανταλλαγή μηνυμάτων, X.500 για τις γενικές υπηρεσίες καταλόγου. Η Ευρώπη πρωτοστατούσε τότε. Ο πόλεμος όμως των πρωτοκόλλων δεν έληξε υπέρ του OSI αλλά υπέρ του TCP/IP το όποιο είχαν υιοθετήσει οι συμμετέχοντες στο ARPA από τις ΗΠΑ.
Τέλος ο σέρβερ SM90 που απόκτησε το ΑΡΙΑΔΝΗ είχε κατασκευαστεί σε σχέδια από το CENT (Centre d’études de Télécommunications) για τη διαχείριση των τηλεπικοινωνιών σε πραγματικό χρόνο real time (ο χρόνος διαχείρισης του Ραντάρ) είχε μια αρχιτεκτονική με ένα bus που διευκόλυνε τη πρόσβαση ταυτόχρονα στις κάρτες επεξεργασίας των λειτουργιών , σκοπός ήταν να έχουμε μια Workstation,  server UNIXV7 που με τις ευκολίες που διέθετε να χειρίζεται τη ροή και σχηματισμό Configuration στα δίκτυα τηλεπικοινωνιών.   Η ευρωπαϊκή Επιτροπή έχοντας ακόμη σαν ιδεώδες την Ευρώπη σαν μια σθεναρή βιομηχανική δύναμη θέλησε να βάλει τις βάσεις ενωμένων βιομηχανικών παραγόντων για να αντιμετωπίσει την τότε παντοδύναμη ΙΒΜ και τις δυνάμεις πουν αναπτύσσονταν με τους παραγωγούς μικροκυκλωμάτων INTEL και της Άπω Ανατολής. Βασίστηκε στην ανάπτυξη προτύπων και ελπίζοντας στη υποχρεωτική χρήση των βασικών στάνταρ που θα επέτρεπαν την ανάπτυξη βιομηχανικών κλάδων και προϊόντων. Απέτυχε όμως σε δυο βάσεις παρέλειψε να αντιδράσει στην παγκοσμιοποίηση και δεν αντέδρασε συντονισμένα στην ύπαρξη των πρωτοκόλλων TCP/IP  που σαν άξονας του “store and forward datagram” κατέρριψαν το σύστημα OSI : Δεν φρόντισαν να δημιουργήσουν μια βιομηχανική «μαγιά» διευρωπαϊκά, έμειναν  στις εθνικές πολιτικές του «εγώ είμαι ο καλλίτερος». Άφησαν την Κίνα να γεμίσει την «μεγαλύτερη αγορά του κόσμου» την Ευρώπη, στην αρχή μεν με κακής ποιότητας προϊόντα αλλά πολύ γρήγορα με ταχύτατες διορθώσεις σε ανταγωνίσιμο επίπεδο. Ο John Day περιγράφει σωστά τις δυνάμεις αλλά να μη ξεχνάμε πως και αυτός σαν αγγλοσάξονας δεν μπορεί να ξεφύγει από την πίστη στις αρχές του ελευθέρου εμπορίου, Αυτοί πάντως που νίκησαν ήταν οι 5 μεγάλοι της Ασίας που μεταβλήθηκαν σε βιομηχανικές υπερδυνάμεις ενώ η Ευρώπη εξακολουθεί να φθίνει.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Οι δημοσιαγράφοι συχνά αναφέρονται στους “πατέρες” του Διαδικτύου, θεωρώ ότι στην Ελλάδα μπορούμε να αναφερθούμε στον κ. Νίκο Μαλαγαρδή (ΓΓΕΤ), στον κ. Ε.Πρωτονοτάριο (ΕΜΠ) καθώς και στον κ. Σ.Ορφανουδάκη (Παν.Κρήτης, ΙΤΕ - έφυγε νωρίς 1948-2005). Ο πρώτος σε σχέση με τη δημιουργία πολιτικής και σχεδίου δράσης για ανάπτυξη. ο δεύτερος σε σχέση με τη δημιουργία έρευνας και γνώσης στο πανεπιστήμιο και ο τρίτος για χρήση των δικτύων στην έρευνα και στην ανάπτυξη τους.
2. Η επανασύνδεση μετά από χρόνια με τον δικό μας “πατέρα” έγινε το 2009 με αφορμή την δημιουργία της ερευνητικής ομάδας POUZIN SOCIETY η οποία παρεπιπτώντος “ψάχνει” βασικές έννοιες διαδικτύου και θυμήθηκα ένα γραπτό που μου έδωσε ο Νίκος Μαλαγαρδής για το αρχέτυπο δίκτυο CYCLADES όταν έκανα τα πρώτα βήματα.
3. Η επόμενη επαφή έγινε με αφορμή μια συνέντευξη του ZIMMERMAN περί του πως έγινε το OSI MODEL δηλαδή την έννοια-βίβλο των δικτύων και θυμήθηκα το διεθνές OSI workshop που οργάνωσε ο Νίκος Μαλαγαρδής το 1987 στην Αθήνα στα πλαίσια του προγράμματος ΑΡΙΑΔΝΗ της ΓΓΕΤ με στόχο την ανάδειξη των Στάνταρς σαν κυρίαρχη ιδεολογία για να αναπτυχτούν τα δίκτυα υπολογιστών.

