ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ - Internet developments in Greece

Πως έγινε το Internet

2011-12-05T15:33:00.008+02:00

Μια ομιλία του Bob Khan δημιουργού του πρωτοκόλλου TCP (αργότερα το IP διαχωρίστηκε

και απόκτησε την δική του υπόσταση) μαζί με τον Vint Cerf (1974).

Ξέρουμε την τεχνολογία δεν γνωρίζουμε όμως την σημασία του μη-κερδοσκοπικού οργανισμού CNRI που ίδρυσε

και κατά την γνώμη του έπαιξε τον σπουδαιότερο ρόλο για το Διαδίκτυο.

Η πιό σημαντική περιγραφή που έχω συναντήσει, αποδελτιώνω τα

κύρια σημεία της και ποστάρω όσονούπω αλλά για να μη χάνουμε χρόνο στέλνω

το λινκ στο youtube

Τά έχει όλα ακόμη και το ICANN Athens meeting (πήγε κάποιος στη συνάντηση ?)

Επίσης στο ακροατήριο με ερωτήσεις βρίσκονται σημαντικές προσωπικότητες

κάποιοι συνεργάτες του από τα παλιά,

αναφέρονται και στο OSΙ το "κεντρικό σχέδιο" στο οποίο ο Καν αντιπαραθέτει το

"community incremental design" της επιτυχίας. Αυτός πάντως αρχικά ήθελε να γίνει

καθηγητής στο ΜΙΤ αλλά "παρασύρθηκε" από άλλα πράγματα ...

Ο μίτος της θεωρίας

2011-06-28T19:51:00.027+03:00

Προετοιμάζω μια παρουσίαση στο θερινό σχολείου του Δημόκριτου:

Βασικές Έννοιες για το Δίκτυο

Η παρουσίαση στέκεται στο θέμα "θεωρία και δίκτυο", ισχυρίζεται οτι
είναι αδύνατη η σχέση. Πολύ engineering Λίγο science ...

Φέρνει το παράδειγμα από την θεωρία υπολογισμού - Godel/Church/Turing
που σταθεροποίησε την αρχιτεκτονική (*) για να κατασκευαστεί ο Υπολογιστής.

Αλλιώς γιατί το ΙΝΤΕL πρόγραμμα να είναι το ίδιο πράγμα με το AMD
πρόγραμμα ?

Αυτό τό λέμε γιατί το Διαδίκτυο έχει προβλήματα εξέλιξης, προβλήματα
στους τομείς της Δρομολόγησης, Διευθυνσιοδότησης, της Ασφάλειας κλπ που σχετίζονται με την αρχιτεκτονική του δικτύου.

Το πρόγραμμα CLEAN SLATE (ΗΠΑ) πήρε το δρόμο της νέας αρχιτεκτονικής πριν 10 χρόνια, από το 2008 έχουμε το Future Internet που συνεχίζει.. (**)

Το σύνθημα για μετάβαση στο IPV6 έπεσε και επίσημα πλέον (δες RIPE)

Τι φταίει και δεν έχουμε αποτέλεσμα?

Η ανάλυση που κάνει το πρόγραμμα RINA - Recursive INternet Architecture
λέει ότι φταίει η έλλειψη προσδιορισμού βασικών
εννοιών δικτύωσης όπως NAME, ADDRESS, ROUTE-PATH για υποστήριξη διαφόρων εφαρμογών – APPLICATION, αλλά και τι είναι τελικά το LAYER ? Προχωρήσαμε πολύ γρήγορα χωρίς σχέδιο,
αντιγράψαμε το τηλεφωνικό δίκτυο και απορρίψαμε λύσεις τύπου ISO-CLNS.

Πως εμπλέκομαι σ´αυτά ?

Συνάντησα τη Δικτύωση με τις διόπτρες του DECLARATIVE PROGRAMMING
και ο αρχικός ενθουσιασμός μου είπε

"δες τα βασικά- fundamentals δηλ. Τι είναι Δίκτυο ?" οπότε άρχισα
να ψάχνω τα βασικά.

Ονόμασα το πρακτικό πρότζεκτ που είχα το 1990 “Αριάδνη Τι ?”
ARIADNE-T
και το ανακοίνωσα στο

Ερευνητικό Κέντρο Stanford Research Institute που έτρεχε το NIC.

Εκανα κάποια πρόοδο ψάχνοντας τα βασικά των δικτύων και τα
ανακοίνωσα σε ημερίδα της ΕΕΑΕ εκπροσωπόντας τον ΟΤΕ το 1996

Η κατανόηση των λειτουργιών (πάνω στους H/Y) που συγκροτούν το Ίντερνετ στηρίζεται στις εξής βάσεις:

* Μεταγωγή Πακέτων (Ψηφιακής Πληροφορίας)
* Διαστρωμμάτωση Λειτουργιών (Layering)
* Επικοινωνία μεταξύ στρωμμάτων (Peering)
* Κατανεμημμένα προγράμματα H/Y (το μοντέλο CLIENT/SERVER)

Μετά από την περιγραφή των γενικών εννοιών και με πορεία "από τα κάτω προς τα πάνω" (στρώμματα) να δούμε τα ειδικά εξαρτήματα και έννοιες που αποτελούν την τεχνική βάση του Internet.

και κάπου στα 1999 έφτιαξα ένα μοντέλο ερμηνεύοντας την εξέλιξη του δικτύου
με συστήματα όπως DNS, MIME, NIR (WWW), BGP, MPLS, BEEP, κ.α η εμφάνιση
των οποίων φαίνεται να ακολουθεί το pattern μιας αλυσίδας από μετασχηματισμούς. Η βασική έννοια
εδώ είναι το λεγόμενο Quantum of Automation

το ονόμασα ΝΕΤ8model, είχα εντοπίσει τις έννοιες recursion, virtualization να απαρτίζουν το βασικό πλαίσιο αλλά δεν έβλεπα το επόμενο βήμα.

Υπέβαλα σε δοκιμασία το μοντέλο προσπαθώντας να προβλέψω το "επόμενο βήμα" (δες σχετικό

ποστάρισμα αγγλιστί σε έταιρο ιστολόγιο)

Συνέχισα τη προσπάθεια κατανόησης του δικτύου σε συνεργασία με φοιτητές μέσα από
ptixiakes και σταδιακά ωρίμασε περισσότερο
η πρακτική εμπειρία που τροφοδοτεί με πραγματικά στοιχεία την θεωρητική ματιά.

To 2009 έπεσα πάνω στο βιβλιο Patterns in Networking Architecture με συγγραφέα τον John Day να λέει ότι ψάχνει το θέμα "Τι είναι δίκτυο" για 35 χρόνια, αρχικά σαν φοιτητής
στην ομάδα του ΑRPANET, αργότερα έγραψε RFCs, ειδικεύτηκε σε Protocol Formal Specification είναι δηλ. πιονιέρος και
κάποια στιγμή το 1994 εντόπισε patterns για τις έννοιες δικτύωσης. Ηταν διαχειριστής του OSI specification μέχρι το 1990 και αξιολόγησε καλύτερα από εμένα τα θετικά του OSI που σαν developer το 1994 δήλωσα:

OSI can Be Harmful

Ο John Day λέει να προσδιορίζουμε πρώτα το "τι" και μετά το "πως" (αυτή είναι η λογική του DECLARATIVE)
αν το κάνουμε τότε το TCP IP πάει περίπατο γιατί έχει το κόψιμο
σε επίπεδα ανάποδα (οριζόντια αντί για κάθετα). Αριστερά της καθέτου θα είναι το δίκτυο Α και δεξιά το δίκτυο Β με διαφορετικές προδιαγραφές. Τώρα αν προκύψει κοινή εφαρμογή για τα δύο δίκτυα τότε θα γίνουν υπο-δίκτυα ενός μεγαλύτερου Γ σε ακτίνα δράσης. Το Γ θα είναι το επιπρόσθετο LAYER.

Ενα είναι το LAYER !!! αλλά παίζει RECURSION κάνοντας ενθυλάκωση
του εαυτού του μέσα σε ένα ίδιο LAYER – επίπεδο οπότε απλοποιείται ο μηχανισμός
πέφτει το κόστος και έχουμε φορητότητα, ασφάλεια, αέναη κλιμάκωση κλπ.

MODEL RINA

LOUIS POUZIN SOCIETY

Στις βασικές έννοιες στέκεται και ο ερευνητής Joe Touch από το ISI δημοσιεύοντας το 2011 μαζί με την ομάδα RINA του J.Day το μοντέλο DRUID – a Dynamic Recursive Unified Internet Design. Είχα
κατα κάποιο τρόπο εντοπίσει το 2010 την σχέση Day (RINA 2008) Touch (RNA 2006) σε μια ομιλεία στο μεταπτυχιακό του ΣΕΜΦΕ ΕΜΠ στην ομάδα του Οξφορδιανού Πέτρου Στεφανέα, γκουρού του Formal Specification Group. Επιβεβαιώθηκα με την
κοινή δημοσίευση του 2011. Το FUTURE INTERNET ASSEMBLY είχε επίσης
τον John Day ως κύριο ομιλητή στο συνέδρια του φέτος και παρόμοια αναφορά είχε και το TERENA.

Βασικές έννοιες λοιπόν όπως RINA, DRUID, NET8.

(*) την αρχιτεκτονική της Καθολικής Μηχανής σε αντίθεση με την ιδέα για Μηχανή-ανά-πρόβλημα
(**) στο πλαίσιο του προγράμματος ανακοινώθηκε το πολλά υποσχόμενο εργαλείο openflow

Internet: Πως έγιναν τα πράγματα σε ΗΠΑ

2011-03-15T18:41:00.016+02:00

Να και έταιρο αδελφό πνεύμα στο πως έγιναν τα πράγματα με το δίκτυο

Πρόσφατα ανακάλυψα τον Αλέξανδρο Μακένζυ, μέλος της πρώτης ομάδας εργασίας
για το δίκτυο INWG από την λίστα ιστορίας του διαδικτύου που τρέχει η ομάδα "postel"
στο Ινστιτούτο ISI στο Πανεπιστήμιο στην Καλιφόρνια.

Θυμάμε αχνά την ταμπέλα μιας συνάντησης στο πανεπιστήμιο του Sussex (ήμουν τυχαία εκεί)
το 1972/73.

INWG - International Network Working Group.

Να τι γράφει ο Αλεξ και το πρώτο που παρατηρώ αναφέρει και αυτός την δική μου
ανακάλυψη της "τελειότητας" στο πως και γιατί του διαδικτύου από τον John Day :

INWG and the Conception of the Internet: An Eyewitness Account

1972 was an exciting year in computer networking. The ARPANET, which came to life near the end of 1969, had grown to 29 nodes by August 1972. The National Physical Laboratory in England, under the direction of Donald Davies, had been running a 1-node packet switch interconnecting several NPL computers for several years. The French Research Laboratory IRIA, under the direction of Louis Pouzin, had begun the implementation of a packet-switched system called Cyclades. In July 1972, three people associated with the ARPANET work at BBN formed a new company, Packet Communications, “to engage in the business of providing communication services for computer to terminal, computer to computer, [and] terminal to terminal information transfer.”1 In November 1971 the European Common Market announced the intention to build a European Informatics Network (EIN) for research and scientific purposes under the direction of Derek Barber from NPL, and planning was underway in 1972. Several national post, telephone, and telegraph (PTT) organizations were beginning to consider building national common-user data networks using packet-switching technology. These included the British Post Office’s Experimental Packet Switched System (EPSS), RCP (French PTT), and a small experimental packet-switched network (PSN) built by the Norwegian PTT during 1971 to 1972 and used for experiments for three months.

Καταλήγει ο Άλεξ:

Reflections
History is not an experiment that can be run multiple times from different initial conditions, but I have often speculated about what might have been different if DARPA had chosen to adopt the INWG 96 proposal in early 1976.18 I once thought that if the research community were united behind one End-to-End Protocol, we might have avoided most or all of the incredibly wasteful ISO Open Systems Interconnection activity. However, the OSI effort was probably an inevitable clash between computer manufacturers and PTTs, and of both against IBM.19

I also once believed that the Internet might have exploded into the public consciousness five years earlier if European and US research groups had been cooperating. Maybe so, but there really had to be a number of other developments before the Internet explosion took place, including the transition of the US infrastructure from government-owned to privately-owned under the masterful direction of Steve Wolff of the US National Science Foundation with the funding championed by US Senator Al Gore; the widespread adoption of Unix as an “open” server OS, with free Internet software developed with DARPA funding; the widespread adoption of the personal computer for household use with free Internet software; the development of the hypertext linking protocols by Tim Berners-Lee and using the mouse for point-and-click computing; the development of a browser with a graphic user interface; and the development of a high-performance search engine. Once these developments occurred, the Internet explosion was assured, and until they occurred, it was impossible. Perhaps the only historical difference that would have occurred if DARPA had switched to the INWG protocol is that rather than Cerf and Kahn being routinely cited as “fathers of the Internet,” maybe Cerf, Scantlebury, Zimmermann, and I would have been.

η συνέχεια στο μπλογκ του Alex McKenzie

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Με έχει καταπλήξει η λειτουργία διασύνδεσης της google, καθώς βρήκα τον ΑλεΞ Μακένζυ πρόσφατα θέλησα να δώ τι έπαιξε σχετικά οπότε έψαξα με τις λέξεις κλειδίά ONOMA, ARPANET. BLOG με εντυπωσιακό αποτέλεσμα του googleSearch στο τέλος της σελίδας καταγράφεται η σύνδεση από το παρόν ποστάρισμα.

Η Αρχή ΕND2ΕND έχει πρόβλημα ?

2011-01-05T20:49:00.023+02:00

Συγνώμη, δεν αντέχω άλλο να περιμένω το περιβόητο ποστάρισμα για την ΟΤΕΝΕΤ
που μου ζήτησε ο Τάσσος και υποσχέθηκα να γράψω. Εχω τόσα πολλά να πω δοκίμασα διάφορα σχέδια αλλά χωρίς ικανοποιητικό αποτέλεσμα, οπότε περνάω σε άλλο θέμα από αυτό του
ΟΤΕ και Διαδίκτυο. Το μόνο που θα αναφέρω τώρα είναι ότι ήμουν μέλος της ομάδας του
Επιχειριακού Σχεδίου της ΟΤΕΝΕΤ και σε επαφή με την ανώτερη διοίκηση του οργανισμού.

Ομως τα πράγματα τρέχουν σε ΗΠΑ και ΕΕ
FUTURE INTERNET ARCHITECTURE
FUTURE INTERNET ASSEMBLY

http://tinyurl.com/futueinternet
http://www.named-data.net/related.html
http://tinyurl.com/futureInternetAssembly

Το 2009 η μεγάλη μου ανακάλυψη ήταν η έννοια RECURSIVE LAYER (ποστάρισα
αγγλιστί στο περι θεωρίας ιστολόγιο
σχετικά με τη σημασία αυτής της εξέλιξης για μένα και τη σύνδεση με τη δική μου αναζήτηση βασικών
αρχών) μια συγκλονιστική αναθεώρηση του καθολικού μοντέλου δικτύωσης αποδεκτό
με τις όποιες γκρίνιες για το αν είναι επτά η όχι το μέγεθος της διαστρωμμάτωσης
και μέσω εντολης Θεού.

Εδώ στο Αριάδνη Τι ? είχα ποστάρει για την Αξία της Θεωρίας, για τις
Αρχές, για το END2END design κλπ. και τον στόχο του μίτου της Αριάδνης για μένα:

....Το ποστάρισμα διαπερνάται από μια κλωστή που αφορά το πρόβλημα "τι είναι δίκτυο"- αναζητώντας βασικές έννοιες....

Σαφώς έφτασα σε βασικές έννοιες π.χ global internet machine, virtual von Neumann
Machine chain, Babuska model. Δεν είναι τυχαίο το όνομα META-ARTIFICIAL του μπλογκ. Εδω τολμώ την υπέρβαση περί Α.Ι. αλλά υπέρβαση για Network Architecture ξεκάθαρα δεν
τόλμησα να διατυπώσω αν και είδα την "repeating structure" στο σχήμα Virtual Von Neumann
Machine chain.

Διαβάζοντας μια παρουσίαση του John Day στέκομαι στο ακόλουθο σλάιντ:

The End-to-End Principle?
• It never came up.
– It isn’t a principle anyway, at best a lemma.
– Really a statement of desire.
• Original paper written to counter PTT contention Transport was unnecessary.
• If there is a principle, it is relaying may require error control above it
• It is not really wrong, but it is an impediment.
• Its focus on the distinction of ends vs the middle, hosts vs the network
has two deleterious effects:
– It still has vestiges of “beads-on-a-string.”
– It has kept us from seeing the repeating nature of the structure.

Τι είναι αυτό ?

Δεν είναι η πρώτη φορά που μαζεύω τα ανοίγματα που έκανα δηλαδή πρέπει
να διορθώσω πορεία, τα πράγματα μπλέκονται, στο φώς και της τάσης για CLEAN SLATE DESIGN
δηλαδή επανασχεδιασμό του Δικτύου,
ο παράδεισος του END2END δεν είναι απόλυτος και σαν αρχή δοκιμάζεται,
Γράφτηκε για άμυνα απέναντι στους Τελεκομ λέει το σλάιντ,
δεν έχει ξεκαθαρίσει με το μοντέλο Δικτύων
τύπου κομπολόι με χάντρες DTE-DCE-DCE-DTE .... που υιοθετούν οι Τελεκομ για
να προστατέψουν το χώρο τους από τον ανταγωνισμό της Πληροφορικής. Δύσκολα
αποδέχτηκαν τα Layers και όταν το έκαναν ταμπουρώθηκαν κάτω από το Transport
Layer. Θεωρούν το Χ.25 access protocol στο δίκτυο _τους_.

Ο David Clark (O Mr. END2END) έχει προχωρήσει στο σχήμα DESIGN FOR TUSSLE εδώ και καιρό σαν ψιλο-τροποποίηση του αρχικού μοντέλου δηλαδή
δεν υπάρχει ξεκάθαρη αρχή πως να κατανέμεις τις διάφορες λειτουργίες στη διαστρωμάτωση LAYERING γιατί μετράνε και άλλα θέματα "τριβής=tussle".

Ο φίλος Β.Carpenter (πρωην ΙΑΒ, μέντορας μου στο high speed networking από το CERN) προσδιόρισε την Αρχή της συνεχούς αλλαγής σαν
τη μοναδική συμπαγή σταθερά της αρχιτεκτονικής του δικτύου (δες RFC 1958) architectural principles of the Internet δηλ. βασικές
αρχές στην αρχιτεκτονική του διαδικτύου.

O Mr. Identification Location separation D.Mayer CISCO επίσης
έχει πρόβλημα (δες RFC 3439) και κάπου εκεί λέει ότι αν δεν ήταν
η εταιρεία του να βελτιώσει τους δρομολογητές κορμού παραβλέποντας την
σχεδιαστική αρχή END2END θα είχε προκύψει μεγάλη κρίση λειτουργικής απόδοσης με
την εμφάνιση των πολυμέσων στο δίκτυο. Ο διαχωρισμός της IP διεύθυνσης
στους διακριτούς προσδιορισμούς Ταυτότητας και Τοποθεσίας μέσω του
πρωτοκόλου LISP αποτελεί ένα ακόμα πατσάρισμα της δομής για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που δοκίμασε ο D.Mayer αλλά χτύπησε
αδιέξοδο λόγω έλλειψης "αφαίρεσης" στη βασική αρχιτεκτονική.

Ενα παράδειγμα έλλειψης είναι ότι βασικές έννοιες addressing, naming
είναι δεμένες στη φυσική σύνδεση, στην διεπαφή στο Point-of-Attachment
και δεν σηκώνει αφαίρεση/γενίκευση.

Το παιχνίδι άρχισε επίσημα με τον John Day Boston Uni., επιβεβαίωσε κάπως και ο
J.Crowcroft UCL και πρόσθεσε και ο Joe Touch ISI "much engineering but
no science" στην δομή του δικτύου, Συν το πρόβλημα ότι στο πεδίο της επιστήμης υπολογιστών
μετράμε αυτό που χτίζουμε σε αντίθεση με χημεία, βιολογία κ.α.
φέρνει ανατρεπτικές σκέψεις για "τα όσια και ιερά".

Όπως στο RFC 3724 που η Αρχή END2END ως απόλυτη έννοια δοκιμάζεται:

Given the pressures on the end-to-end principle
discussed in the previous section, a question aris-
es about the future of the end-to-end principle.
Does the end-to-end principle have a future in
the Internet architecture or not? If it does have
a future, how should it be applied? Clearly, an
unproductive approach to answering this ques-
tion is to insist upon the end-to-end principle as a
fundamentalist principle that allows no compromise

Αναφέρω τα παραπάνω γιατί φαίνεται ότι εισήλθαμε στην περίοδο "Εικονοκλασίας"
στη πορεία μας να καταλάβουμε επιστημονικά το δίκτυο, η ευρύτερη κοινότητα
στο πλαίσιο έρευνας για το μελλοντικό διαδίκτυο (*) για θέματα όπως
ARCHITECTURE, LAYER,INDEPENDENCE FROM TECHNOLOGY,
INDEPENDENCE OF APPLICATION FROM PROTOCOL,
ENGINEERING VS SCIENCE OF NETWORKING.

Το δικό μου πλαίσιο έρευνας συναντάται με αυτές τις εξελίξεις,
μια ιδιότυπη έρευνα που προσδιόρισα σαν "Δίκτυο Τι?" το '90 και με απασχολεί
σταθερά από τότε. Τώρα φαίνεται σαν ανάγκη των καιρών, έχω την αίσθηση της δικαίωσης μετά από μια μοναχική περιπέτεια γνώσης, εντός _δύσκολου_ περιβάλλοντος. Σαν αρχάριος ο στόχος μου δεν ήταν να λύσω κάποια προβλήματα αλλά να καταλάβω την φύση
της οντότητας δίκτυο με βάση τα εργαλεία γνώσης που διέθετα (ποστάρω αργά αγγλιστί
περί μαθησιακής πορείας στο YCLOG).

Το γραφικό που παρουσιάζω στην αρχή του πόστ (χηρ συνεργάτου Βίβιαν Ν.)
προσπάθησα να δώσω οπτικά τις έννοιες που αναζητούσα (**). Από τα
σχήματα αυτά (δες παλαιότερα ποστς) είναι προφανές ότι με απασχολεί η δομή του δικτύου, ο εντοπισμός αρχών και βασικών εννοιών μέσα από αφαίρεση και γενίκευση (δες προσπάθεια 1996). Θεώρησα ότι το
υπόβαθρο των σπουδών και διδακτορικού που είχα κάνει ταίριαζε σε μια τέτοια πορεία εμπλοκής
με το δίκτυο.

Στο γραφικό φαίνονται τα "patterns", "concentration levels" και η διαδικασία "resolv" σαν βασικά
στοιχεία μιας αφαίρεσης που κατασκευάζει ένα μοντέλο δκτύου.