Tuesday, July 30, 2013

ΤΟ OSI και το INTERNET

Να που η πραγματικότητα τρέχει πάλι γρηγορότερα από ότι περίμενα. Είμαι σε επαφή εδώ και καιρό με τον Νίκο Μαλαγαρδή για μια "ολική" ανασκόπιση του θέματος δίκτυα, OSI, διαδίκτυο κλπ αλλά μόλις το IEEE Spectrum δημοσιεύει πάνω στο ίδιο θέμα με τίτλο "OSI: The Internet That Wasn't." με πολλά κοινά στοιχεία και πληροφορίες. Θα δούμε σε επόμενο ποστ και θα συγκρίνουμε με τις δικές μας εμπειρίες αλλά και τον διάλογο στην λίστα Interesting People "IP" του βετεράνου David Farber.

Wednesday, November 14, 2012

Πως έγινε το OSI reference model

Μόλις πρόσφατα έφυγε ο Hubert Zimmermann, o παρά λίγο "πατέρας" (*) του διαδικτύου, σύμφωνα με αναφορά του ΙΕΕΕ. Διαβάζω δημόσια Μήνυμα από την λίστα του Dave Farber που περιέχει ένα μικρό ηχητικό MP3 από μιά συνέντευξη του Hubert Zimmermann INWG , OSI reference model, CYCLADES, που δυστυχώς πέρασε στον Αδη πρόσφατα (1941-2012). Αναφέρει σημαντικά στοιχεία του έργου του πως μπήκε στα δίκτυα υπολογιστών και τη σχέση του με το μοντέλο αναφοράς OSI. Αντιγράφω το μήνυμα και παρακάτω κάνω μια γρήγορη μετάφραση των λεγομένων του σε μέλος του SIGCIS το 2005 προσθέτοντας μερικά wikipedia links :

dear all, some sad news from europe: hubert zimmermann died on november 9th from leukaemia. he joint the team of cyclades 1972, was member of IFIP WG 6.1 and chaired the OSI architecture committee, who defined the OSI reference model. he received the sigcomm award 1991.

i had the chance to meet and talk with hubert zimmermann in july 2005. in memoriam, i did a short radio play, in which he tells how he came to networking in 1966, why he didn't leave paris in 1972, his time at ISO, and why a stronger support of the TCP/IP community at ISO might have made a difference in the late 1970s, early 1980s ...

" what else do you want to know": http://nomatic.org/static/antville/audio/files/050714hubertzimmermann.mp3

all the best, mariann unterluggauer




----Πρόχειρη Μεταγραφή-----

ΟΚ Θέλετε τη σύντομη η τη μακρά ιστορία ?

Θα αρχίζω απο την αρχή την ιστορίας μου στα Δίκτυα Υπολογιστών

Πρώτη μου δουλειά σε εταιρεία του Γαλλικού Υπουργίου Άμυνας το 1966 σε Επικοινωνίες και Υπολογιστές

Σχολείο μάθαινα για τηλεφωνικά δίκτυα, ηλεκτρονόμους, οι υπολογιστές ήταν στην αρχή ακόμη

Ασχολήθηκα με λογισμικό επικοινωνιών στο ΥΠ.ΑΜ. Που μάζευε και χειριζότανε μηνύματα, έκανε τα γραφικά τους στην οθόνη στο πλαίσιο του πρώτου πρότζεκτ στις επικοινωνίες διάρκειας 5 χρόνων.

Εμαθα πάνω στη δουλειά περι επικοινωνιών και σκέφτηκα ότι Χρειάζομαι Ακαδημαικό υπόβαθρο στα δίκτυα υπολογιστών δηλ. Κυρίως υπολογιστές τότε. Ετσι σκέφτηκα να πάω στις ΗΠΑ σε Πανεπιστήμιο και μίλησα σε ανθρώπους που είχαν πάει από την Γαλλία

Συνάντησα τον Louis Pouzin που είχε πάει στο ΜΙΤ Εργαζόταν τότε στην δια-σύνδεση Data Bases και μου εξηγησε τι έκανε στην Αμερική, πρότεινε "Ελα στη Ομάδα αντί να πας Stanford, MIT, UCLA και θα μάθεις περισσότερα.."

Είχε συνεργάτες από την εποχή του ΜΙΤ τους Lary Roberts (BBN) ,Vint Cerf (SRI), Kleinrock (UCLA) κλπ

Ετσι το 1972 πήγα στο Παρίσι μαζί με τον Louis Pouzin Το 1971 φτιάχτηκε η πρώτη εκδόση του ARPANET και μετά ήθελαν να κάνουν μια νέα έκδοση μαζί μας

Εμείς μάθαμε πολλά από αυτούς, καταλήξαμε στο σχέδιο CYCLADES , αποφύγαμε τα λάθη τους.

Το επόμενο σημαντικό σχετικό με την Ιστορία του Διαδικτύου ήταν η δημιουργία του IFIP Working Group

Μέσα σε αυτό άρχισαν να συναντιώνται εκπρόσωποι των διαφορετικών ομάδων από CYCLADES, από ARPANET, o D.Davies από το αγγλικό NPL (national physics lab)

Σταδιακά το IFIP WG απόκτησε international σύνθεση και οδήγησε στην ιδέα ότι τα στανταρς είναι το παν στην προσπάθεια να κάνεις Επιστήμη και Τεχνική περί του πως φτίαχνονται τα Δίκτυα Υπολογιστών. Αν δες έχεις στάνταρς τότε δημιουργείς ασύνδετες νησίδες

Υπήρχε η ΙΒΜ με μερίδιο 60% της αγοράς υπολογιστών που προωθούσε το δικό της "κλειστό" μοντέλο δικτύωσης το λεγόμενο SNA και αυτό φόβιζε την κοινότητα χρηστών ετσι οδηγηθήκαμε στην ιδέα για International computer communication standards

Φτιάχτηκε η ISO Commitee για αρχιτεκτονική ανοικτών συστημάτων και μια περίεργη τότε ορολογία για τις βασικές έννοιες.

Φτιάχτηκε το βασικό μοντέλο OSI με τα λεγόμενα στρώμματα (layers) σε διάταξη στοίβας.

Ηταν πρωτοβουλία από τους Βρετανούς που προέρχονταν από το IFIP WG και είχαν καλύτερη κατανόηση του πως δουλεύει ο ISO.

Στην ISO Commitee συμμετείχαν Κατασκευαστές από ΗΠΑ, Ευρώπη, Ιαπωνία αλλά δυστυχώς ο κορμός ανθρώπων του ARPANET δεν συμμετείχε, αν είχε θα είχαμε αποδεχθεί το TCPIP.

---Μεταγραφή τέλος----

(*) Μαζί με τους V.Cerf, R.Scuntlebury, Α.MacKenzie αντί αυτών που καθιερώθηκαν τελικά δηλαδή V.Cerf και R.Khan (δες αναφορά IEEE παραπάνω καθώς και παλαιότερο ποστάρισμα δικό μου για τον Αλεξ Μακένζυ). Σίγουρα ο όρος "πατέρας" είναι δημοσιογραφικής προέλευσης.

Monday, October 08, 2012

ΟΤΕ και Διαδίκτυο

Θα χρειαστούν περισσότερα ποσταρίσματα για να περιγράψω την εμπειρία της συνεργασίας που είχα με τον ΟΤΕ πριν τεθεί ζήτημα "δημόσιο διαδίκτυο" στην Ελλάδα. Η αρχή έγινε για να στηθεί η ΑΡΙΑΔΝΗ - το Εθνικό Δίκτυο Ερευνας στην Ελλάδα στα μέσα του '80 (*), η συνέχεια ήταν να αναλάβει ο ΟΤΕ την κατασκευή της Χ.25 υποδομής του ΑΡΙΑΔΝΗ μέχρι που ο ΟΤΕ αποφάσισε να αξιοποιήση την εμπειρία του "ΑΡΙΑΔΝΗ ΤΙ ?" και να δημιουργήσει τον πάροχο ΟΤΕΝΕΤ.