(*) μελλοντικό διαδίκτυο γιατί τα προβλήματα (ασφάλεια, κλιμάκωση, όριο αριθμοδότησης, όριο πινάκα δρομολόγησης, απόδοσης τεχνολογίας, ανερχομένου κόστους υλικού) που έχουν εμφανιστεί κάνουν αναγκαία την υπέρβαση του υπάρχοντος.

(**) δεν λέω "και αναζητώ" γιατί νομίζω ότι ο μίτος της Αριάδνης βρήκε τη διέξοδο
πλέον και με τη σφραγίδα μεγάλων επιστημόνων όπως ο Joe Touch ISI στη Καλιφόρνια.

Πως έγινε ο Αιθέρας δίκτυο (About Ethernet)

2009-12-07T17:01:00.007+02:00

Πως το Αίθερνετ είναι αντιγραφή του Αλοχανετ και πως όχι !

Στην λίστα του Φάρμπερ (interesting-people) παρουσιάστηκε η άποψη του Gordon
Peterson:

(By the same token, Ethernet wasn't the first LAN, and Bob Metcalfe
didn't invent it either... Ethernet was not much more than a wired
implementation of the University of Hawaii's "Project Aloha", which
was an RF-wireless local area network... and the origins even made
more clear by the bizarrely inappropriate name "Ethernet" for a CABLED
network, where Project Aloha, being wireless, transmitted through "the
ether"...!)

Φαίνεται είναι η συνέπεια των ρυθμών αλλαγής της τεχνολογίας που δεν προλαβαίνει η ευρύτερη Κοινότητα να καταλήξει στο πως έγιναν τα πράγματα, ποιος έκανε τι κτλ. Έχω ήδη αναφέρει
κάποια πράγματα σχετικά με το διαδίκτυο στην Ελλάδα που με έχουν στενοχωρήσει ιδιαίτερα. Πέρα από τους ρυθμούς υπάρχουν βέβαια και οι καλοθελητές,
που δεν τηρούν κώδικα δεοντολογίας ώς η επιστήμη προτάσσει ...
καθώς και η έλλειψη γνώσης σε βάθος.

Να όμως και που πολύ σπουδαιότερα γεγονότα (σε σχέση με τη δική μου εμπειρία) και σημαντικότερες περιπτώσεις δεν ξεφεύγουν από την παραπάνω διαπίστωση, οπότε μικρό το κακό.

Υπάρχει η αμφισβήτηση σχετικά με το Ethernet, την πιο σημαντική ύλη
σύνδεσης υπολογιστών, που αξιολογεί διαφορετικά τις εξελίξεις. Όμως ο πραγματικός δημιουργός
ξέρει αλλιώς. Να πως ο Metcalfe αναλύει σε βάθος:

How Ethernet is Exactly like Alohanet, not

By Bob Metcalfe

A paragraph from "Retrospective" in my 1996 book, PACKET COMMUNICATION, which is a reprint of my 1973 Harvard PhD dissertation, still available on Amazon.com:

...

Anyway, despite numerous mentions of Abramson's Alohanet work in this dissertation and in almost all Ethernet materials since, I've heard repeatedly over the years that, because it uses randomized retransmissions, Ethernet is merely an Alohanet rip-off. Well, these critics may have a point. Ethernet is just exactly like Alohanet. Except Ethernet does not have a central controller like Alohanet's Menehune. Except Ethernet has a single transmission channel with two-address packets instead of Alohanet's two channels with one-address packets. Except Ethernet, unlike Alohanet, has carrier sense to avoid most collisions and to carry long packets efficiently. Except Ethernet, unlike Alohanet, has collision detection so as not to waste bandwidth. Except Ethernet has retransmission back-off control for channel stability, like Alohanet didn't. And except finally that Ethernet runs at millions of bits per second over cable within buildings, while Alohanet ran at thousands of bits per second over radio among the Hawaii islands. So, with these few exceptions, sure, Ethernet is exactly like Alohanet.

...

/Bob Metcalfe (http://twitter.com/BobMetcalfe)

Στο παρελθόν κάποιος μου είχε αναφέρει και το επαναλάμβανα και εγώ σε συζητήσεις, διαλέξεις κλπ
πως η σύνδεση στον αέρα απλά μεταφέρθηκε στο ομοαξονικό καλώδιο,
κάπως έτσι περιγράφεται σαν σύστημα το ethernet, τώρα που έμαθα όμως οφείλω να
διορθώσω.

RFC 1

2009-04-07T17:03:00.024+03:00

Σίγουρα ελάχιστοι στις ΗΠΑ γνωρίζουν το πως έγιναν τα πράγματα σχετικά με το διαδίκτυο. Να όμως που το χτεσινό άρθρο στους Τάιμς της Νέας Υόρκης ενός πρωτεργάτη της εποχής, του Steve Crocker αλλάζει το τοπίο της μαζικής ενημέρωσης για την ουσία του διαδικτύου.

Θυμάται σαν γεγονός ιδιαίτερης σημασίας τη πρώτη δημοσίευση (ήταν ένα απλό σημείωμα) πριν 40 χρόνια με την ονομασία RFC 1 που έκανε και που σύντομα θεωρήθηκε ξεπερασμένο από τις τεχνολογικές εξελίξεις. Τα πρώτα δύο RFC ήταν για το λογισμικό επικοινωνίας, το επόμενο όμως ήταν για το τι είναι RFC -Request For Comments.

Στο άρθρο παραδέχεται ότι κατάλαβε την αξία του μηχανισμού RFC κατά την διάρκεια μιας επίσκεψης στην Ινδία όταν ρώτησε έναν μηχανικό που έμαθε τόσα πολλά πράγματα σε σχέση με ένα ενδεικνυόμενο σύστημα και πήρε την απάντησε "κατέβασα όλα τα RFC και τα διάβασα" (**)

Ξεχωρίζω τα κύρια σημεία του άρθρου για την αξία αυτού απλού μηχανισμού (πρωτόκολλο επικοινωνίας ομάδας) και βρίσκω μια παρόμοια αναφορά από τον ίδιο στο κείμενο του RFC 1000:

--το 1969 το δίκτυο (είχε όνομα Arpa-net) αποτελείτο από 4 υπολογιστές
--ο συγγραφέας δεν φαντάστηκε το δίκτυο σαν μέσο διάδοσης των σημειώσεων τύπου RFC
--η κρατική χρηματοδότηση ενός δικτύου με 100 χρήστες - επιστήμονες, αρχικά
--οι ανοικτές διαδικασίες όχι ιεραρχίες τύπου τελεκομ
--ο στόχος ήταν η δικτύωση κοινοτήτων
--ο καθένας έγραφε το όραμα του σε χαρτί και το έστελνε με ΕΛΤΑ για συζήτηση
--η προσφορά εργαλείων για ελεύθερη χρήση και όχι οι πατέντες
--η κουλτούρα των RFC προετοίμασε το έδαφος για το WWW

RFC 2555 γραμμένο με αφορμή την επέτειο των 30 χρόνων Αρ-Εφ-Σι αναφέρει σχετικά:

RFC 1 was, I believe, a paper document. RFC 2 was produced online
via the SRI NLS system and was entered into the online SRI NLS
Journal. However, it was probably mailed to each recipient via snail
mail by the NIC, as email and the File Transfer Protocol (FTP) had
not yet been invented.
RFC 1 was, I believe, a paper document. RFC 2 was produced online
via the SRI NLS system and was entered into the online SRI NLS
Journal. However, it was probably mailed to each recipient via snail
mail by the NIC, as email and the File Transfer Protocol (FTP) had
not yet been invented.

Αξίζει η επισκόπηση που κάνει ο αρθογράφος και μου φέρνει στο μυαλό τη δική μου
ανακάλυψη των αξιών του διαδικτύου. Κάποιες σκέψεις παρουσίασα στο ΤΕΕ (ήταν ένας από τους πρώτους κόμβους RFC987 στην Ελλάδα που φύτεψε ο ΕΡΜΗΣ για να δικτυώσει μια σημαντική κοινότητα της Ελλάδας, η επαφή μας ήταν η κ. Κ.Τοράκη από τη βιβλιοθήκη του ΤΕΕ)

Η Κοινότητα του Internet και η Οργάνωση της.

Αυτό που xαρακτηρίζει το Internet το πιο σπουδαίο κατά την άποψη μας, είναι όχι τόσο η τεχνολογία του αλλά το 'πνεύμα' συνεργατικότητας που γεννήθηκε πάνω του. Η επιτυχία να βρεί θέση ακόμη και η εμπορική κερδοφόρα δραστηριότητα είναι αξιοσημείωτη. Κανείς δεν είναι ιδιοκτήτης του Internet.Τα δίκτυα-μέλη του από κοινού και συλλογικά λειτουργούν αυτήν την παγκόσμια δομή.
Το Internet καθοδηγείται από τις Ομάδες InterNet Architecture Board (IΑΒ), InterNet Engineering Task Force (IETF) και τα InterNet Working Groups (IWG). Η νομοθεσία που παράγεται με τη μορφή των λεγομένων Request For Comment (RFC) -Σημειώσεις Εργασίας διέπει την ανάπτυξη του Internet αλλά και την πληροφόρηση. Ο καθένας μπορεί να γράψει ένα RFC και μετά διαδικασία πειραματισμού, αποδοχής προτάσεων και τελικής ψηφοφορίας να το κατοχυρώσει σαν στάνταρ. Ο κανόνας ότι κάθε στάνταρ που υιοθετείται πρέπει να έχει δοκιμαστεί πειραματικά τουλάχιστον σε δύο πιλότους για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα έχει ουσιαστικά δημιουργήσει μιά "ανοικτή πλατφόρμα".
Το κέντρο συντονισμού του ΙντερΝετ ήταν το NIC.DDN.MIL με κρατική επιχορήγηση και το Ερευνητικό Κέντρο SRI του Πανεπιστημίου Stanford. Σήμερα ο λειτουργικός συντονισμός έχει περάσει στο πρόγραμμα INTERNIC.NET με εμπορική σύμβαση και τα ΙAB/IETF/RFC έχουν ενσωματωθεί στον μη- κερδοσκοπικό Οργανισμό INTERNET SOCIETY (ISOC) (1992). Κέντρα όπως το ΙΝRΙΑ/Γαλλία, UCL/Αγγλία και FUΝΕΤ/Φιλανδία έχουν σημαντική συμβολή, στην ανάπτυξη του Internet.

Η παρουσίαση στο ΤΕΕ έκανε μια σημαντική ανάλυση, τη περίοδο 1993/94 για το δίκτυο, νομίζω ότι κινήθηκε στη ίδια γραμμή με το χτεσινό άρθρο των Τάιμς, βέβαια το ακροατήριο στο ΤΕΕ ήταν πανεπιστημιακοί, μηχανικοί, φοιτητές επιστήμονες γενικά. Τη προηγούμενη χρονιά με το ίδιο ακροατήριο μοιράστηκα
τις εικόνες που είχα διαμορφώσει για το φαινόμενο.

Μαζί λοιπόν με τις σελίδες, το βίντεο, τα ονλάιν παιχνίδια, τους δρομολογητές και τις οπτικές ίνες στέκεται μια πολύ απλή καινοτομία το RFC μια απλή αράδα λέξεις αρχικά πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί και μαζί μερικοί κανόνες συμπεριφοράς μεταξύ ερευνητών και φοιτητών με στόχο το μοίρασμα υπολογιστικών πόρων (*) μας έφερε εδώ που είμαστε, ας το σκεφτούμε.

Θεωρώ ότι δεν έχουμε ακόμη κουλτούρα RFC και αν κάνω λάθος τότε σίγουρα δεν είχαμε το 1994 αφού ακόμα και στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ επένδυσαν πολλούς πόρους στο Χ.400 (project Servicenet) αντί να γίνει συνεργασία τύπου RFC.

(*) Ο Crocker αναφέρει ότι το πρόβλημα που είχαν να λύσουν σαν ομάδα δεν ήταν η ανάγκη "διαδραστικής επικοινωνίας" αλλά η ανάγκη για διαμοίραση πόρων (resource sharing) σε αντίθεση
με το τι έχει τελικά επικρατήσει στην κοινή γνώμη.

(**) Η δική μου εμπειρία είναι εντελώς διαφορετική σχετικά με τα RFC. Ρώτησα ένα συνεργάτη μου σχετικά με τη πρόοδο που είχε κάνει σε σχέση με τα βασικά συστήματα του διαδικτύου. Πήρα μια απάντηση που ήταν η εκτενής λίστα των RFC που είχε ανακαλύψει και κατάλαβα ότι είχε πέσει σε "Μαύρη Τρύπα", τον έβγαλα με την βοήθεια της βίβλου της δικτύωσης της εποχής (1991): "SUN - Network Administration Manual". Κάτι παρόμοιο είχα πάθει και εγώ το 1988 όταν προσπάθησα να μάθω τα της τεχνολογίας του Χ.400 (στο πλαίσιο της δράσης COSINE-MHS) μέσα από ένα σεμινάριο για το στάνταρ Χ.400 (μάλλον προς μηχανικούς λογισμικού) δηλ. τα εσωτερικά του πρωτοκόλλου, στο Λονδίνο !!.
Βέβαια η γνώση που πήρα εκεί για τις 400.000 γραμμές κώδικα συνέβαλε στο να στραφώ από τη τεχνολογία OSI σε αυτήν του Ιντερνετ. Κυρίως όμως ήταν η εμπειρία που πήρα τρέχοντας τον πρώτο διεθνή (15-20 συνδέσεις με DFN, UNINETT, SWITCH, SURFNET, CSNET κλπ) Χ.400 κόμβο της Αριάδνης από το 1989.

Πως έγιναν τα πράγματα

2009-02-26T19:00:00.011+02:00

Σκέψεις ενός βετεράνου TED NELSON για το ΠΩΣ ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ με ανάλυση κάθε σημαντικού βήματος, αρχίζω με το βήμα ARPANET , πρώτο άκουσμα το 1980 σε συνάντηση εργασίας στο Didcot, έδρα του Rutherford National Laboratory (κάτι σαν Δημόκριτο της Αγγλίας), μου ανέθεταν το ρόλο συνδέσμου με Αμερικάνικο έργο Functional Programming εκ μέρους του αντίστοιχου Αγγλικού. Κατάλαβα ότι θα έκανα χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου όπως η εντολή MAIL στο λειτουργικό VMS, την επόμενη φορά που συνάντησα τον όρο το 1987 (μέσα στους τρεις τόμους των DARPA στάνταρς, μοναδικοί ίσως στην Ελλάδα, το στέλεχος του προγράμματος ΑΡΙΑΔΝΗ κ. Ευάγγελος Παπαργύρης πήρε τη πρωτοβουλία να προμηθευτεί από το NIC.DDN.MIL για τη βιβλιοθήκη μας) είχε αλλάξει ονομασία σε Internet.

Όμως ας περάσουμε στο σκεπτικό του βετεράνου όπως το αξιολογεί ο ίδιος:

9 - The ARPANET - Getting the Message Across (1962)

A jovial psychologist proposes communication amongst everybody by computer. The Defense Department (ARPA division) thinks it's a good idea.

A Rand Corporation engineer, grimly worried about nuclear war, is not the only one to invent packet switching. Packet-switching, in fact developed to keep a thermonuclear exchange from escalating to doomsday (and opposed by telephone veterans) works. It triumphs over telephone traditions and networking methods developed by IBM and ISO. The Pentagon funds it and it barely works, but not all the information arrives across the network. A Frenchman says, Why not have the endpoints take care of completing the exchange? The result is TCP/IP, a new way to push-pull information across a tangle of connections. It barely works, and connects a lot of researchers on their separate networks across a big supernetwork that barely works.

First it's called the ARPAnet, run with the flavor of military culture. But the military-- who inspired it in the first place-- sees that it's totally insecure and gives it to the public. It still barely works. (It's still totally insecure, but we now call it the Internet. See below.)

Να και μια περίληψη του βιβλίου,
μια καταπληκτική απλή αλλά απερίγραπτα διαπεραστική ματιά στα γεγονότα.

(συνεχ...)

Ενα Κβάντο Αυτοματισμού στη μάθηση

2008-12-31T17:34:00.053+02:00

Σε κάποια στιγμή ελέγχου της πορείας με το δίκτυο έθεσα το πρόβλημα τι μπορεί να είναι η τεχνολογία BEEP που ανέπτυσσε ο Marshall Rose ? Η ερώτηση τέθηκε γιατί στο υπόβαθρο της πορείας σταδιακά προέκυψε να λειτουργεί κάτι σαν ραντάρ για εντοπισμό καινοτομικών γεγονότων σε σχέση με το δίκτυο [1].

Εικόνα Σε PDF

Διάβασα το άρθρο του Rohit Khare, μια συστημική ανάλυση το θέματος *ΤP (FTP, SMTP, HTTP, ..) που τεκμηρίωνε το σκεπτικό του M.Rose για ενσωμάτωση στοιχείων γνώσης στο λογισμικό προς χάριν των προγραμματιστών νέων εφαρμογών στο διαδίκτυο ώστε να μη φτιάχνει ο καθένας το δικό του TP.

Βρήκα και ένα διδακτορικό της ομάδας Principia Cybernetica Project (με βασικό μέντορα τον Turchin) περί embedded and truncated knowledge in goods and services με συγγραφέα τον Bertin Martens να δείχνει ότι το μέγιστο μέρος της γνώσης στην ανθρωπότητα μεταδίδεται από εργαλεία και μηχανισμούς στα καθημερινά της ζωής (εμπόριο, παραγωγή).

Θεώρησα ότι το επόμενο Κβάντο Αυτοματισμού δηλ. βήμα καινοτομίας του δικτύου, έχει να κάνει με Επικοινωνία Γνώσης.

Ομως τα USENET news ήταν ήδη πραγματικότητα από το '80 οπότε τι καινοτομία έβλεπα ?, δεν είχα απάντηση, όμως ήμουν πεισμένος ότι κάτι καινούργιο υπήρχε. Ήταν η μεγάλη κλίμακα που ελάμβανε χώρα, με το USENET news σε ρόλο πρωτοτύπου. Έτσι εντόπισα και έγινα από τους πρώτους εγγεγραμμένους χρήστες (σε ρόλο παραγωγού) της NUPEDIA μια περίπτωση επικοινωνίας γνώσης που έγινε αργότερα η WIKIPEDIA. Το πλέον γνωστό παράδειγμα επικοινωνίας γνώσης, φτιαγμένο από τη δύναμη crowdsourcing (το νόμο του LINUS σύμφωνα με τον ESR - Eric Raymond)

Το ίδιο θέμα δηλ. επικοινωνία γνώσης - μάθηση στην εποχή του υπολογιστή απασχολεί εδώ και χρόνια τη σχολή Seymour Papert [2] που δημιούργησε σημαντικά πράγματα όπως LOGO, MINDSTORMS, SQUEAK και πρόσφατα συνέβαλε στο έργο OLPC.

Το θέμα μάθηση με απασχόλησε από την αρχή της εμπλοκής με τα δικτυακά, η πλέον συστηματική προσέγγιση πήρε το όνομα ISLAB - Ιnternet Systematics Lab και είχε σημείο αναφοράς μεγαλύτερα παιδιά, περισσότερο κοντά στο εγχείρημα CISCO NETWORK ACADEMY (ανακάλυψα και συμμετείχα στο πεδίο αυτό με προτροπή για διερεύνηση από τον καθ.Β.Μάγκλαρη (ΕΜΠ) και συνεννόηση με τον Δρ.Τ.Χιώτη (ΕΔΕΤ). Η συμμετοχή στο πρόγραμμα CNA έγινε καταλύτης στη παραπέρα επεξεργασία ενός σκεπτικού περί μάθησης που σταδιακά διαμόρφωσα και εφάρμοσα το διάστημα 2003 -2006 στη περιοχή γνώσης σχετικά με την ασφάλεια στο διαδίκτυο (δες περί ISLAB [3]).

Να λοιπόν, που με το έργο ISLAB δοκίμαζα μια εκδοχή της καινοτομίας, ένα παράδειγμα επικοινωνίας γνώσης σε τοπική κλίμακα βέβαια (intranet).

Ενα Κβάντο Αυτοματισμού πάνω στην βασική διαδικασία του εργαστηρίου δικτύων, αυτοματισμό σε σχέση με τη προηγούμενη πιο χειροκίνητη διαδικασία της περιόδου ΑΡΙΑΔΝΗ. Θυμάμαι ότι βασικό στοιχείο του σχεδιασμού των εργαλείων Multimedia Email (περίοδος EPMHS) ήταν η υποστήριξη επικοινωνίας στα ελληνικά και για εφαρμογή σκεφτόμουνα τα της δικής μας κοινότητας (Ανάπτυξη και λειτουργία δικτύων). Μάλιστα είχα σκεφτεί το ΠΕΣ - πρόχειρες ενημερωτικές σημειώσεις (α λα RFC - Request For Comment), σαν τη βασική μονάδα επικοινωνίας μεταξύ μας αλλά ...

Ο αρχικός CTO (Walter Bender) του έργου One Laptop per Child αναφέρει σαν βασική ιδέα του έργου το σύστημα μάθησης:

We developed Sugar as a free software project, not just because we believe that is a superior (technological, economic, political, legal, and moral) framework for software development, but also because learning wants to be free (as in speech). Our goal has been to imbue into the education industry the culture of collaboration and critique that go hand in hand with free software.

Ξεχωρίζω τη φράση learning wants to be free και τον στόχο του έργου imbue into education industry the culture of collaboration and critique that go hand in hand with free software δηλαδή να εμφυτευθεί στην εκπαίδευση η συνεργατική κουλτούρα και η σχέση με το ελεύθερο λογισμικό.

Το δικό μου σκεπτικό ήταν να πάρω κάτι πίσω από τη διαδικασία μάθησης του κάθε μαθητή που υποστήριζα στο εργαστήριο δικτύων. Αρχικά είχαμε την ψηφιακή έκδοση της πτυχιακής σαν μηχανισμό επικοινωνίας των γνώσεων αλλά δεν έλυνε το πρόβλημα, ήθελα κάτι πιο επεξεργάσιμο σαν επικοινωνία, κάτι πιο web2.0 με τη σημερινή ορολογία δηλαδή ψηφιακό περιεχόμενο από τους μαθητές-σε-ρόλο-δασκάλου πιο εύκολο στην επεξεργασία από όλους τους συμμετέχοντες παράγοντες. Ειδικά το πρόβλημα "δεξιότητες" δηλαδή πώς μεταδίδεται μαθησιακό περιεχόμενο αυτού του τύπου ? που έχει σημείο αναφοράς τον μαθητή-σε-ρόλο-δασκάλου.