Η πρώτη επαφή με τον ΟΤΕ με πάει πολύ μακριά στις μέρες του ΑΡΙΑΔΝΗ Χ.25 (1986) και του Ευρωπαϊκού COSINE IXI (1988) αλλά και στην γνωριμία μου με πολλές υπηρεσίες, εργαστήρια και δραστηριότητες του ΟΤΕ όπως στο κτήριο με τον τηλεπικοινωνιακό κόμβο ΑΡYΣ (**) με τα Εργαστήρια Πιστοποίησης (πήρα άδεια για τα μόντεμ Alcatel Baseband το 1986) και τη χρήση του Δορυφορικού Σταθμού για τα διεθνή πειράματα ACTS NICE 1998 (global 360, symmetric TV, National Interconnection Experiments).

Η πρώτη επαφή έγινε με τα στελέχη του ΟΤΕ (Τζορτζίνης, Λάτσης, κ.α) που κάλεσε σε συναντήσεις εργασίας του ΑΡΙΑΔΝΗ ο Νίκος Μαλαγαρδής το 1986. Το 1988 πήγα στο Μέγαρο στο Μαρούσι για τον κόμβο ΙΧΙ Χ.25 στις εγκαταστάσεις του ΟΤΕ στην Κωλλέτη από τον Ολλανδικό PTT (UNISOURCE αργότερα). Μετά με τη προμήθεια από τον ΟΤΕ των κόμβων Χ.25 του ΑΡΙΑΔΝΗ κατασκευής TELEFONICA το 1989 και αργότερα με τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα του ΟΤΕ το 1994 για το ΑΤΜ. Το 1995 με τα στελέχη της OTE CONSULTIΝG για τη πρόταση κατασκευής του ΕΔΕΤ/ΓΓΕΤ από το σχήμα ΟΤΕ-ΑΡΙΑΔΝΗ-ΑΤΤ-DeteBerkom. Δυστυχώς η πρόταση λόγω ένστασης στο δημόσιο διαγωνισμό της ΓΓΕΤ δεν προχώρησε.

Η γνώση που αποκόμισα από τις συνεργασίες με τον ΟΤΕ εισερχόμενος στα εσωτερικά αυτής της μεγάλης βιομηχανίας ήταν μεγάλο μάθημα και εντυπωσιακή εμπειρία.

Το 1994 όταν τα πράγματα με την ΑΡΙΑΔΝΗ στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ βάλτωσαν έστειλα βιογραφικό στον ΟΤΕ Δ/ση Τηλεπληροφορικής (κ.Πολυθεοδωράκης, κ.Τζωρτζίνης, κ.Οικονόμου) και είχα συνάντηση μαζι τους με αντικείμενο την πρόταση μου να μπεί ο ΟΤΕ στην παροχή υπηρεσιών διαδικτύου. Η επαφή αυτή τελικά δεν προχώρησε ούτε και το σχέδιο OTE - FORTHNET που έμαθα ότι υπήρχε στο τραπέζι τότε και που σχολίασα θετικά δείχνοντας τη μεγάλη διάσταση που έπρεπε να στοχεύσει ο ΟΤΕ κάτι που έλειπε από την ευρύτερη περιοχή Βαλκανίων- Μεσογείου. Πιστεύω ότι έπαιξα θετικό ρόλο στο να στραφεί ο ΟΤΕ προς το Διαδίκτυο.

To 1995 ήμουν μέλος της συνεργασίας SUN microsystems - ΠΟΥΛΙΑΔΗΣ Α.Ε και παρουσιάσαμε ένα σχέδιο υλοποίησης ISP από τον ΟΤΕ. Αργότερα έμαθα ότι υπήρχε εσωτερικός ανταγωνισμός που ακύρωνε τις διάφορες προσπάθειες. Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και με το Χ.25 παλαιότερα. Το σχέδιο βέβαια δεν προχώρησε.

Ηταν η εποχή που 1-2 νέοι δημοσιογράφοι πίεζαν με δημοσιεύματα για το πόσο ακριβός ήταν ο ΟΤΕ με το dial-up X.25 και πόσο πτωχή πληροφοριακά ήταν αυτή η παροχή σε σχέση με την ARIADNE-T dial-up = Internet.