Κάπως έτσι γεννήθηκε και εφαρμόστηκε κατά το δυνατόν μια μέθοδος που ονόμασα reflected learning [3], σαν περίπτωση εφαρμογής της ιδέας περί αυτοματισμού στην επικοινωνία γνώσης δηλαδή μέσα στο πλαίσιο της αναζήτησης κάτι νέου. Ένα νέο βήμα στη συνέχεια του αρχικού προβληματισμό "Αριάδνη Τι?" [4]

Γιατί όλη αυτή η παραπάνω κρυπτογραφία :-) ?
το απλό "μετά την ΑΡΙΑΔΝΗ και τον ΕΡΜΗ τι ?" και η απάντηση "το ISLAB"
τα λέει όλα. Οι φάσεις ΑΡΙΑΔΝΗ, ΕΡΜΗΣ, ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ προετοίμασαν την επόμενη φάση
ΝΕΤ8 = Network Theory (δες πρόχειρη περιγραφή στα αγγλικά εξ'ανάγκης)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

σημ.[1] από κάποιο σημείο και μετά η παρακολούθηση των διαδικτυακών εξελίξεων έγινε βασικό στοιχείο της καθημερινής εργασίας, πάντα βέβαια στο πλαίσιο την κατανόησης του "νέου υπολογιστή", στην αναζήτηση πηγών γνώσης περί αυτού, γενικά κάθε ζωτικού στοιχείου όπως διάλογοι σε λίστες, διαφημίσεις και κυρίως παρακολούθηση του έργου πρωτοπόρων παραγόντων όπως ο MTR (M.Rose).

Άρχισα τη συλλογή από τη μπροσούρα TELEFILE (X.25 switch, desktop type) και τα σχετικά πειράματα, πέρασα από συνεργασίες όπως το ντέμο δεξιότητας ρύθμισης μόντεμ από τον Stuart Mainwaring - EUROKOM.IE το 1987 και η αναζήτηση γνώσεων περί του θέματος "δίκτυο" το 1998 είχε αποτέλεσμα περίπου 9000 URL (και αντίστοιχο πλήθος EMAIL) μαρκαρισμένα με 300 περίπου θεματικά TAGS με σκοπό να φτιάξω κάποια HTML δομή που θα κωδικοποιούσε κάπως μια γνώση χρήσιμη για την κατανόηση του θέματος "τι είναι δίκτυο".

σημ.[2] εφαρμογή μεθόδων και εργαλείων υπολογιστικής για προσδιορισμό ενός νέου μοντέλου μάθησης.

σημ.[3] περιγραφή της ιδέας

σημ.[4] σύμφωνα με τον Λ.Σαραγά στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ ο μύθος για την Αριάδνη και το Μίτο της αποτελεί ένα υπόδειγμα αποφυγής εγκλωβισμού της νόησης σε αδιέξοδο. Για μένα το ότι ο μίτος των Κβάντων Αυτοματισμού προέκυψε σαν η απάντηση που έδωσα στο ερώτημα "Αριάδνη Τι?" είναι μια περίεργη σύμπτωση στο παιχνίδι των λέξεων όπως το περιγράφει ο D.Hofstadter στο βιβλίο An eternal golden braid. Πάντως η απάντηση αυτή γύρω στο 1999 μου έδωσε μια ιδιαίτερη ικανοποίηση γιατί είχα πλέον μια σταθερή εικόνα για το δίκτυο. Παρόμοια με την εικόνα του machine-cycle MICRO-16V στο παλμογράφο του Essex το 1975, παρόμοια με την εικόνα περί υπολογισμού που δίνουν οι combinators S,K,I της μηχανής SASL που έφτιαξε ο David Turner στο St.Andrews / Kent την οποία είδα το 1980.
(δες αναδρομή σε ποιούς ώμους ανέβηκα για να μπορέσω να δώ κάτι)

Το Κβάντο Αυτοματισμού

2008-12-08T17:04:00.026+02:00

Δηλαδή μια ποσότητα Αυτοματισμού που αντιστοιχεί σε χειροκίνητη διαδικασία.

Αυτή είναι η βασική έννοια που βρήκα για να περιγράψω κάθε βήμα εξέλιξης του Διαδικτύου (εννοώ την ΥΠΟΔΟΜΗ με διάφορα ονόματα όπως Arpanet, Catenet, Internet, Web, ..)

Για την ακρίβεια η παρατήρηση αφορά και το Τηλεπικοινωνιακό Δίκτυο, τη πρώτη ΥΠΟΔΟΜΗ επικοινωνίας, πάνω στην οποία επικάθεται - overlay το διαδίκτυο.

Ο Αυτοματισμός σαν γενική έννοια βέβαια είναι όπως τον προσδιόρισε ο Αλαν Τιουρινκ αρχικά σε πλαίσιο με θεωρητικό προσανατολισμό με τη ομώνυμη ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥΡΙΝΚ (*) το 1936 και αργότερα με τον ΚΟΛΟΣΣΟ ο οποίος αντιμετώπισε το σύστημα ΕΝΙΓΜΑ των Γερμανών στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο.

Η χειροκίνητη διαδικασία αφορά γενικά Χρήστες, Διαχειριστές της (κατανεμημένης) ΥΠΟΔΟΜΗΣ. Για παράδειγμα η αρχή του Yahoo ήταν απλά ένα HTML αρχείο κατάλογος κάποιων δημοφιλών και χρήσιμων σάιτ, στη συνέχεια έγινε υπηρεσία αλλά το back-end ήταν χειροκίνητο μέχρι που ήρθε ο Γούγλης Google να το αυτοματοποιήσει με το στατιστικό αλγόριθμο.

Κάθε καινοτομία (^) στο διαδίκτυο την ανάγω σε μια σειρά τεχνολογικά βήματα που εξελικτικά έλαβαν χώρα με το κάθε βήμα να εισάγει κάποιον αυτοματισμό.

Η λέξη Κβάντο προσδιορίζει τον πεπερασμένο χαρακτήρα και το συγκεκριμένο του Αυτοματισμού, έναντι στον ΚΑΘΟΛΙΚΟ Αυτοματισμό που ανακάλυψε ο ΤΟΥΡΙΝΚ και είναι ο πλέον ισχυρός τύπος(#).

Μια σειρά από Κβάντα εφαρμόστηκαν στην αρχική Υποδομή επικοινωνίας (ΠΙΝΑΚΑΣ βίσματα, τηλεφωνητές, γραμμές τηλεφώνου) για να έχουμε τις σημερινές σύγχρονες επικοινωνίες, με αρχή το Κβάντο STROWGER. Το ακόλουθο διάγραμμα περιγράφει τα βήματα εξέλιξης του τηλεφωνικού δικτύου.

Το δίκτυο υπολογιστών ARPANET (αρχικά στις ΗΠΑ) βασισμένο στην Υποδομή Ψηφιακό Δίκτυο αλλά με διαφορετικό τύπο Κόμβου-Μεταγωγέα (αυτόματη μετάδοση και δρομολόγηση) για αντιμετώπιση καταστροφής τμημάτων της Υποδομής σε περίοδο πολέμου ήταν το επόμενο βήμα (+).

Η βασική λειτουργία του ARPANET είναι η αυτόματη σύνδεση τερματικών σταθμών (τηλέτυπα, ΤΤΥ, VDU) σε Κεντρικούς Υπολογιστές και η μεταφορά αρχείων μεταξύ υπολογιστών διαφορετικών κατασκευαστών. Τυχαία καινοτομία το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο που έγινε η πλέον διαδεδομένη εφαρμογή.

Σε επόμενο βήμα τo βασικό λογισμισμό NCP του ARPANET αντικατεστάθηκε από το TCPIP μια βελτίωση μηχανισμών αυτόματης διασύνδεσης.

Η εμπλοκή των πανεπιστημίων στην ανάπτυξη του INTERNET μετασχηματίζει σε επιστημονικό σκοπό το Δίκτυο και φέρνει το διαχωρισμό του Στρατιωτικού τμήματος.

Το λογισμικό GNU βασισμένο στις καινοτομίες των Λειτουργικών Συστημάτων MULTICS και UΝΙΧ (ενσωματώνει και διανέμει ελεύθερα το TCPIP) καθώς και η ελεύθερη οργάνωση IETF αποτελούν τη νέα ΥΠΟΔΟΜΗ και ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ (κυρίως μηχανικών) που συγκροτούν τη κρίσιμη μάζα ανάπτυξης.

Η σημασία των εξελίξεων αυτών αναγκάζει τη MICROSOFT να αποδεχτεί τη σύνδεση του PC στο διαδίκτυο
ένα νέο Κβάντο όπου μια σειρά ασύνδετες διαδικασίες μετασχηματίζονται από τον αυτοματισμό του διαδικτύου. Μετά είχαμε τον MOSAIC και τη διόγκωση του ιστού World-Wide-Web μια νέα αλυσίδα εξελίξεων. WWW = FTP + multimedia έλεγαν οι κυνικοί, όπως πάντα θιασώτες του χειροκίνητου LMI (line mode interface) συστήματος διεπαφής και ορθώς ίσως αλλά το Κβάντο Αυτοματισμού επέτρεψε και στον πλέον αμύητο να κλικάρει στη τεχνολογία.

(*) Σκέφτηκε τον αυτοματισμό σε δύο επίπεδα, ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ αυτοματισμός που εξομοιώνει - emulate κάθε πιθανή μηχανή ΤΟΥΡΙΝΚ (που έχει αυτοματισμό του δεύτερου επιπέδου). Πως ? με την κωδικοποίηση της ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ μηχανής σε 0/1 και εναπόθεσης πάνω στην ταινία δεδομένων της. Μια παρόμοια τεχνική ονομάζεται Γκεντελοποίηση (Godelization). Ο αυτοματισμός του δεύτερου επιπέδου είναι περιορισμένης εμβέλειας για παράδειγμα όπως ο αυτοματισμός του Strowger που αντικατέστησε τους λειτουργούς τηλεφωνικών κέντρων του περασμένου αιώνα.

(^) Προωθημένη Έννοια: το Δίκτυο όπως και ο Υπολογιστής εξελίσσονται με ταυτόχρονη δημιουργία εννοιών που δεν γνωρίζαμε. Μεταγωγή Πακέτου, Ιδεατό Τερματικό, Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο, Διαδίκτυο, Ονοματοδοσία DNS, Δρομολόγηση Αυτόνομων Συστημάτων, Δικτυακή Υπηρεσία, Υποδομή Ιστός, Μηχανή αναζήτησης, Πλοηγός, Αταξική Διευθυνσιοδότηση, Πολυμεσική Επέκταση Μηνύματος, Καθολικός Εντοπισμός Πληροφοριο-πηγής URL. Ανατρέχοντας στο παρελθόν βρίσκουμε παρόμοια παραδείγματα για έννοιες όπως Πρόγραμμα, Αναδρομή, Λογισμικό, Ολοκληρομένο κύκλωμα, Γλώσσα Προγραμματισμού, Λειτουργικό Σύστημα, Ιδεατή Μνήμη, Οδηγός συσκευής κ.α.

(#) Με τον όρο αυτό επιχειρώ μια σύνδεση με την έρευνα του David Turner sτις γλώσσες προγραμματισμού στην οποία διατυπώνει την ιδέα να μειωθεί η ισχύς τους ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του μη-τερματισμού στα προγράμματα, πηγή των περισσότερων σφαλμάτων λογισμικού. Strong Functional Programming ονομάζεται η γραμμή που ακολουθεί, αν πετύχει σίγουρα θα πάρει Νόμπελ.

(+) Η ΑΡΙΑΔΝΗ είχε την άδεια και αρωγή του πρωτεργάτη των Ευρωπαικών Δικτύων Peter Kirstein - University College London Prof. για να μπει στο NSFNET με Στατική δρομολόγηση το 1990 και Αυτόνομη δρομολόγηση το 1992 εκπροσωπόντας την Ελλάδα. Ανακάλυψα ένα γραπτό (1997) του Peter Kirstein με θέμα τη συμβολή του στο ARPANET όπου για πρώτη φορά έμαθα το πραγματικό νόημα της διαφοράς Μεταγωγή Κυκλώματος - Μεταγωγή Πακέτου, πέρα από τα κλασσικά που λένε οι σημειώσεις των διαλέξεων και τα βιβλία. Ηταν η ιδιότητα Stateless Operation των κόμβων NCP έναντι αυτών με Stateful Operation του τηλεφωνικού δικτύου που έκανε τη διαφορά. Εναλλακτική όδευση επέτρεπαν και οι δύο τεχνολογίες όμως ο χρόνος ανασύστασης στη περίπτωση των Stateful συνδέσεων ήταν υπερβολικά μεγάλος και γιαυτό μη αποδεκτός.

To γραπτό πρέπει να διαβαστεί από αυτούς τόσο στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ όσο και στο ΕΜΠ (Επιτροπη αξιολόγησης ακούς ?) που θεωρούν ότι η επιλογή να μετατρέψω την ΑΡΙΑΔΝΗ-COSINE σε ΑΡΙΑΔΝΗ-INTERNET single-handed (σε ότι αφορά την ιδέα, το σχέδιο, τη στελέχωση, τη καθοδήγηση, τη διάχυση και τον ευαγγελισμό) ήταν απλό development ενώ θα έπρεπε να βλέπουν μια καινοτομία.

Πέρα από το μάθημα τεχνολογίας που πήρα, η ιστορική αναφορά του P.Kirstein στα εμπόδια ανθρώπων που συνάντησε αποτελούν μια κάποια ανακούφιση αλλά και προτροπή να γράψω για παρόμοιες εμπειρίες που είχα. Τι λέτε ?

Ενα (έταιρο) Μοντέλο Ισομορφίας

2008-10-13T16:50:00.024+03:00

Με τον όρο Μοντέλο εννοώ ένα πλέγμα ιδεών, ορισμών και εννοιών που η συγκρότηση του μας βοηθάει να κάνουμε προβλέψεις κυρίως αλλά και γενικότερα να επεξεργαστούμε στο μυαλό μας κάποια γεγονότα και διαδιδασίες που υπάρχουν στο κόσμο μας. Η οντολογία του Τουρτσιν Turchin συνδέει τη Γνώση με τη κατασκευή μοντέλων, oρίζει κυβερνο-γνώση τη δυνατότητα από άνθρωπο είτε από υπολογιστή όταν κατέχει ένα αυτο-συντηρούμενο μοντέλο μιας διαδικασιας να μποροεί να κάνει προβλέψεις για αυτή τη διαδικασία (δες wikipedia: Turchin).

Κατά τη περίοδο των σπουδών μου στο πανεπιστήμιο του Εσσεξ, εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα με τη γνωριμία εννοιών όπως Ισομορφία Συνόλων, Ομάδων, Τοπολογικών Χώρων κλπ. παρακολουθώντας μαθήματα εισαγωγής στα Μαθηματικά.

Με το Λογισμικό κατασκευάζουμε μοντέλα της πραγματικότητας, ήταν επίσης ένα άκουσμα που με εντυπωσίασε από τις εισαγωγικές διαλέξεις στον Προγραμματισμό στο πανεπιστήμιο του Αγίου Αντρεα στη Σκωτία.

Ακόμα πιο εντυπωσιακά ήταν τα προγράμματα του Τέρνερ Turner, εφευρέτη της Μηχανής SKIM (οι βασικές εντολές ήταν οι συμβολο-μηχανισμοί S, K, I). Ηταν μια ιδεατή μηχανη - virtual machine, τότε ο δόκιμος όρος ήταν αφηρημενη μηχανή - abstract machine. Ο αρχικός σκοπός της ύπαρξής της ήταν η μοντελοποίηση των γλωσσών προγραμματισμού. Σαφώς τέτοιες έννοιες μας προσέδιναν περισσότερες γνώσεις από αν διαλογιζόμαστε για το ίδιο πράγμα στη γλώσσα BASIC (1), όπως είχα μάθει νωρίτερα στο Κολέγιο Hasting. Περισσότερες και από την πιό αναπτυγμένη τότε ALGOL-60 που έμαθα στο πανεπιστήμιο του Εσσεξ (3).

Δηλαδή το κατάλληλο μοντέλο επικοινωνεί καλύτερα τη γνώση που αντιστοιχεί στο αντικείμενο/διαδικασία που μελετάμε. Ένα μοντέλο διευκολύνει την κατανόηση μια και αποτελεί έναν μηχανισμό υποστήριξης της αντίληψης μας. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί μια απεικόνιση με οικονομια και βελτίωση έναντι μιας απλής συλλογής δεδομένων και πλήρους καταγραφής στοιχείων. Φυσικά προσθέτει και ένα "overhead" στοιχείο απαραίτητο για την κωδικοποίηση/απο-κωδικοποίηση των διαδικασιών και αντικειμένων.

Στο ηλεκτρονικό περιοδικό The COOK REPORT on the Internet Protocol November issue 2008 αναφέρεται
η δουλειά του Βεστ Vest που επιχειρεί να συσχετίσει το (υπο) σύστημα αριθμοδότησης στο διαδίκτυο (2) με τα Μακρο-οικονομικά. Ο στόχος του είναι, όπως του αναγνωρίζει o COOK, η δημιουργία ενoς πλαισίου - thinking paradigm για την επεξεργασία εννοιών από ευρύτερες ομάδες στην Κοινωνία ώστε να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα προβλήματα που έρχονται σχετικά με την αριθμοδότηση μια από τις βασικότερες λειτουργίες του συστήματος (διαδίκτυο) που πολύ πιθανόν να βρεθεί σε κρίση το επόμενο εικοσάμηνο.

Μια και η κλωστή που διαπερνά τα ποσταρίσματα εδώ, πέρα από την καταγραφή της εμπειρίας στα διαδικτυκά της Ελλάδος, έχει στόχο την περιγραφή της διαδικασίας γνώσης που έχει λάβει χώρα με το εγχείρημα και συνεχίζεται ελπίζω, μια τέτοια δημοσίευση δεν με αφίνει ασυγκίνητο. Ο λόγος είναι ότι κάτι παρόμοιο επιχειρώ εδώ και χρόνια με αφορμή τη δική μου κατανόηση σε βάθος, των βασικών εννοιών που προσδιορίζουν την οντότητα διαδίκτυο. Βέβαια δεν είχα το πρόβλημα του addressing όπως ο Vest Βεστ αλλά τη ανάγκη να αναπτύξω το δίκτυο μιας ολόκληρης χώρας (ενός μεγάλου τμήματος για να είμαι ακριβής).

Ευρήκα λοιπόν !,

να το αποτέλεσμα του θεωρητικού προβληματισμού πάνω στη πρακτική που περιγράφω εδώ με τα διάφορα ποσταρίσματα. Ενα ισομορφικό μοντέλο για την εξελιξη του διαδικτύου. Μια μεταφορά υπο-συστηματων του διαδικτύου στους μηχανισμούς της Θεωρίας Εξέλιξης του Τουρτσιν Turchin. Αυτή (η θεωρία MST) είναι ιδιαίτερα χρήσιμη δι-επιστημονική πραγματεία που ξεκίνησε σαν μελέτη της διαχρονικής εξέλιξης των συστημάτων συμβόλων (από τη χάραξη γραμμών στο χώμα από τον πρωτο-άνθρωπο στους υπολογιστές) και επεκτάθηκε ευφιώς από τον Τούρτσιν Tourchin ώστε να καλύπτει και τον χημικό - βιολογικό κόσμο (απο την αμοίβα στον νευρώνα και παραπέρα στον σκεπτόμενο εγκέφαλο). Ο δικός μου στόχος όπως και του Βεστ Vest είναι η ουσιαστική κατανόηση του διαδικτύου και ο διάλογος με το ευρύτερο Κοινό (δεν είναι τυχαίο πιστεύω ότι ήμουν χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου μυαλού όταν πρωτο-συνάντησα το διαδίκτυο στη δεκαετία του '80). Η δική μου ισομορφία (δες προέλευση ) περιγράφεται εδώ.

(1) από Αγγλία ανέβαζα το πρόγραμμα που έγραφα στη BASIC μέσω τηλετύπου στον υπερ-αντλαντικό υπολογιστή στις ΗΠΑ διαμέσου δικτύου TYMNET (υποθαλάσσιος η δορυφορικός φορέας για σύνδεση) και έπαιρνα πίσω τα αποτελέσματα εκτυπωμένα στο ρολό χαρτιού του τηλετύπου μέσα στο μικρό δωμάτιο-εργαστήριο, μερικές δεκάδες μέτρα από τη παραλία μεταξύ Hastings και Bexhill-on-sea.

(2) Addresses, ISPs, LIR, BGP4, Policy Routing, CIDR είναι τα κύρια στοιχεία του συστήματος που ο Βεστ ονομάζει MoE - Medioum of Exchange γιατί κάθε ανταλλαγή πληροφορίας κάνει χρήση του συστήματος για να ολοκληρώσει την ανταλλαγή. Κάπως έτσι λειτουργεί και το "χρήμα" στην οικονομία, μάλιστα προβληματικές καταστάσεις στην οικονομία (π.χ τη περίοδο του χρυσού ως σταθερό μέσο) μοιάζουν με την επερχόμενη κρίση των διευθύνσεων του συστήματος IPv4.

(3) ήμουνα ιδιαίτερα τυχερός γιατί τα μαθήματα είχαν σχεδιαστεί με μοναδικό για την εποχή τρόπο από τον πρωτοπόρο Prof. Tony Brooker, συνεργάτη του Τούρινκ, που σκέφτηκε ένα συνδυασμό από έννοιες hardware και software στα τέλη του '60. Αλλά και ο David Turner είχε επιβλέποντα τον Chistopher Strachey που ήταν και αυτός συνεργάτης του Τούρινκ. Το αναφέρω για να εξηγήσω τη προέλευση της προσέγγισης που ακολούθησα στο να καταλάβω το διαδίκτυο δηλαδή την αναζήτηση
κάποιου μοντέλου. Περισσότερα για τις επιδράσεις που είχα στο αγγλόφωνο ιστολόγιο και ίσως
πίσω πάλι εδώ.

Αδελφά Πνεύματα για την αρχή του διαδικτύου

2008-08-29T17:24:00.055+03:00

Η συζήτηση για το θέμα πως έγιναν τα διαδικτυακά πράγματα ? φαίνεται ότι σαν προβληματισμός προκύπτει και σε πολύ μεγαλύτερα σαλόνια από αυτό του παρόντος ιστο-λογίου (30 κείμενα 2006-2008), να σαν αυτό της λίστας interesting people . Μια σημαντικότατη συνάθροιση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αδελφών πνευμάτων (επι το τοπικότερον αντί του αγγλικού interesting-people, δες προσδιορισμό του όρου) προνόμιο αποκλειστικό του διαδικτύου. Θα αναλύσω παρακάτω τη σημασία της λίστας αυτής και ένα πρόσφατο εργαλείο ψαξίματος για παρόμοιους πόρους γνώσης.

O οργανισμός National Science Foundation NSF δημιουργός του πρώτου δικτύου κορμού (internet backbone), δημοσίευσε ένα βίντεο για τη δημιουργία του διαδικτύου.

Η αποστολή μηνύματος περί του γεγονότος από το αδελφό πνεύμα Richard Forno με θέμα NSF and the Birth of Internet ξεδίπλωσε ένα σπουδαίο μίτο διαλόγων από ιστορικά πρόσωπα που έπαιξαν πρωταρχικούς ρόλους στα γεγονότα αλλά και άλλα πρόσωπα που υψώνουν κάπως παραπάνω τις εμπειρίες τους σύμφωνα με τον βετεράνο D.Lynch (δες παλαιότερη αναφορά μου για το ρόλο του)

Αξίζει πράγματι η πλήρης και λεπτομερή παρακολούθηση των διαλόγων αυτών και του βίντεο, ένα σπουδαίο μάθημα γνώσης για το τί είδους προβλήματα έπρεπε να λυθούν, ποιός έκανε τί !, τί ήταν σπουδαίο και γιατί.

Η γνωριμία με λέξεις κλειδία όπως IMP, Fuzzball, NCP, TENEX, PDP, HOSTS.TXT, πέρα από την απλή ερμηνεία τους αν συνοδεύεται από ανάλυση εννοιών και περιγραφή των συστημάτων που τις απαρτίζουν κάνει την ιστορική αναφορά πηγή γνώσης.

Όμως πέρα από την κωδικοποίηση της γνώσης σε έγγραφα HTML, PDF, ODT, DOC με το σημερινό ποστάρισμα θέλω να δείξω την αξία κωδικοποίησης σε Email, o αυθεντικός διάλογος και η άμεση πρόσβαση σε αυτόν, έχει ξεχωριστή αξία. Να ακούς άμεσα από
δημιουργούς όπως FARBER, REED, CROCKER, LYNCH, GOLDSTEIN για τις εμπειρίες τους και τις παρατηρήσεις που κάνουν σε ευρύτερες απόψεις αποτελεί μια νέα πραγματικότητα. Πέρα από την εκτίμηση του δημιουργού για τα θέματα που τέθηκαν έχουμε πρόσβαση στις ιδέες τους σε ζωντανή συσχέτιση (+)

Παρεπιπτόντως, αν αληθεύει το παραπάνω δεν αποτελεί παράλληλα και μια πρόκληση για τα ελληνικά πράγματα ? (*)

Καθώς μελετάω του διαλόγους και κάνω συσχετισμούς με τις δικές μου εμπειρίες και τις γνώσεις που αλίευσα από μύριες πηγές, από το 1989 περίπου, οπως η λίστα net-happenings (**)

σημειώνω τα εξής:

1. Ο οργανισμός NSF μπήκε στο παιχνίδι αρκετά αργότερα, λέει ο S.Goldstein
που παρέδωσε εκ μέρους ARPA, αυτό δεν το γνώριζα, δεν σκέφτηκα να ρωτήσω τον Goldstein όταν μου τον σύστησε η Μαρία Δήμου από το RARE όπως και τον Landweber του CSNET.
2. Η χειροκίνητη Ονοματοδόσια από το SRI πριν έρθει ο Postel στο ISI και δημιουργηθεί το DNS, είναι σημείο που ξεχωρίζει, θυμάται ο Thomson
και κριτικάρει για το δρόμο που πήρε το DNS o με παρατηρήσεις στον Goldstein.
3. Το ρόλο έπαιξαν τα γραφικά του PC υπογραμμίζει ο Μ.Ο'Dell
και το gopher του έμοιαζε σαν απάντηση στο Γαλλικό ΜΙΝΙΤΕL,
4. υπογράφει σαν RFC1436 o Alberti και αναφέρεται στο ρόλο του συστήματος gopher.
5. Τα ΕΔΕΤ της εποχής λέει ο Vielmetti
σύνδεσαν τα πανεπιστημιακά δίκτυα και LANS, αλλά το βίντεο ξεχνάει το CSNET....., αναφορά χρήζει και το σκουλίκι morris worm επίσης
6. Το Email λέει ο D.Crocker ήταν σημαντικός παράγοντας.
7. Προσπαθώ να μη κάνω αποκλεισμούς όταν μιλάω για το διαδίκτυο λέει ο D.Reed

Whenever I talk about some aspect of Internet history, I personally try to be as inclusive as possible - as you probably know. The great thing about the Internet was the insight that there could be "One Network" that included them all - and a lot of people contributed to that grand effort.

You'd think that we could have *InterHistory* - a general sense that a network that worked by being inclusive was built by people who tried hard to be inclusive. I can't help but think that it's the johnny-come-latelies who want their ego gratified. These are the folks who weren't around when the greats who invented packet-based communications and reduced it to practice created the foundation, and the visionaries like Van Bush, Englebart, Licklider, and Taylor created the transformative notion of how people would use such a grand vision to transform the world.

These guys thought big, crazy thoughts. NSF, BBN, Cisco, ... just followed their directions - doing great engineering, yes. But the idea that *Ray Tomlinson* gets the credit for electronic messaging, when Englebart did what he did is insane.

Not to disparage Ray - he was a great engineer, and contributed much more than the "@".

Βλέποντας το παραπάνω ξαναθυμάμε και τη δική μου πορεία κατανόησης των εννοιών του διαδικτύου, ειδικά περί ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, άλλο πράγμα το Email ala Engelbart άλλο πράγμα το Email ala Tomlison λέει ο παλαίμαχος
D.Crocker προς τον D. Reed γιατί το δεύτερο είναι networked email και όχι mail πάνω σε μια μηχανή που επέδειξε το NLS κατά τα τέλη του '60. Αυτό καταδεικνύει και το βραβείο ΙΕΕΕ προς Tomlison για την καινοτομία αυτή,
συμπληρώνει ο D.Crocker. Ανταλλαγή απόψεων και αξιολογήσεις που ισοροπούν στην κόψη του ξυραφιού:

Nothing provided an early demonstration of the massive reality in the concept of network effects as did scaling email from one machine to a wide area network service. That's why Ray received the IEEE Internet award in 2004.

Να μια άλλη σύμπτωση, σε σχέση με το παραπάνω, ενώ είχα το Χ.25-ΑΡΙΑΔΝΗ σε λειτουργία το 1988 αναζητούσα το επόμενο βήμα περιμένοντας κάτι "μαγικό" να συμβεί. Γνώριζα το Email στο VMS του EUROKOM.IE το 1987, όμως τι ήταν δικτυακή υπηρεσία ? όπως λέμε "ηλεκτρικό ρεύμα" δηλαδή. Τι θα μπορούσε να αποτελεί "υπηρεσία" ήταν μεγάλο θέμα. Το 1989 μαζί με τον καθ.Δημήτρη Μητράκο (Ηλεκτρολόγοι ΑΠΘ) συνδέσαμε το σύστημα MAIL-CONFERENCE που έτρεχε σε DOS στη Θεσσαλονίκη (παρόμοιο με υπηρεσία του MINITEL, το είχε αναπτύξει το εργαστήριο του Μητράκου) στο Χ.25 ΑΡΙΑΔΝΗ με ανοικτή πρόσβαση από κάθε ίδρυμα που ήταν στο δίκτυο. Ομως ο μικρός αριθμός πραγματικών χρηστών (3-6) δεν βοήθησε στην καλύτερη κατανόηση της έννοιας.

Για μένα το κλικ έγινε δύο φορές, πρώτα στη περίπτωση του ARCHIE που προσέφερε, μάλλον πριν τον GOPHER και σαφώς πριν το WWW, την υπηρεσία indexing του περιεχομένου που είχαν οι anonymous-ftp σέρβερς, απανταχού στο δίκτυο. Επίσης προσέφερε (σαν δικτυακή υπηρεσία) το μοναδικό μέσο δημοσίευσης ανά το δίκτυο (το αντίστοιχο του πιεστηρίου του Γουτεμβέργιου)

Ο πρώτος ARCHIE "root" σερβερ στην Ελλάδα έτρεξε στο 139.91.0.0 (ΙΤΕ Κρήτη), οδηγίες στα ελληνικά για τη χρήση του ARCHIE πελάτη (client) είχε η πτυχιακή του '90 στο ΑΡΙΑΔΝΗ.

Έβλεπα ότι το rlogin παράδειγμα (δικτύωσης) δεν τσούλαγε από τη στιγμή που τα SUN workstation και αργότερα τα PC με δυνατούς fortran compilers έγιναν πραγματικότητα ποιός ο λόγος να γίνει κάποιος συνδρομητής/χρήστης δικτύου ? Πήγα σε μια διευθύντρια της ΓΓΕΤ και της έφτιαξα ένα mailbox και με ποιόν να ανταλλάξω email ? ήταν η επόμενη παρατήρηση μετά από κάποιες βδομάδες υποστήριξης. Ετσι λοιπόν ο ARCHIE τσίγλησε το ένστικτο μου πέρα του ότι σκότωνε το προτξεκτ που έτρεχα με φοιτητές κάτι σαν πρώιμο yahoo όπου τα URL αφορούσαν anon-ftp σάιτς (δες πτυχιακή παραπάνω και την αναφορά στην ομάδα εργασίας RARE WG 3.

Το δεύτερο κλικ περί τι θα μπορούσε να είναι "δικτυακή υπηρεσία ?" τo πήρα ερμηνεύοντας το DNS, μια υπηρεσία προς χρήστες μηχανές η/και πρόσωπα που αυτοματοποιεί
τη χειροκίνητη ονοματοδοσία HOSTS.TXT (δες την αφορμή στο ποστάρισμα internet systematics

Εχω ξαναγράψει για τη δυσκολία που είχα στη κατανόηση της λέξης "networked" σε παλαιότερο ποστάρισμα, το θεωρώ βασικό βήμα κατανόησης και εδώ επιβεβαιώνεται τρανταχτά από τον διάλογο στην λίστα IP.

Θα συνεχίσω , όμως ας αλλάξω το θέμα για λίγο, μια και νομίζω ότι έδειξα το πλούτο που μπορεί να περιέχει μια λίστα όπως η παραπάνω , θέλω να παρουσιάσω ένα πρόσφατο εργαλείο με το όνομα MARKMAIL για ψαξίμο λιστών. Φιλοξενεί δημόσιες λίστες όπως αυτή του Farber και κάνει το παιχνίδι ευκολότερο. Εδώ υστερεί λίγο γιατί τα περισσότερα μηνύματα στέλονται από τον ίδιο τον Farber και το εργαλείο χάνει τον πραγματικό αποστολέα, όμως αξίζει τη προσοχή σας. Το πρόβλημα εντοπίζει και ο D.Crocker προτείνοντας λύσεις στον Farber.

Θα πρότεινα ο διάλογος αυτούσιος να αποτελέσει φοιτητική άσκηση με παραδοτέα την ανάλυση ονομάτων και ορολογίας με συσχετισμό των βασικών εννοιών περί διαδικτύου
με τα αντίστοιχα email και λέξεις κλειδιά.
Πολλες πληροφορίες θα βρεθούν στο WIKIPEDIA.ORG.
Τα βραβεία ΙΕΕΕ και ACM-Turing είναι χρήσιμη πηγή ονομάτων που ξεχωρίζουν.

Μη ξεχνάτε, πολλά στοιχεία θα βρεθούν και στο τρέχον ιστολόγιο :-) στείλτε μήνυμα στο
postmaster (AT) isosun.ariadne-t.gr είτε για παράληψη είτε για διόρθωση !

(+) ο ρόλος του Farber στο κοντρολ της λίστας, τύπου χαρισματικού δικτάκτορα - benevolent dictator, έχει άμεση σχέση με τη ποιότητα των μηνυμάτων καθώς επίσης και ο αυτο-έλεγχος των συμμετεχόντων.

(*) τον περι NSF διάλογο συζήτησε στις 23/8 επίσης ο postmaster, μόλις είδα 31/8 00.15 ότι επικαιροποίησε το ποστάρισμα του με το παρόν, ο adamo είναι πράγματι online και συχνά
ποστάρει περί γνώσεων και δεξιοτήτων από την εμπειρία του στις ΤΠΕ.

(**) η συντονίστρια αυτής λίστας Karen Ellis τιμητικά κατέγραψε τις εντυπώσεις μου για αυτή τη λίστα

Διαδίκτυο: η μηχανή και ο άνθρωπος σε συμβίωση

2008-06-13T19:29:00.034+03:00

Να ένα πρόσφατο άρθρο του Νίκολα Καρρ που διάβασα σχετικά με το θέμα 'τι είδους μηχανή είναι το διαδίκτυο'. Το άρθρο προβλημάτισε τον Κεβιν Κελλυ (γνωστό φιλοσοφίζοντα σχολιαστή στο πρώτο περιοδικό του κυβερνοχώρου WIRED) αν έχει κάποια βάση η προσέγγιση του Καρρ για τις αρνητικές επιδράσεις του google στις ικανότητες του ανθρώπινου μυαλού.

Στη δική μου περίπτωση από τον Κελλυ πήγα στον Καρρ και μετά θυμήθηκα διάφορες σκέψεις μου σχετικά με τη φύση του διαδικτύου και την αναζήτηση μιας κάποιας 'ολιστικής' εικόνας γι'αυτό. Η εικόνα λέει ότι ο γούγλης αποτελεί ένα ενσωματωμένο εξάρτημα (υπο-σύστημα) που προέκυψε σε κάποιο στάδιο εξέλιξης του συστήματος δίκτυο) Όπως έθεσε η παρουσίαση στο ΤΕΕ δίνοντας τα πρώτα στοιχεία αποδικωποίησης (1993) για το φαινόμενο 'δίκτυο', . Θυμίθηκα τη παρουσίαση στην ΕΕΔΕ (1996) που έκανα αναφορά στις βασικές έννοιες που χαρακτηρίζουν την οντότητα δίκτυο και το κλείσιμο της παρουσίασης με αναφορά στην προκύπτουσα παγκόσμια μηχανή και στους μετασχηματισμούς που επιφέρει. Θυμήθηκα επίσης την παρουσίαση στη διημερίδα του ΓΕΣ (1999) στην οποία επιχείρησα, με όχημα μια πρωτότυπη έννοια 'virtual von Neumann machine' (δες στο πιο θεωρητικό μπλογκ μετα-τεχνιτή-νοημοσύνη (*)), να περιγράψω τη μηχανή 'διαδίκτυο' και τις μεταλλάξεις που υφίσταται αποκτώντας ολοένα πιο προωθημένα χαρακτηριστικά αυτοματισμού (μετάδοση, διευθυνσιοδότιση, δρομολόγηση, ονοματοδοσία, παγκόσμιος-ιστός, ιστο-ευρετήρια (πχ γούγλης), υπερ-ιστο-κόμβοι τύπου ειδήσεις-slashdot, βιβλιο-πώληση-amazon, δημοπρατήριο-ebay, εγκυκλοπαίδεια-wikipedia, ...) (**)

Έφτιαξα μια σειρά από διαγράμματα που κάνουν αναφορά στον Turing στον Von Neumann στην αρχιτεκτονική του διαδικτύου με σκοπό την υποστήριξη του παραπάνω σκεπτικού.

Αναφέρω το παραλληλισμό αυτό γιατί το άρθρο του Καρρ κάνει συσχετισμό της έννοιας "τεχνιτή νοημοσύνη" με το google (αναφέρεται σe\ε διατύπωση Eric Schmidt, επικεφαλή τεχνολογίας πρώην στελεχους της ΝOVELL και της SUN). Δηλαδή η λειτουργικότητα "search" που απόκτησε η μηχανή διαδικτυο συνιστά ένα βήμα προς τη κατεύθυνση του Α.Ι., μια διατύπωση που ταιριάζει με το βασικό άξονα της προσέγγισης που αναφέρω παραπάνω και αναλύω στο αγγλόφωνο ιστολόγιο meta-artificial.

Ας δούμε ένα τμήμα του άρθρου:

The company has declared that its mission is “to organize the world’s information and make it universally accessible and useful.” It seeks to develop “the perfect search engine,” which it defines as something that “understands exactly what you mean and gives you back exactly what you want.” In Google’s view, information is a kind of commodity, a utilitarian resource that can be mined and processed with industrial efficiency. The more pieces of information we can “access” and the faster we can extract their gist, the more productive we become as thinkers.

Where does it end? Sergey Brin and Larry Page, the gifted young men who founded Google while pursuing doctoral degrees in computer science at Stanford, speak frequently of their desire to turn their search engine into an artificial intelligence, a HAL-like machine that might be connected directly to our brains. “The ultimate search engine is something as smart as people—or smarter,” Page said in a speech a few years back. “For us, working on search is a way to work on artificial intelligence.” In a 2004 interview with Newsweek, Brin said, “Certainly if you had all the world’s information directly attached to your brain, or an artificial brain that was smarter than your brain, you’d be better off.” Last year, Page told a convention of scientists that Google is “really trying to build artificial intelligence and to do it on a large scale.”

O Jimmy Wales, ιδρυτής τoυ συστήματος Wikipedia, έχει ξεκινήσει το προτζεκτ WIKIA με σκοπό την σταδιακή ανάπτυξη μιας πλατφόρμας-ψαχτίρι, με βάση τη πλήρη διαφάνεια της λειτουργίας "search". Φαντάζομε ότι ξαναδικιμάζει τη συνταγή, μετά από την μεγάλη επιτυχία του εγχειρήματος "εγκυκλοπαίδεια". Θυμάμε αρχικά το όνομα του προτζεκτ ήταν "Netpedia", το παρακολούθησα για λίγο αλλά έχασα την άκρη του μέχρι που έκανε το γνωστό πλέον μπανκ (shot heard world-wide που καθιέρωσε σα διατύπωση ο Eric Raymond για επιτεύγματα όπως του gnu/linux)

(*) στο μπλογκ κάνω μια παραλλαγή πάνω στην άποψη του Turing ότι η ενασχόληση με τον υπολογιστή θα συμβάλει στην κατανόηση του μυαλού, θέτοντας την υπόθεση ότι η ενασχόλυση με τη φύση του διαδικτύου θα συμβάλλει σε κάτι αντίστοιχο και προσδιορίζω αυτή την εκδοχή με τον όρο meta-artificial intelligence μια και η εποχή του Turing είχε τον χαρακτηρισμό artificial intelligence. Προσωπικά συνδέω τον όρο με τα τεκτενόμενα στο Bletchley Park με τον Κολοσσό στο κέντρο του συνολικού συστήματος anti- Enigma (10,000 man-machine symbiosis case - αναφέρει ο A.Hodges). Επίσημα όμως τον όρο "a.i" πέρνει ο John McCarthy κάπως αργότερα αλλά επιμένω έστω με την άδεια της φαντασίας.

(**) ολα τα παραπάνω υπο-συστήματα χαρακτηρίζονται από μια διακριτή πεπερασμένη ποσότητα αυτοματισμού που ενσωματώνεται σταδιακά στην συνολική δομή και αποτελεί σύμφωνα με τη θεώρηση μου
το βασικό κώδικα της εξελικτικής διαδικασίας. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της παρατήρησης που
κάνω αφορά τον περιορισμένο σε υπολογιστική δύναμη χαρακτήρα του κάθε βήματος ανάπτυξης. Μια δεύτερη αξια προσοχής παρατήρηση αφορά το χαρακτηριστικό της ανθρωπο-μηχανικής συμβίωσης, όπως τον έθεσε στον οραματισμό του ο Licklider (δες ποστάρισμα για τα συνεπακόλουθα του σπούτνικ)

(συνεχίζω ....)

Χορεύοντας με το διάολο (winxp over olpc) (*)

2008-05-21T18:59:00.024+03:00

Το πρώτο φορητό που σχεδιάστηκε για παιδιά λέγεται OLPC - One Laptop Per Child. . Βασισμένο στην φιλοσοφία της παιδοκεντρικής μάθησης, στο ελεύθερο λογισμικό, στη μη-κερδοσκοπική κατασκευή, την ιδέα αντιμετώπισης του ψηφιακού χάσματος σε παγκόσμιο επίπεδο και στην πρωτότυπη ιδέα διανομής μέσω κρατικών καναλιών για συγκράτηση του κόστους.

Ο Θ.Καρούνος, συντονιστής της ελληνικής ομάδας πρωτοβουλίας μου έδωσε τα δύο πρώτα Χ0-1 για να τα παρουσιάσω σε δάσκαλο του 2ου Δημοτικού Χολαργού που έδειξε ενδιαφέρον.

Καθώς δοκίμαζα το X0 με το καταπληκτικό mesh-wifi, την πολύ καλή οθόνη 200 dpi μεγέθους 7" και τη προτότυπη διεπαφή SUGAR (user interface) σκέφτηκα να ποστάρω ζωντανά την είδηση ότι επίσημα κάποια έκδοση του WINDOWS XP θα τρέχει πλέον στο OLPC. Δυστυχώς το HTML που παράγει το OLPC δεν ανεβαίνει στο μπλόγκερ με το λινκ που αντέγραψα, αναφέρει το ABIWORD και ότι τα TAGS δεν είναι αποδεκτά. Πριν ξαναδώ αυτό το θέμα (δες παρακάτω) μπαίνω στην ουσία της είδησης και συνεχίζω με τις καλές SOA υπηρεσίες του μπλογκερ από άλλο υπολογιστή.

Κάνω μια μικρή έρευνα και κυρίως από το σάιτ για ειδήσεις του OLPC (ουαν-λαπτοπ-περ-τσάιλντ) που περιγράφει μια σειρά εξελίξεις. Ισως η απόφαση για χορό με το διάολο δηλαδή η σύναψη συμφωνίας με την Μικροσοφτ έφερε κραδασμούς. Είμαστε εκπαιδευτικό πρόγραμμα δηλώνει ο Νεγρεπόντε και ο φανταμενταλισμός του ΕΛ/ΛΑΚ είναι κακός. Ο πρώην πρόεδρος της ομάδας Βάλτερ Μπέντερ απαντάει ότι μόνο με εργαλεία ΕΛ/ΛΑΚ θα πετύχει ο εκπαιδευτικός ρόλος της προσπάθειας OLPC και έτσι θα συνεχίσει ο ίδιος αλλά από νέο πόστο.

Η κυρία Mary Loo Jepsen που εφηύρε την καταπληκτική οθόνη έφυγε φτιάχνοντας δικό της μονοπάτι σε συνεργασία με το OLPC.

Ο κύριος ασφάλεια IVAN πήγε για αλλου, οι TIMES κάνουν αναφορά, Η επισκόπιση τεχνολογίας του HARVARD, το αξιόπιστο ARSTECHNICA επίσης σημειώνει την έξοδο στελεχών.

Ο σχεδιαστής της κύριας διεπαφής SUGAR επίσης με το ακόλουθο γράμμα:

> From: walter.bender at gmail.com
> To: community-news at laptop.org
> CC: devel at lists.laptop.org; sugar at lists.laptop.org
> Subject: [Community-news] where is Walter?
>
> After more than two years without a break at One Laptop per Child, I
> have decided to take some time to reflect on how I can best contribute
> going forward to the goal of giving children around the world
> opportunities for a quality learning experience. The OLPC Association
> is making headway getting laptops into the hands of children and it is
> encouraging to see that other non-profit and for-profit organizations
> are following suit. My personal interest is in helping build a
> community of developers, educators, and learners dedicated to
> advancing the quality of free and open source software for learning
> and the sharing of pedagogical approaches in this community by
> adopting the spirit and methodology of the open-source movement.
>
> While my goal is to create a complementary effort to broaden the reach
> of the software and pedagogy--a free and open framework in support of
> "learning learning", I hope to continue working with the great team at
> OLPC as well as the various groups that have formed around the world
> in support of one-laptop-per-child deployments.
>
> Thank you for all of your support over the past two years and for all
> the feedback and encouragement you have given me.
>
> regards.
>
> -walter

Τα παραπάνω γεγονότα σίγουρα επιβεβαιώνουν την επίδραση στο κόσμο που προέβλεψε ο Νεγρεπόντε, μιλώντας στην παρουσίαση του OLPC στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνων πριν ένα χρόνο περίπου. Πάντως εγώ ακόμη θυμάμαι τη κριτική που έκανε στο περιβάλλον WINDOWS. Ηταν προφητικός ο λόγος του ιδρυτού του ελεύθερου λογισμικού και εύστοχες οι παρατηρήσεις του για τι μέλλει γενέσθαι σε ότι αφορά τα WINDOWS.
Η τωρινή στροφή του, έστω με το βάσιμο σκεπτικό που αναπτύσει με προβληματίζει και βλέπω περισσότερο το σκεπτικό του Βάλτερ. Το γνωστό φορκινγ στα δημιουργικά και ελεύθερα πρότζεκτς είναι κανόνας παρά η εξαίρεση, να δούμε τι θα δούμε. Ο εναγκαλισμός με το "διάολο" τι θα φέρει άραγε ? ήδη γίνεται αναφορά για ΧΟ-2.