Τελικά η Διοίκηση του ΟΤΕ πήρε απόφαση να μπει στο Διαδίκτυο με θυγατρική μέσω κοινής προσπάθειας και καταστατικής συνεργασίας ΟΤΕ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ -ΜΕΤΣΟΒΕΙΟ και έτσι βρέθηκα στις ομάδες εργασίας σαν εκπρόσωπος της τεχνογνωσίας του ARIADNE-T για την επεξεργασία ενός Επιχειρησιακού Σχεδίου Internet OTENET. Συνεργάστηκα πολύ εποικοδομητικά και σε βάθος για 6-7 μήνες και έμαθα πολλά από στελέχη όπως Σ.Μπινιέτογλου, Σ.Συκάς, Ε.Βουλοδήμου, Σταυρακάκης και άλλοι.

Θυμάμε τις έντονες συζητήσεις για τα ποιά θα ήταν τα προϊόντα της ΟΤΕΝΕΤ, μάλιστα στην έκθεση COMDEX βγήκε και μια σχετική αφίσα από τον ΟΤΕ. Είχε προϊόντα όπως “Internet Exchange”, “Backbone Services” και “Εφαρμογές” κάτι που θεωρώ αφορά την επιρροή μου στην ομάδα εμπορικών θεμάτων πέρα από το κλασσικό dial-up.

Αργότερα τεχνικοί του ΟΤΕ ήρθαν στον ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ για να τους κάνει η ομάδα ΑΡΙΑΔΝΗ ένα Internet Demo, να δουν CISCO ρουτερ και SUN σερβερ και τα serial interfaces που διέθεταν για να περάσει η παροχή internet πάνω στο τηλεπικοινωνιακό δίκτυο καθώς και τις εντολές διαχείρισης. Δήλωσαν αυτό ήταν μεγάλο μάθημα γιατί απομυθοποίησαν τα βασικά της τεχνολογίας του διαδικτύου.

Στην επίσημη παρουσίαση της ΟΤΕΝΕΤ δεν είχα πρόσκληση έτυχε να είναι καλεσμένος όμως ο ομιλητής που στην Ημερίδα της ΕΕΔΕ (1996) μετά την δική μου παρουσίαση για το διαδίκτυο είχε διατυπώσει στην παρουσίαση του την εκτίμηση ότι το διαδίκτυο δεν ήταν κατάλληλο για το ηλεκτρονικό εμπόριο. Προσοχή, τεχνικά επιχειρήματα για τέτοιες εκτιμήσεις υπήρχαν απλά η εξέλιξη της έννοιας "διαδίκτυο" δεν ήταν ακόμα ορατή παρά μόνο σε ευαγγελιστές.

Βέβαια από την ΟΤΕΝΕΤ κάποια στιγμή μου πέρασαν μια πρόταση συνεργασίας σαν εκτίμηση της δουλειάς μου μαζί τους αλλά αυτό δεν αναιρεί την ειρωνία της τύχης παραπάνω.

(*) Με απόφαση Υπουργού (μέσα '90) η ΑΡΙΑΔΝΗ τροδοδότησε την δημιουργία του σημερινού ΕΔΕΤ .

(**) Ο θόρυβος των ηλεκτρο-μηχανικών ρελέδων (ηλεκτρονόμων), η εικόνα τους μου έδωσαν παρόμοια αίσθηση με την εικόνα των ψηφιακών παλμών CPU σε φασματογράφο όταν μάθαινα τα εσωτερικά του υπολογιστή στο Essex (prof.Tony Brooker 1974)

Sunday, August 19, 2012

Πως έγινε το Ιντερνετ στην Ευρώπη

Μια δικτυακή τοποθεσία με σημαντική αξία, σε ότι αφορά την θεματική του ιστολογίου εδώ "πως έγιναν τα πράγματα στο διαδίκτυο" είναι και η λίστα:

internet history στο postel.org
όπου ανταλλάσονται μηνύματα μεταξύ επιφανών συντελεστών του διαδικτύου αλλά και κάθε ενδιαφερόμενου που θέλει να μάθει από πρώτο χέρι.

Βλέποντας μια παρέμβαση του Vint Cerf με ώθησε να του μιλήσω σχετικά με ένα συνέδριο στην Ιταλία το 1989 εκεί που τον συνάντησα για πρώτη φορά. Ηταν η περίοδος που μπορώ να χαρακτηρίσω σαν εκείνη κατά την οποία δεν καταλάβαινα και πολλά για το διαδίκτυο, προερχόμενος από τον κόσμο του Χ.25 και του OSI.

Έγινε η επαφή "ξανα-ζωντάψαν" οι μνήμες, εντυπωσιάστηκα από το προφίλ "διασύνδεσης" που διατηρεί ο V.Cerf, μήπως έχει διεπαφή τηλεπάθιας με το δίκτυο ? αλλά εμένα συνέχισε να στοιχειώνει το ερώτημα "για ποιό θέμα μιλούσε ο γκουρού του IP" στο συνέδριο ? δηλαδή τι ήξερα για την τεχνολογία του τότε ?

Η απάντηση στο ερώτημα θα έριχνε φώς στο μέγεθος της αντίληψης μου για το θέμα. Δεν μπορούσα να πιέσω περισσότερο σε μια όνλαιν επαφή, εξ άλλου είναι και κάπως αγενές οπότε γκουγκλάρισα μια φράση σχετικά με το συνέδριο και ως δια μαγείας πάνω πάνω ήρθε μια καταπληκτική αναφορά με τίτλο:

The "hidden" Prehistory of European Research Networking

και με υπό-τιτλο:

The sad saga of the obscurantism by some European Networking leaders and their influence on European Research Networks

Ειδικά στέκεται στο ρόλο που έπαιξαν οι διάφορες προσωπικότητες, πολλούς από τους οποίους τους συνάντησα όπως φυσικά και τον συγγραφέα της αναφοράς κ. Ολιβιέρ Μαρτέν, δες κάποιες σχετικές σελίδες με ονόματα:

λινκ1 λινκ2 λινκ3


Έχω γράψει για τον Ολιβιερ σε προηγούμενο ποστάρισμα η "μεγάλη εικόνα για το δίκτυο" και είναι συνεργάτης που γνώρισα όταν συμμετείχα στο RIPE, στα έργα CHEOPS/CERN και EBONE με στόχο να συνδέσω την ΑΡΙΑΔΝΗ (ΕΔΕΤ περιόδου 1984 - 1994) στο πρώτο Ευρωπαικό Internet Backbone.

Η αναφορά είναι ιδιαίτερα πλούσια σε λινκς έχει σημαντικά στοιχεία για την λεγόμενη Ευρωπαική πολιτική στα δίκτυα και θέτει ερωτηματικά για το μέλλον των εγχειρημάτων GEANT, DANTE, National Research Networks. Επίσης κάνει την δική του εκτίμηση για το ποιος έκανε τι στα μεγάλα θέματα του διαδικτύου και του ιστού, βλέπω ότι και αυτός κάνει αναφορά στον John Day και στο OSI θέματα που με έχουν απασχολήσει για χρόνια (π.χ περί OSI στο ΤΕΕ 1993/94 λινκ) αλλά και πρόσφατα στη πορεία της δικής μου αυτο-γνωσίας.

Ο Ολιβιέρ Μαρτέν Olivier Martin ανοίγει τον διάλογο σε επιστημονική βάση για τα ακαδημαικά δίκτυα στην Ευρώπη κάτι που έχω θέσει και για το ελληνικό τοπίο εδώ και καιρό δηλαδή για την ανάγκη ανοικτού και ειλικρινούς διαλόγου για το πως έγιναν τα πράγματα ώστε να δούμε και το μέλλον, π.χ για τα εγκαίνια του ΕΔΕΤ 3 είχα ποστάρει σχετικά με το χαμηλό επίπεδο συνεργατικότητας και προοπτική δημιουργίας. Η αναφορά του Μαρτέν με βάζει σε γραμμή να διαβάσω το βιβλίο του Valentin Turchin "the inertia of fear" Columbia University Press γιατί αναλύει την ακραία μορφή self-interest που θέτει η αναφορά του πρώτου. Τέλος μου θύμησε την Μαρία Δήμου που δουλεύει στο CERN (ήταν πρώτα στο RARE) και που μου γνώρισε ο Νίκος Μαλαγαρδής, ο ιδρυτής του ελληνικού ΕΔΕΤ. Θυμάμε την Μαρία να διερωτάται κατα πόσο υπηρχε πραγματική ανάγκη για πανεπιστημιακό δίκτυο στην Ελλάδα το 1987 όπου κυριαρούσαν τα ακαδημαικά φέουδα.

Monday, December 05, 2011

Πως έγινε το Internet

Μια ομιλία του Bob Khan δημιουργού του πρωτοκόλλου TCP (αργότερα το IP διαχωρίστηκε

και απόκτησε την δική του υπόσταση) μαζί με τον Vint Cerf (1974).


Ξέρουμε την τεχνολογία δεν γνωρίζουμε όμως την σημασία του μη-κερδοσκοπικού οργανισμού CNRI που ίδρυσε

και κατά την γνώμη του έπαιξε τον σπουδαιότερο ρόλο για το Διαδίκτυο.