Μετά το πειραματισμό με τα δύο OLPC, τα νέα χαρακτηριστικά του SUGAR σαν διεπαφή για Χρήστη-Μηχανη, η δυνατότητα για συνεργασία σαν πρωταρχική έννοια της πλατφόρμας (first class citizen) και ο μηχανισμός JOURNAL (μου θύμισε την δυνατότητα Record των WINDOWS 3.0) που "θυμάται" τις δραστηριότητες μαζί με σημειώσεις και URLs.

Ο μίτος του JOURNAL αποτελει αντικείμενο γνώσης τόσο για τον δημιουργό του όσο και για το γειτονόπουλο που μπορεί να το μοιραστεί απλά με ένα κλικ και να το φέρει στο δικό του OLPC. Να ο κώδικας επικοινωνίας ανάμεσα στα παιδιά, σαφώς ποιοτικά ανώτερο από τα απλοϊκά SMS με στόχο την επικοινωία δεξιοτητών και ψηφιακών πηγών.

Διαισθάνομαι ότι τα παραπάμω χαρακτηριστικά αυτά αν μπορούσαν να μεταφερθούν στην πλατφόρμα Κινητό-Τηλέφωνο θα είχε μεγάλη επίδραση στον τρόπο που χρησιμοποιεί τη τεχνολογία η νέα γεννιά. Να ίσως ένας λόγος που το γενικό OLPC έργο στην Ελλάδα θα μπορούσε να συνεισφέρει με καινοτομία. Η νέα γεννιά στην Ελλάδα αποτελεί αρκετά μεγάλη περίπτωση κοινότητας μακρυά από την αναπτυγμένη τεχνολογικά ΗΠΑ/Ευρώπη αλλά επίσης διαφορετική από την νέα γεννιά (Περού, Ταϋλανδη, Βιετνάμ).

(*) ήταν ο κ.Χ.Φλωράκης, επώνυμος πολιτικός που έκανε τη φράση "ακόμα και με το διάολο θα συνεργαστούμε προκειμένου να ..." δημόσια αναφορά.

Το Μακεδονικό στον Κυβερνοχώρο

2008-04-02T17:42:00.080+03:00

Πως έγινε το .ΜΚ (δηλαδή Μακεδονία) στο διαδίκτυο,
γεγονότα του '93 απο το ΑΡΙΑΔΝΗ.

( ISBN 960-7260-01-5 Ionian University Maria Nystazopoulou-Pelekidou 1992 ) ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΑΞΙΑ ΔΙΑΔΟΣΗΣ

Η πρώτη φορά που το πρόβλημα περί ονόματος πήρε διάσταση μαζικού γεγονότος στο κυβερνοχώρο ήταν όταν έγινε η προσπάθεια των σκοπιανών να δημιουργήσουν στο USENET μια ομάδα (news group) συζήτησης.

Δεν είχα εμπειρία με το μέγεθος του συστήματος αυτού ούτε τα πανεπιστήμια γνώριζαν την πραγματική του αξία. Παρόλο που ήξερα το UUCP/NEWS και είχα παραδώσει τις πρώτες διαλέξεις σε ελληνικό πανεπιστήμιο για τα εσωτερικά του UNIX αγνούσα το ανθρωποδίκτυο που είχε συγκροτηθεί διεθνώς με μια τεράστια δυναμική. Βασικά αγνοούσα αυτό που λέμε σήμερα κλάουντ-cloud (+) θεωρούσα ότι αφορούσε μικρό αριθμό συνδέσεων υπολογιστή-σε-υπολογιστή(είτε για remote-login, είτε για email και remote-copy).

Kυρίως δεν ήξερα τη διαδικασία (ψηφορορία,καταμέτρηση, έλεγχος κλπ) μέσα από την οποία αποφασίζεται η νέα ομάδα με όνομα ALT.SOC.MACEDONIA. Η είδηση για κινητοποίηση μας ήρθε μέσα από τα (φοιτητικά)κανάλια διαχειριστών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κυρίως φοιτητών του εξωτερικού.

Ο επόπτης (vote-taker) ήταν ο διαχειριστής της μηχανής rtfm.mit.edu, δεν θυμάμε το όνομα του αλλά ανταλλάξαμε κάποια σκληρά μηνύματα επειδή ήμουν ο επιβλέπων διαχειριστής (postmaster) για το ariadne-t.gr και έπρεπε να απαντήσω στην καταγγελία ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία είχε καταπατηθεί (ο κανόνας έλεγε ένας χρήστης μία ψήφος) από τον ελληνικό χώρο.

Η διαβεβαίωση των διαχειριστών από την ΑΣΣΟΕ ότι ο μεγάλος αριθμός μηνυμάτων που έλαβε ο επόπτης οφείλετο στο σκριπτάκι που γράφτηκε για να βοηθήσει τους φοιτητές (δεν γνώριζαν το ταχυδρομείο γενικά ούτε τη διαδικασία και τη μορφή της ψήφου) ήταν ικανοποιητική απάντηση. Ηταν μεγάλο το πάθος για αντίδραση απο την παραβίαση της ιστορικής μας ταυτότητας αλλά κυρίως η ανησυχία για φασαρίες στα συνορά μας. Ετσι θεώρησα περίεργο το ρόλο του επόπτη της ψηφοφορίας.

Σκέφτηκα ήταν μοναδική ευκαιρία να παρουσιάσω τις ελληνικές θέσεις και απάντησα στον επόπτη με μια ascii ρητορική τύπου Κάστρο, που σίγουρα τον έστειλε. Αυτός επανήλθε με στοιχεία ότι τα μηνύματα είχαν παραδωθεί με σειρά user01, user02, user03, .... και με κάρφωνε ότι σφυρίζω αδιάφορα.

Ημουν έτοιμος να βρω κάθε στοιχείο να εμπλέξω τον επόπτη γιατί κάποια θέση έπερνε αναγκαστικά έστω με τη δικαιολογία του τυπικού της ψηφοφορίας. Πήρα μηνύματα από έλληνες του εξωτερικού που ενημέρωναν ότι ο επόπτης της ψηφοφορίας δεν ήταν βαλτός, ήταν δραστήριο μέλος συνεργατικών ομάδων - usenet news. Σταμάτησα λοιπόν τη πολεμική μαζί του, έχοντας μάθει από αυτόν και από κείμενα που αναζήτησα στο δίκτυο σχετικά με τη διαδικασία.

Η εξέλιξη της ψηφοφορίας έδειξε ότι δεν υπήρχε λόγος να γίνει παιχνίδι στο όνομα ότι θα το κάνουν οι αντίπαλοι ούτε να δωθούν λάθος στοιχεία γιατί τα νούμερα ήταν δοσμένα. Η κινητοποίηση όλων που δεν γνωρίζαμε τη κουλτούρα της συμμετοχής στις ομάδες ήταν διπλό λάθος. Σίγουρα τα αρνητικά στοιχεία για την ελλαδική αντίληψη περί ετικέτας στο δίκτυo που κυκλοφόρησε ο επόπτης στο IETF ήταν μεγαλύτερη απώλεια από το να εμποδίσουμε μια χούφτα σκοπιανούς να φτιάξουν ομάδα. Βέβαια δεν ήταν αθώοι κυβερνο-ναύτες αλλά προπαγαντιστές και πιθανόν καθοδηγούμενοι από κάποια κέντρα. Η απαιτούμενη κυβερνο-διπλωματία όμως δεν μπορούσε να φτιαχτεί αυθόρμητα και στο πόδι.

Ο Ι.Σιώτης, διευθυντής του ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ τύπωσε μαζικά σε Ελληνικά, Αγγλικά και Γερμανικά τη μελέτη της κ.Πελεκίδου (Ιόνιο Πανεπιστήμιο) για το Μακεδονικό, αποτέλεσε τη πρώτη δημοσίευση μέσω anonymous-ftp , μια δικτυακή υπηρεσία της μηχανής GW1.EPMHS.GR (πριν WWW εποχή).
Ο ΕΡΜΗΣ ήταν το όνομα του έργου (άγνωστο σε πολλούς) που έκανε μαζική διάδοση της τεχνογνωσίας του διαδικτύου και δημιούργησε το διάστημα 1993-1995 το πρώτο σχετικό ανθρωποδίκτυο (internet developers) στην Ελλάδα.

Κάποιοι πρώτοι κυβερνο-ναύτες από την ΑΣΣΟΕ (^) πιάστηκαν αδιάβαστοι στον "ηλεκτρονικό πόλεμο", εμένα με πήραν τα σκάγια για την προσπάθεια να το παίξω διπλωμάτης. Ο διαχειριστής τελικά απέρριψε το σκοπιανό αίτημα γιατί εκτός από εικονικά μηνύματα έλαβε χιλιάδες νόμιμα με αρνητική ψήφο.

Ο Κώστας Μαρνέρης, στο τιμόνι του ΚΕΔ ΑΡΙΑΔΝΗ , με ενημέρωσε ότι είχαν κυκλοφορήσει μηνύματα (προβοκάτσια ?) που προέτρεπαν για "αυτοματοποίηση" ψήφων ;-). Tα log της μηχανής rtfm.mit.edu που κατέγραφε την ηλεκτρονική ψηφοφορία εντόπισαν το mailbomb από το mainframe VAX προς κάποιο σταθμό εργασίας SUN - motorola 68xxx, χωρίς να επιθυμούν την επίθεση οι διαχειριστές βέβαια.

Με αφορμή το γεγονός αυτό γράφτηκε το πρώτο ίσως άρθρο στον ελληνικό Τύπο με θέμα το
διαδίκτυο. Μίλησα με τον Κώστα Ντελέζο από τα ΝΕΑ σχετικά με το όνομα στο κυβερνοχώρο με σκοπό να δώσω μια νέου τύπου είδηση περί της σημασίας του κυβερνοχώρου. Αυτός είχε μεγαλύτερη έμπνευση, ανέβηκε την επόμενη μέρα στο ΚΕΔ ΑΡΙΑΔΝΗ που φιλοξενούσε ο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ τότε, με δική του πρωτοβουλία και με φωτογράφο, να δεί και να παρουσιάσει το 'τέρας'. Την επομένη 25/5/1993 τα ΤΑ ΝΕΑ είχαν άρθρο με κάποια λαθάκια αλλά με καταπληκτικό τίτλο H εφημερίδα του μέλλοντος, ιδιαίτερα διορατική παρατήρηση εκ μέρους του δημοσιογράφου.

Η πρώτη φορά που σκέφτηκα το ζήτημα του όνοματος ήταν το 1992, γράφοντας για το ελληνικό διαδίκτυο στη τεχνική αναφορά του Stanford Research Institute με τίτλο Internet: getting started έκανα αναφορά για τις περιφέρειες που καλύπτει το Εθνικό Δίκτυο Ερευνας ΑΡΙΑΔΝΗ (Μακεδονία, Θράκη, Ηπειρος κλπ) έχοντας στο μυαλό μου να περάσω στα κέντρα του διαδικτύου το ζήτημα περί ονόματος από την ελληνική σκοπιά, γιατί θεώρησα ότι ήταν σημαντικό μέτωπο. Το ίδιο έκανα προτρέποντας τους Κυπρίους πανεπιστημιακούς να μπούν στο διαδίκτυο και στο ευρωπαικό γίγνεσθαι των δικτύων όταν επισκέφτηκαν το ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ το 1991-92.

Μια φορά σε κάποια λίστα ένας σκοπιανός τάχα ζητούσε δωρεές βιβλίων για το πανεπιστήμιο Κύριλος και Μεθόδιος στη FYROM . Έγραψα ότι ήταν ανάξιοι βοήθειας γιατί αν και έλαβαν βοήθεια από το ελληνικό know-how για να φτιαχτεί το αλφάβητο τους εντούτοις έγιναν αγνώμονες με τη διαστρέβλωση της ιστορίας που επιχειρούσαν. Η χημικός από το ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ και μακεδόνισσα Ε. Βαρβέρη επιβεβαίωσε το τρίποντο στη λίστα των επιστημόνων Χημείας, αν και γενικά είναι δύσκολο να θέτεις πολιτικά προβλήματα σε τέτοια φόρα και θέλει προσεκτικό χειρισμό (κυβερνο-διπλωματία ? ) (+).

Κάποια στιγμή, έμαθα για τη συστηματική δράση κάποιας καθηγήτριας Mπόρκα Χέρμαν-Μπλάσιτς (Ινστιτούτο Τζόζεφ Στέφαν στη Λιουμπιάνα Σλοβενία) που είχε συστηματική ανθελληνική δραστηριότητα. Την είχα συνάντησει σε διεθνείς ομάδες εργασίας πολλές φορές, αν και ποτέ δεν ρώτησε ούτε είπε κάτι, είχε περίεργη ματιά επάνω μου που αρχικά παρεξήγησα όμως μετά κατάλαβα όταν έμαθα για τη δράση της σε κάθε σχετική επιτροπή του ISO, στο RFC για τη σκοπιανή γραμματοσειρά, στην ISOC σε όλα τα φόρα.
Πόσο ανημέρωτοι είμασταν σαν πολίτες της χώρας μας, όμως φαίνεται η Ελλάδα έχει φίλους ακόμα και στη Σλοβενία, αυτοί με πληροφόρισαν σχετικά. Ο εξοπλισμός αυτών που συμμετέχουν στα διεθνή με επιστημονική πληροφορία, όπως αναφέρω παραπάνω της Πελεκίδου, είναι το μοναδικό αντίδοτο στον πληροφοριο-πόλεμο που χρόνια τώρα διεξάγουν οι σκοπιανοί και ενισχύει (augment) o κυβερνοχώρος.

Ημουν μέλος του RIPE , το πρώτο κέντρο συντονισμού του διαδικτύου εκτός ΗΠΑ, όταν έπεσα πάνω στο αίτημα των σκοπιανών για το όνομα της χώρας τους στον κυβερνοχώρο δηλαδή στο Domain Name System (DNS) προς το ληξιαρχείο του διαδικτύου IANA. Τεχνικά ζητούσαν τη δήλωση του .MK (ονομάζεται TLD, top-level-domain, σήμερα ccTLD) στους λεγόμενους root-servers. Προσπάθησα να γράψω κάτι λογικό, ας πούμε τη πολυφωνία του ζητήματος προς το κέντρο ελέγχου δηλαδή το IETF, ήμουν μέλος της λίστας προσπαθώντας να μάθω περί διαδικτύου, οπότε έστειλα μια σύντομη επιστολή (δες στο τέλος) αναφέροντας την εκκρεμότητα στο ΟΗΕ κλπ. Πήρα απάντηση (δες στο τέλος) από τον παγκοσμίως σεβαστό Jon Postel αλλά δυστυχώς οι κανόνες του IANA περί ονοματοδοσίας ακουμπούσαν στον ISO και θα ήταν αρνητικό να πάρει θέση ο ΙΑΝΑ. 'Ανοιξε κάποιος καυτός διάλογος σε ένα φόρουμ που απέφευγε (ορθώς) τη πολιτική όπως ο διάολος το λιβάνι (περί πίστης του χώρου δες μια συζήτηση 1/3/2008 στο μπλογκ adamo). Στη συνέχεια ο φίλος από το CERN και επώνυμος Brian Carpenter μου ζήτησε να σταματήσω έτσι δεν συνέχισα. Αργότερα, μετά τον πόλεμο που ξέσπασε, του θύμησα την ιστορία, κατάλαβε τη σημασία της παρέμβασης που έκανα τότε γιατί είναι και φιλέλληνας και κάπως λυπήθηκε. Τότε πήρα μηνύματα επίσης από το RIPE μέσω του φίλου και μέλους του οργανισμού, Martin Terpstra που επίσης δήλωνε κάπως απολογητικά αναγκαστική υπακοή στο ISO3166. O C.Partridge με προέτρεψε να βρώ το δίκαιο μου στον ISO, ο M.Terpsta μου έδωσε το φαξ του ISO 3166 MAINTAINER.

Το θέμα που έθεσα στον ISO 3166 ΜΑΙΝTAINER, στέλνοντας φαξ, ήταν γιατί .MK ? δηλαδή γιατί όχι .FY, από το FYROM για παράδειγμα. Γιατί αγνοούν τον ΟΗΕ ? γενικά ήμουν στο πνεύμα της επιστολής προς IETF.

Δεν περίμενα να απαντήσουν και όμως η απάντηση από τον ISO3166 MAINTAINER, μια τεχνική επιτροπή του οργανισμού ISO, ήρθε με τα εξής στοιχεία:

1. Η αρμόδια επιτροπή του ISO δεν ήταν υποχρεωμένη να ρωτήσει τον ΟΗΕ, σύμφωνα με το κανονισμό του οργανισμού ISO
2. Η απόφαση τους στηρίζεται σε ένα κανόνα που τηρούν σε κάθε περίπτωση, να διαλέγουν τις κύριες λέξεις που περιγράφουν κάπως τη χώρα, όχι λέξεις γενικότητες όπως former, republic κλπ.
3. Η ελλάδα σαν μέλος του ISO δεν είχε κάνει κάποιο αίτημα για το θέμα αυτό (*)
4. Βρήκαν ιδιαίτερα ενδιαφέρον το σκεπτικό που ανέπτυξα.

Τα παραπάνω τα έστειλα λίγο αργότερα σε συνεργάτες (λόγω ΑΡΙΑΔΝΗ) στρατιωτικούς (κ. ΝΑ) που ήταν στο NATO και τα στοιχεία αυτά βοήθησαν σύμφωνα με τα λεγόμενα τους.

Το θέμα στο IETF δεν είχε συνέχεια όμως σε μια παρουσίαση του προέδρου του οργανισμού CPSR N.Borenstein, την εποχή των DNS-wars, αναφέρθηκε η συσχέτιση της ονοματοδοσίας του διαδικτύου ακόμη και με πραγματικό πόλεμο. Πιστεύω ότι η ηλεκτρονική επιστολή που έστειλα στο ΙΕTF θα έπαιξε κάποιο ρόλο. Πάντως πόλεμος πράγματι ξέσπασε στη περιοχή σαν συνέπεια της πολιτικής Τίτο όπως άνεφερε η επιστολή μου, βέβαια όχι σε σχέση με το DNS. Η ονοματοδοσία στο διαδίκτυο αποτέλεσε γεγονός στρατηγικής σημασίας για τη χώρα όμως στη πράξη η κρατική/κυβερνητική μηχανή την αγνόησε.

(+) σύννεφο-cloud, παλιά ένα αναπτυγμένο δίκτυο συμβολιζόταν μεσύννεφο με σκοπό να δείχνει την κλιμάκωση, το κύριο χαρακτηριστικό κάθε δικτύου-network.

(*) δεν το έψαξα παραπέρα σε ότι αφορά το .ΜΚ, όμως αν κατάλαβα καλά από ανθρώπους του ΕΛΟΤ (ελλ. οργ. τυποποίησης), όταν αποφασίστηκε η "Μακεδονική Γλώσσα", ένα άλλο ζήτημα σε σχέση με των 2-ψήψιο κώδικα, η ελλάδα δεν πήγε στη συνάντηση του ISO στο Ηράκλειο, γιατί υπήρξαν τεχνικές δυσκολίες με το εισητήριο του εκπροσώπου ! - δεν θέλω να το πιστέψω, ίσως έχω καταλάβει λάθος. Μπορούμε να μάθουμε από τον ΕΛΟΤ, θα το επιχειρήσω στη πρώτη ευκαιρία. Βέβαια οι αποφάσεις πέρνονται με ψηφοφορία και απαιτείται πολύ δουλειά για να περάσεις τις θέσεις σου και φυσικά μετράει ποιός είναι ο αντίπαλος.

(^) η γενίκευση είναι υπερβολική αλλά πολλές φορές ένας άνθρωπος βρίσκεται να "μετράει" για την χώρα συνολικά. Επίσης, το περιστατικό ΑΣΣΟΕ δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση, παρόμοια φύσης γεγονότα (δηλ. άγνοια) έλαβαν χώρα σε ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ, ΕΜΠ και αλλού, μόνο το πνεύμα-χάκερ, όπως το προσδιορίζει ο CASTELLS θα τα απέτρεπε (δες βιβλίο: Himanen, Pekka. 2001. The Hacker Ethic and the Spirit of the Information Age. Random House. ISBN 0-375-50566-0)

(+) παρατηρώ ότι πολλοί από μας, ίσως με κάπως περισσότερη αυτοπεποίθηση, επιχειρούμε να χειριστούμε θέματα που ξεπερνούν τις δυνατότητες μας επειδή τίθενται σε μεγαλύτερη κλίμακα από αυτή που φανταζόμαστε. Ξεχνάμε τον χρυσό ελληνικό κανόνα "παν μέτρον άριστον" και καταλήγουμε σε αρνητικά αποτελέσματα σε διεθνές επίπεδο, παραβλέποντας την αξία της συνεργασίας και την αξία της συναίνεσης για την επίλυση των κοινών μας προβλημάτων. Θα μπορούσε να φτιαχτεί ένα τόσο σύνθετο σύμπλεγμα όπως το διαδίκτυο χωρίς συναίνεση ?

Πιστεύω ότι ο όρος "κυνερνο-διπλωματία" που αναφέρω παραπάνω αξίζει ιδιαίτερης προσοχής από χώρους όπως Σχολές Διπλωματών, Στρατιωτική Ακαδημία, τμήματα ΥΠΕΞ, κ.α.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ IETF ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΙΑΝΑ

Received: from venera.isi.edu by CNRI.Reston.VA.US id aa26289;
16 Feb 94 20:48 EST
Received: from epmhs.gr by venera.isi.edu (5.65c/5.61+local-14)
id ; Wed, 16 Feb 1994 17:48:11 -0800
Received: from isosun.ariadne-t.gr by epmhs.gr with SMTP id AA18961
(5.67a8/IDA-1.5 for ); Thu, 17 Feb 1994 03:41:11 +0200
Received: by isosun.ariadne-t.gr (4.1/SMI-4.0-MHS-6.0)
id AA16837; Thu, 17 Feb 94 03:39:00 +0200
Date: Thu, 17 Feb 94 03:39:00 +0200
X-Orig-Sender:ietf-request at IETF.CNRI.Reston.VA.US
Sender:ietf-archive-request at IETF.CNRI.Reston.VA.US
From: Yannis Corovesis - NOC
Message-Id: <9402170139.AA16837 at isosun.ariadne-t.gr>
To: isoc at CNRI.Reston.VA.US
Subject: TOP LEVEL DOMAIN .MK
Cc: iana at isi.edu, ietf at isi.edu, kalin at rare.nl, lhl at cs.wisc.edu, ncc at ripe.net,
sterba at vse.cs, vcerf at CNRI.Reston.VA.US
X-Charset: ELOT_928
X-Char-Esc: 29

Dear InterNauts,

a number of documents published by INternet Society and RIPE
(s'thing like NIC-Europe) refer to a new country of "MACEDONIA"(.MK)
CONTRARY to Historical references, CONTRARY to United Nations policy.
The UN refers to the same country by FYROM (Former Yugoslavian
Republic of Macedonia) while trying to resolve a number of issues
including the Name [1] issue involving Greece, ex-Yugoslavia and other
regional countries.