Η πιό σημαντική περιγραφή που έχω συναντήσει, αποδελτιώνω τα

κύρια σημεία της και ποστάρω όσονούπω αλλά για να μη χάνουμε χρόνο στέλνω

το λινκ στο youtube

Τά έχει όλα ακόμη και το ICANN Athens meeting (πήγε κάποιος στη συνάντηση ?)

Επίσης στο ακροατήριο με ερωτήσεις βρίσκονται σημαντικές προσωπικότητες

κάποιοι συνεργάτες του από τα παλιά,

αναφέρονται και στο OSΙ το "κεντρικό σχέδιο" στο οποίο ο Καν αντιπαραθέτει το

"community incremental design" της επιτυχίας. Αυτός πάντως αρχικά ήθελε να γίνει

καθηγητής στο ΜΙΤ αλλά "παρασύρθηκε" από άλλα πράγματα ...

Tuesday, June 28, 2011

Ο μίτος της θεωρίας


Προετοιμάζω μια παρουσίαση στο θερινό σχολείου του Δημόκριτου:

Βασικές Έννοιες για το Δίκτυο


Η παρουσίαση στέκεται στο θέμα "θεωρία και δίκτυο", ισχυρίζεται οτι
είναι αδύνατη η σχέση. Πολύ engineering Λίγο science ...

Φέρνει το παράδειγμα από την θεωρία υπολογισμού - Godel/Church/Turing
που σταθεροποίησε την αρχιτεκτονική (*) για να κατασκευαστεί ο Υπολογιστής.

Αλλιώς γιατί το ΙΝΤΕL πρόγραμμα να είναι το ίδιο πράγμα με το AMD
πρόγραμμα ?

Αυτό τό λέμε γιατί το Διαδίκτυο έχει προβλήματα εξέλιξης, προβλήματα
στους τομείς της Δρομολόγησης, Διευθυνσιοδότησης, της Ασφάλειας κλπ που σχετίζονται με την αρχιτεκτονική του δικτύου.

Το πρόγραμμα CLEAN SLATE (ΗΠΑ) πήρε το δρόμο της νέας αρχιτεκτονικής πριν 10 χρόνια, από το 2008 έχουμε το Future Internet που συνεχίζει.. (**)

Το σύνθημα για μετάβαση στο IPV6 έπεσε και επίσημα πλέον (δες RIPE)

Τι φταίει και δεν έχουμε αποτέλεσμα?

Η ανάλυση που κάνει το πρόγραμμα RINA - Recursive INternet Architecture
λέει ότι φταίει η έλλειψη προσδιορισμού βασικών
εννοιών δικτύωσης όπως NAME, ADDRESS, ROUTE-PATH για υποστήριξη διαφόρων εφαρμογών – APPLICATION, αλλά και τι είναι τελικά το LAYER ? Προχωρήσαμε πολύ γρήγορα χωρίς σχέδιο,
αντιγράψαμε το τηλεφωνικό δίκτυο και απορρίψαμε λύσεις τύπου ISO-CLNS.

Πως εμπλέκομαι σ´αυτά ?

Συνάντησα τη Δικτύωση με τις διόπτρες του DECLARATIVE PROGRAMMING
και ο αρχικός ενθουσιασμός μου είπε

"δες τα βασικά- fundamentals δηλ. Τι είναι Δίκτυο ?" οπότε άρχισα
να ψάχνω τα βασικά.

Ονόμασα το πρακτικό πρότζεκτ που είχα το 1990 “Αριάδνη Τι ?”
ARIADNE-T
και το ανακοίνωσα στο

Ερευνητικό Κέντρο Stanford Research Institute
που έτρεχε το NIC.

Εκανα κάποια πρόοδο ψάχνοντας τα βασικά των δικτύων και τα
ανακοίνωσα σε ημερίδα της ΕΕΑΕ εκπροσωπόντας τον ΟΤΕ το 1996

Η κατανόηση των λειτουργιών (πάνω στους H/Y) που συγκροτούν το Ίντερνετ στηρίζεται στις εξής βάσεις:

* Μεταγωγή Πακέτων (Ψηφιακής Πληροφορίας)
* Διαστρωμμάτωση Λειτουργιών (Layering)
* Επικοινωνία μεταξύ στρωμμάτων (Peering)
* Κατανεμημμένα προγράμματα H/Y (το μοντέλο CLIENT/SERVER)

Μετά από την περιγραφή των γενικών εννοιών και με πορεία "από τα κάτω προς τα πάνω" (στρώμματα) να δούμε τα ειδικά εξαρτήματα και έννοιες που αποτελούν την τεχνική βάση του Internet.




και κάπου στα 1999 έφτιαξα ένα μοντέλο ερμηνεύοντας την εξέλιξη του δικτύου
με συστήματα όπως DNS, MIME, NIR (WWW), BGP, MPLS, BEEP, κ.α η εμφάνιση
των οποίων φαίνεται να ακολουθεί το pattern μιας αλυσίδας από μετασχηματισμούς. Η βασική έννοια
εδώ είναι το λεγόμενο Quantum of Automation


το ονόμασα ΝΕΤ8model, είχα εντοπίσει τις έννοιες recursion, virtualization να απαρτίζουν το βασικό πλαίσιο αλλά δεν έβλεπα το επόμενο βήμα.

Υπέβαλα σε δοκιμασία το μοντέλο προσπαθώντας να προβλέψω το "επόμενο βήμα" (δες σχετικό

ποστάρισμα αγγλιστί σε έταιρο ιστολόγιο)

Συνέχισα τη προσπάθεια κατανόησης του δικτύου σε συνεργασία με φοιτητές μέσα από
ptixiakes και σταδιακά ωρίμασε περισσότερο
η πρακτική εμπειρία που τροφοδοτεί με πραγματικά στοιχεία την θεωρητική ματιά.


To 2009 έπεσα πάνω στο βιβλιο Patterns in Networking Architecture με συγγραφέα τον John Day να λέει ότι ψάχνει το θέμα "Τι είναι δίκτυο" για 35 χρόνια, αρχικά σαν φοιτητής
στην ομάδα του ΑRPANET, αργότερα έγραψε RFCs, ειδικεύτηκε σε Protocol Formal Specification είναι δηλ. πιονιέρος και
κάποια στιγμή το 1994 εντόπισε patterns για τις έννοιες δικτύωσης. Ηταν διαχειριστής του OSI specification μέχρι το 1990 και αξιολόγησε καλύτερα από εμένα τα θετικά του OSI που σαν developer το 1994 δήλωσα:

OSI can Be Harmful

Ο John Day λέει να προσδιορίζουμε πρώτα το "τι" και μετά το "πως" (αυτή είναι η λογική του DECLARATIVE)
αν το κάνουμε τότε το TCP IP πάει περίπατο γιατί έχει το κόψιμο
σε επίπεδα ανάποδα (οριζόντια αντί για κάθετα). Αριστερά της καθέτου θα είναι το δίκτυο Α και δεξιά το δίκτυο Β με διαφορετικές προδιαγραφές. Τώρα αν προκύψει κοινή εφαρμογή για τα δύο δίκτυα τότε θα γίνουν υπο-δίκτυα ενός μεγαλύτερου Γ σε ακτίνα δράσης. Το Γ θα είναι το επιπρόσθετο LAYER.

Ενα είναι το LAYER !!! αλλά παίζει RECURSION κάνοντας ενθυλάκωση
του εαυτού του μέσα σε ένα ίδιο LAYER – επίπεδο οπότε απλοποιείται ο μηχανισμός
πέφτει το κόστος και έχουμε φορητότητα, ασφάλεια, αέναη κλιμάκωση κλπ.

MODEL RINA

LOUIS POUZIN SOCIETY

Στις βασικές έννοιες στέκεται και ο ερευνητής Joe Touch από το ISI δημοσιεύοντας το 2011 μαζί με την ομάδα RINA του J.Day το μοντέλο DRUID – a Dynamic Recursive Unified Internet Design. Είχα
κατα κάποιο τρόπο εντοπίσει το 2010 την σχέση Day (RINA 2008) Touch (RNA 2006) σε μια ομιλεία στο μεταπτυχιακό του ΣΕΜΦΕ ΕΜΠ στην ομάδα του Οξφορδιανού Πέτρου Στεφανέα, γκουρού του Formal Specification Group. Επιβεβαιώθηκα με την
κοινή δημοσίευση του 2011. Το FUTURE INTERNET ASSEMBLY είχε επίσης
τον John Day ως κύριο ομιλητή στο συνέδρια του φέτος και παρόμοια αναφορά είχε και το TERENA.

Βασικές έννοιες λοιπόν όπως RINA, DRUID, NET8.



(*) την αρχιτεκτονική της Καθολικής Μηχανής σε αντίθεση με την ιδέα για Μηχανή-ανά-πρόβλημα
(**) στο πλαίσιο του προγράμματος ανακοινώθηκε το πολλά υποσχόμενο εργαλείο openflow