I am rather concerned that the media of Internet can be abused
unknowingly (imho) by taking sides. How ?

Overunning UN, by "creating a Net Country" !. [2]

Overunning History, by blurring the achievements of millenia. Macedonia
is part of the Hellenic (Greek) Civilization.

PLEASE HELP NOT CULTURE THEFT
PLEASE PREVENT WAR EXPANSION
PLEASE HELP NOT TITO/STALIN POLICY

How ? any ideas ? 2 RFCs ?

Yannis Corovesis (Phd)
NCSR Demokritos
Athens, Greece
---------------------------
Own Views Only in the above
---------------------------

[1] FACTUAL INFO

FYROM, a multinational country (Slavs,Albanians, Gypsies, Greeks,
Turkish ) stepping out of its Soviet past, is directed by its Leaders
(coming from the past too) on an expansionist course as Stalin/Tito
planned in 1945 where the history of the so called "Macedonia"
begins hence the birth of a nation !?

[2] FACTUAL INFO

ISO has registered permanently the language"Macedonian" (though a
mere Slav dilect).

ISO attempted to register a CyrillicMacedonian CharacterSet in 10646
but could not technically justify and backed off to Cyrillic.

ISO has given a temporary code .MK for"Macedonia", no debate with
UN or anyone. The ISO script even violates UN text and plays syntax:-

"Macedonia,Former Yugoslavian Republic" instead of the correct
"Former Yugoslavian Republic of Macedonia" (FYROM) w.r.t UN

Date: Wed, 16 Feb 1994 19:17:26 -0800
X-Orig-Sender:ietf-request at IETF.CNRI.Reston.VA.US
Sender:ietf-archive-request at IETF.CNRI.Reston.VA.US
From: Jon Postel
Message-Id: <199402170317.AA10913 at zephyr.isi.edu>
To: isoc at CNRI.Reston.VA.US, ycor at isosun.ariadne-t.gr
Subject: Re: TOP LEVEL DOMAIN .MK
Cc: iana at isi.edu, ietf at CNRI.Reston.VA.US, kalin at rare.nl, lhl at cs.wisc.edu,
ncc at ripe.net, sterba at vse.cs, vcerf at CNRI.Reston.VA.US

Dear Yannis:

As Craig describes in the enclosed message, the IANA simply uses the ISO-3166
list of two-letter country codes to determine the acceptable set of "country
code" top-level domain names. None of the IETF, the ISOC, nor the IANA, are
in the business of determining what is and what is not a country.

--jon.

To: Yannis Corovesis - NOC
Subject: Re: TOP LEVEL DOMAIN .MK
From: Craig Partridge
Date: Wed, 16 Feb 94 18:12:06 -0800

Dear Yannis:

I appreciate your concern about the use of .MK

However, the IANA has had a policy of using ISO country codes for domain
names for nearly 8 years. It would probably be construed as a political
statement for the IANA *not* to permit registration of a country code
approved by ISO. Thus, I think, to preserve the non-political function
of the IANA, it cannot refuse to register MK if ISO approved it. (Even
if ISO violated its own policy -- IANA probably should not engage in
second-guessing ISO). So I think you have to take your concerns to ISO.

Craig

PS: Like you, these are my personal opinions, and not necessarily those of
my employer or government.

H μεγάλη εικόνα για το Δίκτυο

2008-03-20T18:39:00.014+02:00

Στο ιστολόγιο meta-artificial (*) κάνω σκέψεις γύρω από την ιδέα μιας Ολιστικής εικόνας για το Δίκτυο καi την εξέλιξη του.

Ενας παλιός γνώριμος (O.Martin - CERN) και συνεργάτης για πολλά χρόνια στα Ευρωπαικά Δίκτυα (RARE, RIPE, CHEOPS, EBONE, ARIADNE) ασχολείται με την σημερινή κατάσταση του δικτύου και τις προοπτικές του, δηλαδή με μια συνολική εικόνα και μέσα από ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σκεπτικό. Να που το θέμα "μεγάλη εικόνα" απασχολεί σήμερα έντονα. Μάλιστα αναφέρει και το γνωμικό του D.CLARΚ:

The future of the internet is too important to be left to chance or random development

To διάβασα από το λίστα του Φάρμπερ, ένα μήνυμα που έστειλε ο παλιός καπετάνιος του NSFNET, που επίσης συνάντησα μέσα από τις δραστηριότητες του ΑΡΙΑΔΝΗ. Τον μεγάλο S.Goldstein, τον γνώρισα από τη Μαρία Δήμου μέλος της ομάδας δικτύων και υπολογιστών του CERN (Carpenter, Martin, Demou, Jouanigot, ..)

Το μήνυμα αναφέρει μια μελέτη που έκανε ο Martin Olivier.

Η μέλετη αναφέρει πως έχουν τα πράγματα σήμερα, πρέπει να διαβαστεί από όσους θέλουν τα ξέρουν πως έχει η συνολική κατάσταση πραγμάτων. Αναφέρει ονόματα θρύλους για μένα και για πολλούς άλλους, μερικούς τους συνάντησα σε ομάδες εργασίας και επέδρασαν απόλυτα με τα σκεπτικά τους στο προσανατολισμό μου.

Να τι λέει ο Steve Golstein:

From: Steve Goldstein [steve.goldstein@cox.net]
Sent: Thursday, March 20, 2008 10:59 AM
To: Dewayne Hendricks; David Farber
Subject: Paper: "State of the Internet & Challenges ahead "

Olivier Martin, a long-time colleague, formerly from CERN (the European high energy accelerator lab in Geneva), has a fine "State of the Internet" preprint on his web site. Be sure to view it in Page Layout so that you can see the footnotes. I did not at first, and missed them entirely, which was very confusing, as there are numbered references listed at the end as well.
Olivier has retired, but apparently keeps busy as a consultant. He was a major player in CERN networking from the very start of things. In the early days, CERN was the hub of European Internet Protocol networking, and it still is a major player because of the HUGE amounts of data that are generated by the accelerators and shared globally.

Σε ποστάρισμα σχετικά με το ΕΔΕΤ 3 κάνω αναφορά για τη σημασία της έννοιας backbone το έργο NSFNET ήταν το πρώτο κατασκεύασμα αυτού του τύπου, δεν είναι ευρέως κατανοητό αλλά χωρίς backbone δεν υπάρχει κλιμάκωση, δεν θα μεγάλωνε το internet.

Σε κάθε περίπτωση ήταν το NSFNET που προώθησε τις διεθνείς συνδέσεις του διαδικτύου. Ακριβώς αυτό έκανε η ΑΡΙΑΔΝΗ για την Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία. Να και τα μηνύματα που αντάλλαξα για να γίνει αυτό με την γενναιοδωρία βέβαια των ανθρώπων του JANET του Βρετανικού ΕΔΕΤ (+).

(*) ο τίτλος ανατρέχει στο όρο articial intelligence που εννοιλογικά ξεκίνησε ο Alan Turing και συνέθεσε το '57 ο John MacCarthy, η προσθήκε meta έχει σκοπό να δώσει το σήμα ότι κάτι καινούργιο προκύπτει με τη εμφάνιση του Δικτύου σε ότι αφορά τη βασική έννοια "AI".

(+) Στις κοντρολ επικεφαλίδες των μηνυμάτων (κάντε κλικ πάνω στα .jpg για μεγέθυνση) φαίνεται η τεχνολογία ηλεκτρ. ταχυδρομείου που έκανε χρήση το Δίκτυο ΑΡΙΑΔΝΗ το 1990, ήταν η τεχνολογία CCITT/ISO/X.400. Ναί έκανα αίτηση για Διαδίκτυο μέσω του υπάρχοντος COSINE Χ.400 (αργότερα το σύστημα ονομάστηκε DANTE Nameflow). Ορατή επίσης είναι και η διπλωματία να είμαι συμβατός με την αντι-ιντερνετ πολιτική στην Ευρώπη της εποχής. Κάπως έτσι λειτούργησε και το ΕΔΕΤ αργότερα σε ότι
αφορά την παροχή δημοσίου ιντερνετ καθώς και άλλα ΕΔΕΤ/NRN της Ευρώπης.

Διακλαδώσεις (Forking) στον Κυβερνοχώρο

2008-03-04T18:40:00.021+02:00

Mε αφορμή τη συμμετοχή σε ένα πρόσφατο (μπλογκ)διάλογο σχετικό με θέματα "περί διαδικτύου" στο ιστολόγιο adamo (1/3/2008), αναφέρθηκε ο τρόπος επικοινωνίας και συνεργασίας που εγκαθίδρυσε η εμφάνιση του διαδικτύου. Για παράδειγμα σχολιάστηκε ο κανόνας του IETF "rough consensus and running code". Βλέποντας τις διαφορετικές ερμηνείες του αρχικού ποσταρίσματος μου ήρθε στο μυαλό η έννοια "forking", από τις πιό ζωτικές που τροφοδοτούν το φαινόμενο του Free Software (αναφέρεται και σαν ΕΛΑΚ - Ελεύθερο Λογισμικό, Ανοικτός Κώδικας).

Έχουν μιλήσει σχετικά ο Eric Raymond που μελέτησε τη συμπεριφορά των επίδοξων οικοπεδούχων της νοόσφαιρας - homesteading the noosphere (*) καθώς και ο David Wheeler.

To αδελφό πνεύμα του Kevin Kelly, γνωστού σχολιαστή και ερμηνευτή των γεγονότων που λαμβάνουν χώρα πάνω στο διαδίκτυο, κάνει αναφορά στο τεχνιον για τη σημασία των συλλογικών επιτευγμάτων wikipedia και citizendium. Ερμηνέει τα του διαδικτύου (σαν αδελφό πνεύμα ..) και βλέπω ότι επιβεβαιώνεται ο κανόνας του "forking" σε μιά περιοχή που δεν περίμενα να γίνει. Και όμως διεσπαστηκαν από το αρχικό σχήμα του wikipedia γιατί επιθυμούν μια καλύτερη wikipedia, οπότε ξαναρχίζουν από την αρχή. Η κριτική τους δεν είναι παράλογη από ότι διαβάζω αλλά η επιτυχία του εγχειρήματος έχει αρκετή δοκιμασία ακόμη.

Το γεγονός αυτό δηλαδή η διακλάδωση της βικιπέδιας, επιβεβαιώνει τον Y.Benkler (*) που μελετά τις οικονομικές βάσεις του φαινομένου ΕΛΑΚ που διαπιστώνει ότι και σε άλλους τομείς υπάρχει ομότιμη παραγωγή πέρα από το Λογισμικό.

Μου κάνει εντύπωση ο όρος "μοντέλο παραγωγής" γιατί μου θυμίζει την αντίδραση του RMS όταν του ζήτησα να έρθει να μιλήσει στην Ελλάδα για το Ε-business Forum. Προτειμούσε τον όρο "πολιτικό κίνημα" όχι "μοντελο παραγωγής" σε ότι αφορούσε τη θεματολογία που τον ενδιέφερε. Μάλιστα μου αντιπρότεινε να βρεί κάποιον με εξειδίκευση στο θέμα.

Επιστρέφω στις "διακλαδώσεις":

Να έχει άραγε σχέση με τη περίπτωσή μας ? (κάνω την υπόθεση ότι στην Ελλάδα η συνεργατικότητα δεν πάει καλά γιατί μας διακρίνει μια ροπή προς διακλαδώσεις, εννοιολογικές διακλαδώσεις) δηλαδή να είναι αυτό το χαρακτηριστικό που εμποδίζει τη ανάπτυξη πνευμάτων συνεργασίας ? Φορκάρουμε το κάθε τί όσο γίνεται πιό γρήγορα ? πριν επιτευχθεί η απαραίτητη σύγκλιση της επικοινωνίας.

(*) Βιβλίο open-sources που μου έδωσε ο Καρούνος από NTUA
(**) Paper Coase's Penguin που μου έδωσε ο Σκοπούλης από UOI

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Ιστολογώ το προβληματισμό μου "περί διαδικτύου", δηλαδή τι είναι, πως εξελίσεται
στα αγγλικά. Με διέπει επίσης
ένα φορκ στο ιδεολόγημα του Valentin Turchin
με αντικείμενο το εξελικτικό λογισμικό.
Έχω θέσει σαν αξόνα, την υπόθεση να μαθαίνουμε από την φύση, όπως και αυτός, κάνοντας ένα fork και εφαρμόζοντας το σκεπτικό του στη περιοχή του διαδικτύου.

Πειρατία του Ιστοχώρου YouTube

2008-02-28T20:19:00.004+02:00

Παρακολουθώ τις εξελίσεις στο RIPE, όχι πολύ συχνά αλλά σαν συν-ιδρυτής της κίνησης στις αρχές του 90 δεν ξεχνάω που ξεκίνησα τη μάθηση περί διαδικτύου στο "πεζοδρόμιο" του κυβερνοχώρου. Έλαβα το ακόλουθο μήνυμα από την λίστα του Φάρμπερ και αμέσως θυμήθηκα τόσο τον "αρχηγό" Ντάνιελ όσο και τον "φανταστικό" σε ιδέες και πνευματισμό Καρλ:

From: Carl Malamud
Date: February 28, 2008 11:34:19 AM EST
To: dave@farber.net
Subject: Fwd: RIPE NCC publishes case study of youtube.com hijack

For IP. RIPE really outdid themselves ... this is a great
presentation. Who knew Daniel Karrenberg would become a YouTube star?

Ποιός θα περίμενε ότι ο Ντάνιελ θα γίνει αστέρας του YouTube ? είναι το
πείραγμα του Μάλαμουντ. Αναφέρεται στην ανάλυση που περιγράφει στο βίντεο
ο πρώτος.

Το πιό σημαντικό όμως είναι η ανάλυση του περιστατικού (ανα)ασφάλειας που δημοσιεύει το κέντρο ελέγχου πτήσεων ! RIPE NCC. (να και ένα τεστ, γιατί ονομάζεται RIPE ?) κάνοντας
χρήση του μέσου που προσφέρει το σάιτ που έπαθε τη ζημιά για περίπου 20 λεπτά,
αρκετά διδακτικό για το πώς λειτουργεί το bgp και το σχετικό εργαλείο από το RIPE NCC

Ανασφάλεια κρυπτογραφημένων αρχείων

2008-02-22T16:17:00.011+02:00

Στην πιό δημοφιλή πτυχιακή του εργαστηρίου (αν)ασφάλειας ISLAB που τρέξαμε το διάστημα 2004-2007, ένα από τα εργαλεία αντιμετώπισης των προβλημάτων (C-I-A Confidence, Integrity, Authentication) είναι
η κρυπτογράφιση των αρχείων. Χρήσιμη κυριώς σε φορητά που χάνονται εύκολα. Από την λίστα του βετεράνου Φάρμπερ ανακοινώθηκε έρευνα (ΝΑΙ ΕΡΕΥΝΑ ετσι το λένε το παιχνίδι για όσους αμφισβητούν ...) με ανησυχητικά αποτελέσματα:

Dave,

The paper published today makes some pretty strong claims about the
vulnerabilities of Microsoft's BitLocker, Apple's FileVault,
TrueCrypt, Linux's dm-crypt subsystem, and similar products.

Τα νέα προώθησε ο DECLAN από το WELL στο NEWS με εικόνες
των απο-κρυπτομένων φορητών windows, macosx, linux.

Να ένα παράδειγμα πως η ελευθερία για "πείραγμα" των μηχανών, λογισμικών κλπ (χάκεμα) έχει θετικό για μας αποτέλεσμα γιατί όπως λέει στην λίστα ο Applebaum (*) νομίζαμε ότι είχαμε καθαρίσει μέσω κρυπτογράφισης των ευαίσθητων δεδομένων στα φορητά (η επίθεση προϋποθέτει φυσική πρόσβαση) αλλά αυτό πάει πλεον σύμφωνα με το ακόλουθο ποστάρισμα που φέρει και τον χαρακτηριστικό τίτλο "ελεύθερο πείραγμα" από τον Felten (*).

Πολλά εύσημα στην έρευνα δίνει ο ειδικός SCΗNEIER με , που λέει:

There is a general security problem illustrated here: it is very difficult to secure data when the attacker has physical control of the machine the data is stored on. I talk about the general problem here, and it's a hard problem.

(*) Η ομάδα της έρευνας είναι από το πανεπιστήμιο PRINCETON:
J. Alex Halderman, Seth D. Schoen, Nadia Heninger, William Clarkson, William Paul, Joseph A. Calandrino, Ariel J. Feldman, Jacob Appelbaum, and Edward W. Felten

και το άρθρο της έχει τίτλο:

Lest We Remember: Cold Boot Attacks on Encryption Keys

Αδελφά Πνεύματα

2008-02-14T12:39:00.022+02:00

Στο τρέχον ιστολόγιο "Αριάδνη τι ?" ακολουθώ ένα είδος ιστορικής προσέγγισης, με στοιχεία δηλαδή που φωτίζουν επιλογές και προβληματισμό για θέματα τεχνικά και ερωτήσεις για την τεχνολογία, χρήσιμα για αναγνώστες που θέλουν να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο γνώσης περί διαδικτύου.

Κάνω την υπόθεση εργασίας ότι τα στοιχεία που περιέχουν τα διάφορα ποσταρίσματα αποτελούν μια κάποια πηγή απόκτησης γνώσεων. Η μέθοδος επικοινωνίας που ακολουθώ στηρίζεται στην αντανάκλαση της εμπειρίας γεγονότων που έχουν άμεση σχέση με την εξέλιξη του διαδικτύου μια και λίγο-πολύ είχα τη τύχη να συντονιστώ με κάποια από αυτά.

Η εμπειρία μου συνοδεύεται και από μια γνωσιακή πορεία που σταδιακά κατασκευάζει μια εικόνα που αντιστοιχεί στο διαδίκτυο. Θεωρώ μια τέτοια προσέγγιση χρήσιμη στη διδακτική του φαινομένου (δηλ. ανάπτυξη διαδικτύου) μια και δεν έχω βρει μέχρι σήμερα συντομότερο δρόμο απόκτησης γνώσης. Ελπίζω στην ευρύτερη "διάδοση" και "αντιγραφή" αυτής της πρακτικής σαν μορφή επικοινωνίας γνώσης γιατί δεν βλέπω άλλο τρόπο συμμετοχής στην καινοτομία που συντελείται.

Μέσα από το δικό μου ψάξιμο συναντώ παρόμοιους προβληματισμούς, μερικοί αρκετά πιο προωθημένοι. Δίνω την ονομασία Αδελφά Πνεύματα (*) σαν ένα πρώτο μαρκάρισμα (label) των πηγών αυτών που αποτελούν ένα βασικό άξονα του προσανατολισμού μου. Στο ιστολόγιο με μορφή βιογραφικού παραθέτω μια λίστα με ονόματα. Να σημειώσω ότι η μέθοδος που αναφαίρω, τα "αδελφά πνεύματα" κλπ προέκυψαν πριν εμφανιστεί το φαινόμενο του μπλογκιν.

Σε προηγούμενο ποστάρισμα σχετικά με το ΕΔΕΤ 3 (κάνω παρατηρήσεις για την έλλειψη αναφοράς στο ΑΡΙΑΔΝΗ), υπογράμμισα τη σημασία της αναφοράς σε ιστορικά γεγονότα. Αποτελούν μαθησιακό περιεχόμενο και βοηθούν την ανάπτυξη ενός πνεύματος συνεργασίας που δεν πλεονάζει στα μέρη μας.

Σήμερα διαβάζω τον διάλογο που έγινε σχετικά με τις ρίζες του ARPANET (το δίκτυο στις ΗΠΑ που έχει χαρακτηριστεί ως η μητέρα όλων των δικτύων), γεγονός που δείχνει τη
σημασία της παρατήρησης που κάνω για τη σημασία των αναδρομών σαν στοιχεία γνώσης.

Έβαλα τα μηνύματα (δες ποστάρισμα Αδελφά Πνεύματα για την αρχή του διαδικτύου) σε ένα δυναμικό wiki με το όνομα JotSpot (beta χρήστης από το 2006), πρόσφατα αγοράστηκε από τη google, δεν πρόκανα να πάρω καμμιά μετοχούλα ... θα είναι το επόμενο google office βήμα σύμφωνα με τους επισήμους της εταιρείας.

Ψάχνω τα διάφορα wiki γιατί με απασχολεί το θέμα επικοινωνία γνώσης, π.χ το TWIKI είναι μια δυνατή εξέλιξη. Ετοιμάζω σχετικό ποστάρισμα, ήδη απόκτησα συνομιλητή στο θέμα τον bill που βρήκε την ιδέα και το εργαλείο tiddly-wiki άξια εφαρμογής στο Δημόκριτο.

Ξεχωρίζω τον Peter Salus που φαίνεται να έχει τον τίτλο του Ιστορικού του Διαδικτύου.

Είχα βρει παλαιότερα και τους Hauben που έστειλαν μήνυμα στη λίστα IP του παλαίμαχου Farber σχετικά με τη σημασία των ιστορικών γεγονότων.

Τον Φάρμπερ τον συνάντησα στο καλοκαίρι στην Αθήνα, έκανε ομιλία σχετικά με Ευρυζωνικότητα σε φοιτητές του εργαστηρίου ελεύθ. σπουδών ΑΙΤ. Εκανα ερωτήσεις σχετικά με το φαινόμενο ΕΛΛΑΚ αλλά δεν φάνηκε να ΄πολυ-νοιάζεται για το φαινόμενο, θεώρησε αρνητικό ότι χάθηκαν λεφτά από τον εμπορικό GCC compiler (δεν είχα χρόνο να αναφέρω τις επιδόσεις του GNU GCC ...)

Συνιστώ ανεπιφύλακτα τη παρακολούθηση των πληροφοριών από τη λίστα του Φαρμπερ καθώς επίσης
και των ονομάτων που αναφέρω στο CVlike ιστολόγιο μου.

Tέλος να και ένας διάλογος μεταξύ ενός αγνώστου και ενός γκουρού σχετικά με το θέμα "LAN" και πως ένα τέτοιο προϊόν από την Datapoint παραλίγο να ονομαστεί "INTERNET".

Δοκιμάστε και ένα εργαλειάκι σχετικό με διαχείριση πληροφορίας από λίστες (διαλογικής πληροφορίας από ηλεκτρονικό ταχυδρομείο)

(*) μια παρόμοια ονομασία που έδινα ήταν visionaries/οραματιστές για δημιουργούς κλειδιά που ανακάλυπτα

IPv6 on DNS root servers (+διεπαφή με πολιτική)

2008-02-05T18:48:00.004+02:00

Ηταν στην λίστα big-internet του IETF γύρω στο 1992-3, αν θυμάμε που πρωτο-άκουσα για το θέμα επόμενο IP. Βέβαια η αρχική μου εμπλοκή με το tcp/ip του PRIMOS στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ το 1990, που δεν ήταν ακριβώς V4, μου είχε δώσει κάποια πληροφόριση για το τι σημαίνει "version" και μια αμυδρή αίσθηση για τη διάσταση της εξέλιξης, ας πούμε tcp/ip στίβα (stack) που δεν έχει DNS εξάρτημα. Η παρακολούθηση της λίστας ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή, το σκεπτικό των γκουρού περί δρομολόγησης, αριθμοδότησης κ.α, το βάθος των προβληματισμών πραγματική όαση τεχνογνωσίας και μάθησης. Τα σύγκρινα με τα σεμινάρεια περί λογισμικού OSI στο Λονδίνο (Technology Appraisals) και η καρδιά μου (δεν λέω μυαλό ... αν και το θέμα bugs του γιγάντιου OSI λογισμικού μου ήταν κατανοητό λόγω θητείας στο functional programming ) έπερνε θέση για το που βρισκόταν η δυναμική των πραγμάτων.

Θυμάμε ένα σημαντικό πρόσωπο τον Paul Francis που ήταν ο αρχιτέκτονας της πρότασης PIP, καθώς και τις άλλες προτάσεις όπως της TUBA και τη πρόταση NIMROD από τον Noel Chiappa που κατά διαβολική σύμπτωση όταν έθεσα το θέμα dot MK στο IETF έδειξε κάποιο αρνητικό ενδιαφέρον (θα ποστάρω για το θέμα διαδίκτυο και το όνομα Μακεδονία μια και μετά την απάντηση από τον J.Postel πήρα το θέμα στον ISO ...) Σε αυτή ακριβώς τη περίπτωση το θέμα δικτύωση και μάλιστα σε ότι αφορά την ονοματοδοσία στο διαδίκτυο έδωσε το δικό μου πρώτο παράδειγμα διεπαφής (δηλ. user interface) με την σφαίρα της πολιτικής

Παρακολούθησα τα περί IPv7 που τελικά έγινε v6 και μάλιστα εντόπισα στοιχεία της νικήτριας επιλογής ανάμεσα στις διαφορετικές προτάσεις, βασισμένος στη λογική του μοντέλου μου (περί automation quantum) δηλαδή της επιλογής που είχε τη πιό αυτοματοποιημένη μετάβαση.

Αργότερα έβαλα το v6 στο πλαίσιο μιας πτυχιακής.

Η πρόσφατη ανακοίνωση για τον k-root server του RIPE (δεν πρόκανα να ποστάρω ακόμα για το θέμα RIPE αν και ήμουν ιδρυτικό μέλος και εθνικός εκπρόσωπος) σηματοδoτεί μια κάποια κινητικότητα για το περιβόητο IP version 6 στο IANA (υπάρχει και εδώ μια μικρή εμπειρία άξια ποσταρίσματος ...) που τόσο αναμένει η κοινότητα αφού κουμπώνει το v6 με το DNS με τη μορφή ΑΑΑΑ records, νέα πράγματα για admins (θα δω τι λέει o blog.postmaster.gr και η παρέα του (*).

To URL του ΙΑΝΑ παραπάνω δείχνει ένα PDF κείμενο αρκετά χρήσιμο για το πως ενσωματώνεται στους root-servers το επίπεδο μεταφοράς (osi layer 4, ietf tcp/udp layer) που προσφέρει το IP v6, το αναμενόμενο νέο Internetworking Protocol. Επίσης στο τέλος έχει μια καλή περιγραφή του DNS (ip v4)

(*) - χρήσιμα ποσταρίσματα και ζωντανές πηγές που ελπίζω να εξελιχτούν σε σε κάτι που θα μοιάζει με ελληνικά rfc-γνώσης (κάποτε είχα σκεφτεί περί ΠΕΣ - Πρόχειρες Ενημερωτικές Σημειώσεις) για ένα πεδίο που το κλασσικό κανάλι εκπαίδευσης αγνοεί η/και ισως υποτιμάει. Να πως θα έχουμε ελληνικό περιεχόμενο, γύρω από αυτή την ιδέα δοκίμασε και το islab και πέτυχε κατά τη γνώμη μου ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα.

κυβερνο-πολεμική

2007-12-27T14:52:00.002+02:00

Η μελέτη και ο πειραματισμός με την ασφάλεια (ανασφάλεια ειπώθηκε σε παλιότερο ποστάρισμα) με έφεραν κοντά και στο θέμα "cyberwarfare" που γρήγορα μεταφράζω σαν κυβερνο-πολεμική. Μερικά στοιχεία περί ηλεκτρονικού πολέμου έμαθα τη περίοδο της στρατιωτικής θητείας. Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο της D. Denning αρκετά περιγραφικό με διαφορες περιπτώσεις κυβερνο-πολέμου. Τρέχοντας το greek honeynet project είδα από κοντά εχθρικά πακέτα ενίοτε και στοχοθετημένα για συγκεκριμένη εισβολή. Μόλις βρεθεί ευκαιρία θα κάνω μια πιο λεπτομερή περιγραφή. Υπάρχουν διαθέσιμες μερικές πτυχιακές σχετικές με ασφάλεια από φοιτητές που ενδιαφέρθηκαν για το δίκτυο Αριάδνη.

Το ακόλουθο άρθρο από τους "ανθρώπους-με-ενδιαφέρον" του παλαίμαχου Φάρμπερ συνδέει το μεγάλο τοίχο του Πεκίνου με τον χαρακτηριστικό τίτλο "ο εχθρός επί των τοιχών", κάνει αλληγορία με την αντίστοιχη συσκευή προστασίας "firewall". Θα παρακολουθήσω τον προβληματισμό του ...
γιατί είναι γνωστό πόσο εύκολα παραβιάζονται οι υπολογιστές στο κινεζικό διαδίκτυο και γίνονται έρμαια κακόβουλων δικτύων οπότε η φράση 'επίθεση από κίνα' ΔΕΝ αληθεύει επακριβώς.

Ενα άλλο σχετικό άρθρο στο ΤΙΜΕ για την επιχείριση "titan rain" αναφέρει τη διαφορά μεταξύ Κίνας που κατά τα λεγόμενα ενθαρρύνονται οι κρακεράδες και ΗΠΑ που βρίσκονται αντιμέτωποι με αυστηρή νομοθεσία που οδηγεί ακόμα και σε απόλυση απο την εργασία τους.

Τέλος, το άρθρο του IEEE αναφέρεται για εισβολή με στόχο την ελληνική κυβέρνηση. Η ανάλυση της υπόθεσης ευτυχώς έγινε από δικούς μας ανθρώπους (οπότε κάπως σώζεται η σημαία νομίζω) και βέβαια ότι υπάρχει η σχέση των αναλυτών με τα γεγονότα και δραστηριότητες του "Αριάδνη Τι ?" το κάνει διπλά άξιο αναφοράς εδώ.

Εγκαίνια ΕΔΕΤ 3 και χαμένο BCP παράδειγμα

2007-12-21T21:06:00.010+02:00

Πήρα πρόσκληση να πάω στην παρουσίαση του ΕΔΕΤ 3 που έγινε στο Πλανητάριο (Ιδρυμα Ευγενίδου) με αφορμή τα 10 χρόνια της ΕΔΕΤ Α.Ε. (1998 -2008)

Πάλι όπως και στα 10 χρόνια του δικτύου ΕΔΕΤ (1996 - 2006) ξεχάστηκαν τα προηγούμενα 10 χρόνια του ΕΔΕΤ ν.0 δηλαδή του ΑΡΙΑΔΝΗ παρόλο που το έθεσα σε κάποιες λίστες του ΕΔΕΤ (2007, η ημερομηνία έχει σημασία ...).

Στα διάφορα ΕΔΕΤ της Ευρώπης (Αγγλία, Ολλανδία, Σκαδιναβικές χώρες, Σλοβενία) μια γρήγορη ματιά στα ονόματα των στελεχών δείχνει αμέσως πως η λογική της συνέχειας τηρείται. Αντίθετα στο ελληνικό μας περιβάλλον δείχνει ότι από το αρχικό σχήμα τηςδεκαετίας 1984 - 1994 στο συνεχιζόμενο σήμερα έργο κάτι δεν αναφέρεται.

Τι να πω για την έλλειψη αναφοράς στο κ. Νίκο Μαλαγαρδή, ιδρυτή του ΕΔΕΤ v.0 σαν κρατική πολιτική, σαν προώθηση της ιδέας στα πανεπιστήμια, σαν ιδρυτή της δραστηριότητας σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, σαν συμμετοχή στο διεθνές γίγνεσθαι, σαν πρακτική "ανθρωπο-δικτύων", σαν σύνδεση με κέντρα αριστείας π.χ INRIA, σαν απόκτηση τεχνολογίας για πειραματισμό (είχα τη τύχη να συνεργάζομαι μαζί του on-line με το MINITEL το 1986 ! που έφερε στη βαλίστα του), σαν συγγραφή προτάσεων π.χ εθνικό δίκτυο ερευνας, εθνικό κέντρο τεκμηρίωσης κ.α.

Ο λόγος που κάνω αναφορά εδώ είναι ο ίδιος που έθεσα και στη λίστα του ΕΔΕΤ χωρίς να πάρω απάντηση (αν και κάποιος φίλος όντως ενδιαφέρθηκε σε προσωπική βάση βέβαια), γιατί δεν γίνεται αναφορά στην ιστορική εξέλιξη του έργου ?, δηλαδή όταν το ΕΔΕΤ 1 αποτελείτο από ένα router και μια γραμμή στην Ευρώπη και οι 60-80 router των πανεπιστημίων έτρεχαν από το ARIADNE-T (δες σχήμα του 1993) τη περίοδο 1995-96-97-98 που το σχήμα είχε όνομα ΕΔΕΤ ήταν εκτός συστήματος "ΑΡΙΑΔΝΗ" ? Προφανώς όχι.

Η μη αναφορά στο ΑΡΙΑΔΝΗ λοιπόν δεν στέκει επιστημονικά-τεχνικά ούτε και οργανωτικά.

Τι να πω, ακόμη και σήμερα πανεπιστήμια κάνουν χρήση του address space του ΑΡΙΑΔΝΗ, να μη αναφέρω τα στελέχη που δημιούργησε η ΑΡΙΑΔΝΗ ούτε τη τεχνογνωσία που έστειλε στο ΕΔΕΤ και στα εργαστήρια που το στηρίζουν, δεν μετράνε τέτοια στοιχεία για αναφορά ?

Πιό πρόβλημα εντοπίζω ?

Δεν είναι άλλο από αυτό που εντοπίζουν επώνυμοι που ακτινογραφούν το ελληνικό μας περιβάλλον: δεν υπάρχει ουσιαστική συνεργασία στο ελληνικό τοπίο (δες πρόσφατη δήλωση Νεγρεπόντε). Η εποχή της Πληροφορίας και του διαδικτύου είναι εξ'ορισμού εποχή μεγαλύτερης επικοινωνίας, κατά συνέπεια και συνεργασίας. Οι ανοικτές λογικές (δες ελεύθερο λογισμικό) μετασχηματίζουν το κοινωνικό (δες social software), το οικονομικό πεδίο (δες amazon και google) καθώς και το γενικότερο επίπεδο της κουλτούρας (δες ενημέρωση και wikipedia). Tι νόημα είχε το world-wide-web χωρίς την επιθυμία των επιστημόνων να συνεργαστούν και να επικοινωνήσουν.

Χρειαζόμαστε αναφορές (κάτι σαν best practices case) που να μας ενθαρύνουν. [Αρα, νενικηκάς με Μαρία Δήμου του CERN, έπεσα έξω στα περί συνεργασίας, το 1986]

Να λοιπόν το θέμα που θέτω:

Το ΕΔΕΤ αποτελεί de facto μια περίπτωση συνεργασίας (σε μεγάλη σχετικά κλίμακα) που η ψηφιακή φύση επέβαλε στους συμμετέχοντες αλλά όμως επισήμως αγνοείται σαν τέτοια,
γιατί η πολιτική του κινείται σε κλειστό κανάλι με τους διάφορους παράγοντες να χάνουν το δάσος.

Γνωρίζω ότι στο παρελθόν, το εγχείρημα "Αριάδνη" ενόχλησε τα κέντρα (μερικοί ακαδημαϊκοί) που δεν είχαν πάρει είδηση τα συντελούμενα (δηλ. δίκτυα, ανοικτά πρότυπα κλπ) και θέλουν να σβήσουν αυτή την μνημόνευση. Γιατί θέλουν ίσως να πουλήσουν στην κυβέρνηση μια κάποια μοναδικότητα και αποκλειστικότητα, δεν μπορεί οι κ.καθηγητές να μην έπαιξαν το διαδίκτυο στα δάκτυλα ? Και όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική, στη καλύτερη περίπτωση υπήρξαν 1-2 ιδρύματα σαν απλοί χρήστες όμως όχι σαν developers.

Οι συνέπειες βέβαια είναι σημαντικές. Η πιό σημαντική είναι αυτό που δήλωσε ο κ. Μιχάλης Μπλέτσας (media-lab-mit, olpc) ότι η Ελλάδα θα πρέπει να βρει τον δικό της δρόμο στην Κοινωνία της Πληροφορίας, τις δικές της εφαρμογές. Δεν βλέπω κάτι να κινείται σοβαρά, εσείς ?

Το ΕΔΕΤ θα έπρεπε να προβάλει τη συνεργατικότητα 1984 - 2008 σαν το κύριο επίτευγμα όχι μόνο τα 10 giga και το videoconference με Καναδά. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να υπάρχουν αναφορές του στυλ "τι έκανα για το τάδε θέμα", "τι προβλήματα έλυσα, τι δυσκολίες αντιμετώπισα" γιατί αποτελούν στοιχεία γνώσης και σίγουρα βοηθούν τους νεώτερους σκαπανείς να χτίσουν. Η μετάδοση της εμπειρίας στό τομέα αυτό είναι μεγάλο θέμα γιατί δεν υπάρχει έτοιμο περιεχόμενο μάθησης.

Τι να πω και για τη ΓΓΕΤ που μετά κόπου πίστηκε να βάλω το όνομα του αρμοδίου στελέχους (κ. Σ.Χρυσάφη) στη πρώτη μπροσούρα του ΑΡΙΑΔΝΗ το 1990, για να προσδόσω τη "κρατική διάσταση" του έργου. Ακόμη και τα στελέχη του αναδόχου φορέα 'ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ' είχαν αντίρηση για την συγκεκριμένη αναφορά γιατί το ήθελαν ως αποκλειστικό έργο του ερευνητικού κέντρου όχι κάτι που το μοιράζονται με άλλους φορείς.

Τέλος, τι να πω για κάποιες αναφορές από άσχετους δημοσιογράφους με άρθρα του στυλ "να ο κύριος ιντερνετ" όπου ο αναφερόμενος ούτε modem έστησε, ούτε email κωδικό απόκτησε με δικό του χάκεμα, ούτε RIPE συμμετοχή είχε, ούτε IOS διαμόρφωσε πρωτογενώς, ούτε ΕΒΟΝΕ έπαιξε, ούτε AUTONOMOUS SYSTEM δήλωσε, ούτε EGP/BGP2/4 debugging έκανε και μόνο 2-3 εντολές SH στο UNIX άρθρωσε (δανεικές κι'αυτές βέβαια, αλλά στη χώρα του μεγάλου Τσαρούχη ότι θέλεις δηλώνεις και φυσικά ο εξίσου άσχετος δημοσιογράφος αναμεταδίνει χωρίς στοιχειώδη διασταύρωση).

Αν υπάρχει αμφιβολία κάντε ένα τεστ ρωτώντας: τι σημαίνει exponential backoff algorithm και γιατί αποτελεί το σκελετό που συγκρατεί το διαδίκτυο..

Τώρα βέβαια είμαι θυμωμένος που ομάδα καθηγητών από το γνωστό τόπο του εγκλήματος, η οποία αξιολόγησε το έργο μου ως μη ερευνητικό, ότι δεν έφερα νέα γνώση, ότι ο σχεδιασμός της ΟΤΕ-ΝΕΤ δεν έχει σχέση με την συμμετοχή στην ανάπτυξη της τεχνολογίας δρομολόγησης και εν πασι περιπτώσι αυτά τα πράγματα δεν είναι R&D αλλά μόνο D. Το γεγονος ότι οι ίδιοι οι αξιολογητές όχι σε D αλλά σε κάνενα τομέα του διαδικτύου δεν πρόσφεραν κάτι, πάει περίπατο. Καλά το ΕΔΕΤ 0,1,2,3 με κοντύλια έρευνας δεν κινείται ? αυτός που υλοποιεί έργο με τα κονδύλια, μόνο μπρίκια κολλάει ?

Ομως η δημιουργία ενός wifi hotspot στο Σύνταγμα το 2007 αξίζει σαν επίτευγμα ερευνητικού εργαστηρίου ??!! που καθοδηγεί είς των αξιολογητών, ο οποίος αξιολόγησε αρνητικά το έργο μου αλλά για το δικό του εργαστήριο, δηλώνει με περιφάνεια:

Το έργο χρηματοδοτήθηκε από την Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού, μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος Κοινωνία της Πληροφορίας και υλοποιήθηκε από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών (ΕΠΙΣΕΥ) του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Εργαστήριο Υπολογιστικών Συστημάτων-CSLAB). Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στη σελίδα με τους συντελεστές του έργου

στη περίπτωση της δικής μου δουλειάς, δηλαδή να μετασχηματίσω το ελληνικό ΕΔΕΤ v.0 από COSINE σε INTERNET μέσα από πειραματισμό και ερευνητική χρηματοδότηση 2 ετών (1992-1994) δεν αξίζει αναφοράς σε ερευνητικό πλαίσιο, κι ας πήρε εύσημα από την DGXIII που έστειλε τα κονδύλια έρευνας ! Ο κ. καθηγητής έχει άλλα κριτήρια (*).

Αυτό είναι ένα παράδειγμα που εξηγεί κατ'εμέ γιατί είναι δύσκολη η συνεργασία, είναι
το ψυχολογικό εμπόδιο να αναγνωρίσης τη δουλειά του άλλου γιατί θεωρείς ότι η δικιά
σου είναι το μέτρο σύγκρισης που πρέπει να επιβιώσει κι ας μετράει ελάχιστα, οπότε μειώνοντας σε μηδενικό τη δουλειά των άλλων η επιτυχία είναι εγγυημένη.

Η συνεργασία απαιτεί αναγνώριση κάθε προσπάθειας, οι αναφορές για προηγούμενα βοηθάνε το πνεύμα της συνεργασίας που είναι σε τελευταία ανάλυση το βασικό στοιχείο των υποδομών τύπου ΕΔΕΤ που χτίζονται.

Να τι λέει περί συνεργασίας και ένα αδελφό πνεύμα ο Howard Rheingold

(*) Δυστυχώς η αντίφαση δεν αφορά μόνο το πανεπιστήμιο και κάποιους καθηγητές αλλά και ερευνητές μέσα στον ίδιο το ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ, με παρόμοια συμπεριφορά και νοοτροπία μηδενισμού του έργου ανάπτυξης του ιντερνετ στην Ελλάδα (για το τμήμα που με αφορά αναφέρομαι μόνο). Τι να πει κανείς για την αντίφαση να προβάλεται η δημιουργία των ΑΡΙΑΔΝΗ, ΟΤΕΝΕΤ σαν επίτευγμα του Ερευνητικού Κέντρου αλλά επίσημα να καταγράφεται στην αντίστοιχη αξιολόγηση ότι το έργο δεν ήταν αποτέλεσμα έρευνας.

(+) εις πανεπιστημιακός αξιολογητής μου κάρφωσε την ερώτηση τι σχέση μπορεί να έχει η δημιουργία του παρόχου υπηρεσιών διαδικτύου ΟΤΕΝΕΤ με έρευνα και γνώσεις. Δήλωσα περί συμμετοχής στις ομάδες εργασίας των EBONE και RIPE που τροποποίησαν τη τεχνολογία δρομολόγησης BGP2 σε BGP4 ώστε να γίνει εφικτή η υλοποίηση δικτύων backbone να εφαρμοστεί η απαίτηση για policy-routing κλπ κλπ. Αυτή τη γνώση που απόκτησα μετέφερα στο σχεδιασμό για το ΟΤΕΝΕΤ, καθοδήγησα φοιτητικές πτυχιακές κλπ. ήταν η απάντηση που έδωσα αλλά δεν έγινε αποδεκτό. Εμένα μου αρκεί πάντως που οι ειδικοί των ομάδων έγιναν στελέχη της CISCO, μάλιστα ο ένας είναι αντι-πρόεδρος.

Τρέχοντα

2007-12-21T21:06:00.001+02:00

Η απαρχή της εξέλιξης της κυβερνο-υποδομής
Willian Dutton , Oxford Internet Institute ανακοινώνει μια συζήτηση για τα 25 χρόνια του DNS, η σελίδα αναφέρει ένα βιντεάκι στο youtube σχετικό με τη σημασία του DNS και ιστορικά στοιχεία. Εντόπισα τον Dutton διαβάζοντας μια μελέτη του στην ο οποία αναφέρει το strowger switch σαν στοιχείο της ανάλυσης του σχετικά με το θέμα τεχνολογία και κοινωνία. Παρατηρεί ότι η τεχνολογία παραμερίζει τους ενδιάμεσους στην πορεία της και δίνει το παράδειγμα της εφεύρεσης του Strowger (ιδιοκτήτης γραφείου κηδειών !!) για να γλυτώσει την απώλεια πελατών από τους υπαλλήλους του στον τηλεφωνικό πίνακα. Η αναζήτηση του Dutton μοιάζει με την αναζήτηση που κάνω βασισμένος στην έννοια "κβάντο αυτοματισμού" (*), την αρχέτυπη ιδέα που έχω για την εξέλιξη του global net. Φαίνεται ότι έφτασα στο ίδιο σημείο της αναζήτησης και με το ίδιο σκεπτικό με τον Dutton. Η εφεύρεση του Strowger, βασικό εξάρτημα της υποδομής, με φρακταλοειδή τρόπο απλώθηκε στην υφήλιο αποτελόντας την πρώτη φάση της κυβερνο-εξέλιξης. Σχεδιάζω να επικοινωνήσω με τον Dutton και αν είμαι τυχερός να λάβω κάποια σχόλια.
(*) περισσότερα στο θεωρητικό μπλογκ

Dave Farber - interesting people list:
μια κακή υπηρεσία (web service) σχετικά με location based services. Η πρώτη φορά που άκουσα για τηλεφωνία και διαδίκτυο ήταν από τον Huitema ( στα πλαίσια της IPv6 συζήτησης και ενθουσιάστηκα με τη τοποθέτηση "ip can overhaul all telephone traffic". Ηταν η εποχή που το σύνθημα της τεχνο-ιδεολογίας "ip over anything" - εννοώντας ότι όλες οι τεχνολογίες μετάδοσης θα υπαχθούν στα επινίκια της τεχνολογίας ip - αντικαθιστούσε μια προωθημένη εκδοχή "anything over ip".
Μια νέα υπηρεσία (αριθμός τηλ. ==> διεύθυνση) έχει απρόβλεπτες συνέπειες (δίνει άκριτα
στοιχεία που δεν πρέπει).
Τη ζημιά έχει κάνει μια εταιρία με το όνομα ACCELLER, αναφορά του Λορεν, ακτιβιστής που εντόπισε το πρόβλημα συζητάει στην λίστα του Φάρμπερ
Details of Unlisted Number Address "Exploit" Revealed
>>
>> http://lauren.vortex.com/archive/000347.html

Η ιδέα του HONEYPOT πατέντα ?
Lance Spitzner - honeynet list καλεί σε βοήθεια μια και η Microsoft επιχειρεί να πατεντάει την ιδέα "client honeypot".

Folks,

I just found out the US Patent office has started an interesting
online Wiki for submitting prior art for specific patents. It looks
like this is a trial program. I also just found out they have
Microsoft's patent application for client honeypots (called
HoneyMonkey). If you have done any research in this field I highly
recommend you go there and submit your prior work

(αν) ασφάλεια τι ?

2007-12-06T18:59:00.000+02:00

Από το βήμα "Αριάδνη τι ?" στο βήμα "(αν) ασφάλεια τι ?".

Μια σειρά από βήματα γνώσης είπαμε στην εισαγωγή ,δηλαδή μικρές και μεγάλες ερωτήσεις σχετικά με την εξέλιξη του φαινομένου "δια-δίκτυο", καθώς προσπαθώ να κατανόησω και να κωδικοποιήσω το αποτέλεσμα.

Το πρόθεμα, οι παρενθέσεις, το ερωτηματικό και το υπονοούμενο που έχουν τα σύμβολα σχετικά με την ασφάλεια και πως μπήκε το θέμα στο ραντάρ μου σαν το νέο στίγμα από το φαινομένο, θα αναλυθεί παρακάτω. Ετσι και αλλιώς το στίγμα αυτό αποτελεί ένα αρκετά επίκαιρο θέμα και θα παραμείνει για αρκετό μεγάλο διάστημα.

Στο δικό μου σύστημα κατανόησης η λύση του παζλ (με θέμα διαδίκτυο τι άλλο :-) ) ξεκίνησε από το DNS - domain name system (δες προηγούμενο ποστάρισμα ), ένα από τα πιό κρίσιμα εξαρτήματα του συμπλεγματος internet. Ταιρίαζει λοιπόν να ξεκινήσω τα περί ασφάλειας από το θέμα "DNS security".Η κοινότητα έδωσε το όνομα "DNSSEC" σαν αναφορά στη λύση του προβλήματος. Η αφορμή για ποστάρισμα ήρθε διαβάζοντας το RFC3833 ότι μέχρι το 2004 το IETF δεν είχε καταγράψει τη γκάμα των απειλών που αντιμετωπίζει ο μηχανισμός DNSSEC οπότε οι συγγραφείς του RFC θέλησαν να μελετήσουν το θέμα και να φτιάξουν μια πρώτη λίστα.O κωδικός "RFC3833" αφορά το όνομα του κειμένου που καταγράφει τη σχετική τεχνογνωσία των συγγραφέων.

Τι μου κάνει εντύπωσει ? μα το σύστημα ονοματοδοσίας είναι από τα πλέον κρίσιμα στην λειτουργια του διαδικτύου αλλά η συνειδητοποίηση των λεγομένων απειλών είναι μια εντελώς πρόσφατη και ανοικτή υπόθεση.

Η εμπλοκή μου στο διαδίκτυο έχει μια πολύ σύντομη περιγραφή "μια σειρά από τι (δηλαδή ερωτηματικά" γι αυτό και η προσθήκη "-t" στο "ariadne", που ήταν η ονομασία έδωσε ο προηγούμενος developer από εμένα στο συλλογικό κατασκεύασμα "ερευνητικό και ακαδημαϊκό δίκτυο".

Γιάννη τι "ARIADNET" και βλακείες γιατί αλλάζετε ένα τόσο ωραίο όνομα ? Νομίζω ήταν η ομάδα του JANET από Newcastle που μου έκανε τη παρατήρηση, οπότε το ντιμπαγκιν ήταν άμεσο. Οι επίσημοι συνέχισαν την κακόηχη ονομασία αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία .., οι ξένοι δημιούργησαν αργότερα 1-2 προτζεκτ με το ωραίο όνομα (δες στο google).

Τώρα στο θέμα,
τα νέα σύμβολα "(αν)" προκύπτουν από τη διαπίστωση ότι "ασφάλεια" στο διαδίκτυο αποτελεί μια κακή ονομασία, μια καλύτερη θα ήταν "(αν)ασφάλεια" οπότε η πρόσθεση του δικού μου "τι?" κρατάει τη παράδοση της ιστορίας.

Παρόμοια, κάπως έτσι δηλώνει ένας ειδικός, ο fyodor δηλαδή, "insecurity". Οπότε "insec" για συντομία και με λίγη γλωσσολογική άλγεβρα γίνεται "insec-t", δηλαδή "insect", δηλαδή "μέλισσα", οπότε "μέλι" και "honey" άρα "honeynet". Τι σχέση έχει το μέλι με τη ανασφάλεια στο διαδίκτυο ? θα δούμε παρακάτω αλλά μόλις αποσαφήνησα τα λεκτικά της ιστορίας πως το "αριάδνη τι ?" έγινε "(αν)ασφάλεια τι ?" που έχει σχέση με το "μέλι" που είναι ο κωδικός μιας μεγαλύτερης προσπάθειας για μάθηση σχετικά με την ανασφάλεια στο διαδίκτυο.

(...επιστρέφω σε λίγο, αν αργήσω η πτυχιακή της νέας "αριάδνη" ) μπορεί να συντροφεύσει σαν εισαγωγή στο θέμα του ποσταρίσματος. Υπάρχουν και άλλες παρόμοιες που σχεδίασα και υλοποίησησαν φοιτητές με τη βοήθεια της ομάδας μου στο Δημόκριτο.

Πολιτική και Οραμα

2007-09-25T20:09:00.004+03:00

Το άρθρο στο Computer World για την προέλευση του
Διαδικτύου έχει άρωμα από τα θέματα που αναφέρω εδώ, βέβαια από τοπική σκοπιά και με πράξεις που πήραν χρόνο για να αναπαράξουν εδώ τις πρωταρχικές που αναφέρει το άρθρο και με την τεχνολογία που αυτές δημιούργησαν.

Ας διαβάζουμε λοιπόν για την εκτόξευση του Σπούτνικ, λέει ότι το σιδερικό (hardware) που επιρρέασε περισσότερο από κάθε άλλο την σκηνή της καιτονομίας ήταν ο 80-κιλος μικρός δορυφόρος που πρώτοι έστειλαν στο διάστημα οι Ρώσοι και όχι ο ΙΒΜ-360, ο PDP-1 ούτε και η μηχανή του Babbage αν πάμε πίσω στα 1800.

Μετά αναφέρεται σε ανθρώπους κλειδιά όπως von Neumann, Watson, Hopper, Amdahl, Cerf, Gates and Berners-Lee που σίγουρα έχουμε ακούσει αλλά εκτιμάει το άρθρο, θα εκπλαγούμε με την αναφορά που κάνει στον Licklider, άγνωστο για πολλούς.

Το άρθρο κάνει αναφορές όπως ARPA, ΙΒΜ-360, PDP-1, Vinton Cerf, Tim B.Lee που έτυχε να έχω άμεση σχεδόν επαφή και μικρο-ιστορίες να αναφέρω που κατα κάποιο τρόπο συνδέονται με το άρθρο.

Λέει ότι η πολιτική διάσταση της εποχής για την Αμερική ώθησε τα πράγματα εμπρός και θυμάμε ότι και στην Ελλάδα κάτι παρόμοιο λειτούργησε. Ο Υπουργός Λιάνης, ο μόνος ίσως που έκανε κάτι οραματικό για την Έρευνα, μετεκάλεσε τον Νίκο Μαλαγαρδή από το ΙΝRIA το 1983 (τόπος της δεύτερης υλοποίησης του TCPIP από τον Christian Huitema - σήμερα chief networking microsoft) γιατί ήθελε να σπρώξει σαν Στρατηγική τα Δίκτυα και τα Ανοικτά Πρότυπα. Αυτή η πολιτική του ήταν συντονισμένη στην κεντρική πολιτική της Ευρωπαικής Ενωσης (γνωστή ως COSINE, η Ελλάδα μέσω Νίκου ήταν συν-ιδρυτής εκεί !). Εδώ ήταν όχι ο φόβος των Ρώσων αλλά των Αμερικανών. Ο φόβος αφορούσε τον οικονομικό ανταγωνισμό βέβαια όχι τον στρατιωτικό. Και σε ότι αφορά εμας να θυμηθώ τα περί ιμπεριαλισμού του φίλου μου του Μπάμπη Αγγουράκη (πρώην βουλευτού) σχετικά με το πρόγραμμα "Αριάδνη", υπάρχει και άρθρο του στην Επιστημονική Σκέψη. Αργότερα αναγνώρισε σε συζήτηση μαζί μου ότι είχε κάνει λάθος εκτίμηση για το ρόλο του προγράμματος "Εθνικό Δίκτυο Ερευνας".

Οντως ο κ. Λιάνης είχε όραμα ήθελε επίσης στρατηγική συμφωνία με την Βουλγαρία για θέματα Μικρο-ηλεκτρονικής, στο αρχείο που έχω στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ φυλάω το δεύτερο βουλγάρικο PC δώρο που παρήγαγε η γειτονική χώρα κατασκευής 1982 ? και δώρησε στον Υπουργό μας. Το βρήκα χαμένο σε αποθήκη της ΓΓΕΤ και το χρεώθηκα όταν ο Γενικός Γραμματέας έστειλε την ΑΡΙΑΔΝΗ στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ (δυστυχώς χωρίς τον Νίκο Μαλαγαρδή. Αυτό ήταν το πρώτο μήνυμα που δεν έπιασα για το πόσο οραματική είναι η (κρατική) πολιτική μας για την Έρευνα. Αργότερα διαπιστωσα το ίδιο και για την μη-κρατική πολιτική, επίσης.

Τη περίοδο 1995/96 σαν μέλος της ομάδας που σχεδίασε την ΟΤΕ-ΝΕΤ προσπάθησα να καταλάβω τι ήταν αυτό που άλλαξε την συμπεριφορά του οργανισμού στο θέμα "internet" (είχα κάνει κρούση από το 1994) και με μεγάλη μου έκπληξη άκουσα ότι ήταν η κοινή γνώμη. Αρθρα από το Οpen Letter (ένα τεχνικό περιοδικό με διαφημίσεις και δωρεάν διανομή)που έκαναν σύγκριση Hellaspac και ΑΡΙΑΔΝΗ (δηλ. internet)
είχαν τη μέγιστη επίδραση στη διεύθυνση του οργανισμού. Τα άρθρα συνήθως έγραφε ένας δυναμικός δημοσιογράφος που έφυγε νωρίς ο Δ.Χάρισμας. Το άρθρο λέει ότι η πίεση της κοινής γνώμης στην Αμερική να γίνει κάτι σαν απάντηση στο Σπούτνικ ήταν ο καταλύτης για τις εξελίξεις στο δίκτυο.

Να γυρίσουμε στον Licklider, το άρθρο του ο Υπολογιστής σαν συσκευή Επικοινωνίας αναφέρει όλες τις βασικές έννοιες αρχίζοντας από το time-sharing operating systems, διασύνδεση τους μέσω ειδικών συσκευών δικτύου, μεταγωγή πακέτου, χρήση (layering) του τηλεφωνικού δικτύου κ.α. Επίσης "βλέπει" το μέλλον αναλύοντας το πείραμα του Doug Engelbart για το πως επικοινωνεί μια συνεργαζόμενη ομάδα.Ο Engelbart επαύξησε οραματιζόμενος το "Augmentation" του μυαλού (είναι ο κύριος Προσωπικός Η/Υ, Παράθυρα, Ποντικί, Δίκτυο) με την πρωτοποριακή μελέτη του και το περιβόητο ντέμο της. Συνέχεια των ιδεών του Ενγκελμπαρτ προωθεί το έργο hyperwords.

Το άρθρο επίσης αναφέρει τον Bob Khan, συν-εφευρέτη του TCPIP:

Meanwhile, [Kahn] funded Berkeley to do Berkeley Unix. He wanted to turn Unix into a common platform for all his researchers so they could share results more easily, and he also saw it as a Trojan horse to drive the adoption of TCP/IP. That was at a time when every company had its own networking protocol -- IBM with SNA, DEC with DECnet, the Europeans with X.25 -- all brain-dead protocols.

Κρατάω τις αναλογίες με τις δικές μου εμπειρίες περί UNIX και OSI Χ.25 (δες ποστάρισμα για X.25) και συμπεραίνω μια κάποια εγγύτητα.

Η δική μου επιλογή να στραφώ στο TCP/IP για την Αριάδνη μετά την επίδειξη του Tony Bates στο noc του JANET, κάνοντας ftp στο διαστημοδρόμιο Goddard της NASA από το ULCC σαφώς στηρίχτηκε στο UNIX του SUN 4/330 επιβεβαιώνοντας την στρατηγική του Khan, οπως αναφέρεται παραπάνω.

Οπωσδήποτε μεγάλο ρόλο έπαιξε και η ύπαρξη του κόμβου Internet στο ΙΤΕ/Παν.Κρήτης και η ανάγκη το λεγόμενο 'Εθνικό Δίκτυο Έρευνας' να μην υστερεί σε επιτεύγματα. Νομίζω ότι γενικά ήταν σωστή η σκέψη μου, διαφορετικά τι λογική είχε η προσπάθεια "Αριάδνη" ?. Όμως υπήρχε καλύτερη στρατηγική από αυτήν του όποιου ανταγωνισμού δηλαδή η άμεση συνεργασία των εμπλεκομένων με στόχο τη δημιουργία κρίσιμης μάζας για μεγαλύτερα επιτεύγματα. Σαφώς δεν είχα τα κυβικά για μια τέτοια επιλογή, η κουλτούρα της συνεργασίας δεν είναι εύκολο πράγμα, χτίζεται με κόπο και πολλές παράπλευρες απώλειες.

Η αξία της διεθνούς σκηνής

2007-08-20T19:48:00.009+03:00

Η διεθνή σκηνή αφορά τις δραστηριότητες (οργανωμένες αλλά και ad-hoc) με αντικείμενο τη προώθηση της Τεχνολογίας.

H ουσία της Ευρωπαϊκής στρατηγικής στα μέσα του 80 για τα δίκτυα ήταν η δημιουργία υποδομής (π.χ το δίκτυο IXI) και ανθρωποδίκτυα (π.χ η ένωση RARE) σε κάθε χώρα της Ευρώπης. Η ιδέα του National Research Network (NRN) για κάθε χώρα με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό ένα ταχύτερο βηματισμό την εποχή όπου ακόμη και η τοποθέτηση ένός μόντεμ σε γραμμή απαιτούσε άδεια κεντρικά.

Το Κανάλι επικοινωνίας γνώσης (μάθησης) είναι η συμμετοχή σε διεθνείς ομάδες εργασίας που έχουν μέλη από τα λεγόμενα, "National Research Networks" συντονισμένα στο Προγράμμα COSINE - Cooperation for Open Systems In Europe, με στόχο τα ανοικτά πρότυπα για την τεχνολογια σύνδεσης των υπολογιστών. Μακρυά από Αμερικάνικη τεχνολογία δηλαδή, θυμίζει τα αγγλικά αυτοκίνητα με δεξιό τιμόνι. Το σχέδιο για την τεχνολογία υποδομής απέτυχε, όμως το δεύτερο σκέλος είχε σxετική επιτυχία. Επιτυχία όταν είσαι "ovelaid" στα PTT είναι δύσκολο, οπότε ίσως η πολιτική έπαιξε μεγαλύτερο βάρος από ότι γνωρίζω.

Θυμάμε τις διαπραγματεύσεις στον ΟΤΕ, για να μπει ο πρώτος κόμβος COSINE στην Ελλάδα μέσω γραμμής ΟΤΕ με τον δικό μας να επιμένει στην αγορά του (για να μη χάσουμε την ιδιοκτησία) και τον Ανάδοχο να του τον πουλάει για μια δραχμή ! ώστε να μη χαλάσει η συνεργασία (έκανα τον μεταφραστή σε εκείνη τη συνάντηση). Πάντως, γενικά οι PTT ξέρουν τι θέλουν, ας μη τους υποτιμάμε επειδή δεν κάνουν "ping".

Για να γίνεις πάροχος χρειάζεσαι uplink channel, δηλαδή τον κόμβο εκείνο που θα σε τροφοδοτήσει ώστε φτακταλοειδώς να κάνεις το ίδιο στην περιοχή που δράς αναζητώντας πελάτες. Πως όμως μαθαίνεις από το μηδέν ; Πως φτιάχνεις κόμβο ;

"This is the first CISCO router in Greece" καλωσόριζε η ESTIA (ΠΥΘΙΑ) του Στέλιου Σαρτζετάκη, στο ΙΤΕ", κάποιοι σίγουρα υποτιμούν σήμερα την σημασία να φτιάξεις κόμβο και να συγχρονιστείς με την διεθνή σκηνή, να μοιράσεις της τεχνογνωσία, να βάλεις τον ενθουσιασμό για δημιουργία και να προάγεις την συνεχή βελτίωση κλπ. Δυστυχώς η άγνοια του θέματος προκαλεί την ροπή προς στην υποβάθμιση των αξιών αυτών.

"...Γιάννη πρέπει οπωσδήποτε να πας στο Trodhaim να μπεις στην ομάδα εργασίας του COSINE και του RARΕ" προέτρεπε σχεδόν παρακλητικά ο Νίκος Μαλαγαρδής, επικεφαλής στην ΑΡΙΑΔΝΗ. Καθυστέρησα τουλάχιστον ένα χρόνο, κα κινηθώ σε αυτή την κατεύθυνση, αστεία δικαιολογία δεν είχα τα απαραίτητα ρούχα για Βόρειο Πόλο, στην ουσία δεν κατανοούσα την αξία της διεθνούς σκηνής.

Αργότερα επιστρέφοντας από την ομάδα έργασίας του ΕΒΟΝΕ η του RIPE μαζί με τον Παντελή Τζωρτζάκη κάπως διαπραγματεύοντας τις "πολιτικές" μας μου είπε "κακά τα ψέματα, εσείς ξέρετε τους τάδε εμείς τους άλλους αυτοί οδηγούν τις εξελίξεις ..." αυτή η διαπίστωση με έκανε να σκεφτώ τη σημασία της συμμετοχής στα Διεθνή.

Βέβαια το OSI workshop που είχε διοργανώσει η ομάδα ΑΡΙΑΔΝΗ στο ΕΙΕ το 1987 δεν με ενθουσίασε γιατί στην ουσία δεν μου έδινε κάτι χειροπιαστό στα δίκτυα πέρα από το αλφαβητάρι των επιπέδων OSI, όμως άνοιγε δρόμο έστω με τις γνωριμίες. Από αυτές ήρθαν αργότερα πολλά θετικά.

Είχα αρκετή πείρα με την Αγγλο-σαξωνική παιδεία για να επισκεφτώ αυθόρμητα το ULCC (έτρεχε το JANET, ένα από τα μεγαλύτερα NRN με σύνδεση σε ΗΠΑ), στηρίχτηκα στις γνώσεις περί computer science που κέρδισα στο Essex και στο St.Andrews, παρουσιάστηκα και αυτο-συστήθηκα στον Tony Bates τον admin (ΟΚ είχα Comp.Sci Phd,πρόταση εργασίας στο Imperial με τον Darlington γιατί να φοβηθώ τις ελλείψεις που είχα στα δίκτυα ?), για να ανοίξω κανάλι. Το αποτέλεσμα μετά από μερικά πάιντς με μπιττερ ήταν η κάθοδος στο υπόγειο με τα χαώδη καλώδια, τους Χ.25 μεταγωγείς, τα δορυφορικά μοντεμ και τα μαγικά SUN 4/330 για το πρώτο internet DEMO. Είχα λίγη εμπειρία με pads, x.25-switches, modems, unix, sunos, sunlink mhs, isode, .. για να μη χαθώ στην πολυπλοκότητα του JANET. Πάντως fat-pipe 512 Kbps δεν είχα ξαναδεί. Είχα αναφέρει στον κ. Χαλάτση (δεύτερο προτζεκτ μανατζερ του έργου, δ/ντη Ινστ.Πληροφορικής και Τηλεπ. στο Δημόκριτο, μετά καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθήνας - πληροφορική) που θα πήγαινε στην Σουηδία για συνάντηση COSINE, σχετικά με το fat-pipe του Nordunet και τον Peter Lothberg αλλά ο κ.Χαλάτσης δεν προχώρησε στο θέμα "σύνδεση με ΗΠΑ". Ο κλήρος έπεφτε σε μένα.

Τώρα στο υπόγειο του ULCC δίπλα στο UCL, δοκίμασα ftp στο Goddard Flight Center (NASA) και δεν κρασάρισε ο σέρβερ, ο αριθμός των μεταφερμένων ASCII ήταν ο ίδιος πέρα-δώθε ! , άρα το πρωτόκολλο βασικά λειτουργούσε με σταθερότητα. ¨Εφερα στο μυαλό μου την τραυματική εμπειρία 1-2 χρόνων με FTAM και Χ.400 (+) του COSINE/ARIADNE, Θυμήθηκα επίσης το λογισμικό ROSE στο SM90, τον πρώτο σερβερ του ΑΡΙΑΔΝΗ, που δεν κατάφερα να λειτουργήσω σταθερά και δήλωσα δημόσια "OSI can be harmful" σε ημερίδα του ΤΕΕ !

Ετσι πήρε στροφή το ARIADNE (*), έγινε ARIADNE-T και μπήκε στο Internet. Στη συνέχεια O Tony έγινε developer στο RIPE, στέλεχος στην MCI, CISCO INNOVATOR και CISCO Vice-Precident. Πάντα ήταν πρόθυμος να βοηθήσει, η φράση "there is always time for you Yannis" σε απρογραμμάτιστο τηλεφώνημα που του έκανα κάποια χρόνια μετά, θα μου θυμίζει την αξία των προσωπικών σχέσεων και τον ενθουσιασμό που διέκρινε τον άνθρωπο για την προώθηση της δικτύωσης.

Παραδόξως, τους τρεις τόμους "The TCP/IP protocols" (το πρώτο ίσως και μοναδικό σετ στην Ελλάδα) του DARPA είχε φέρει στο εργαστήριο δικτύων της ομάδας ΑΡΙΑΔΝΗ ο Ευάγγελος Παπαργύρης, μηχανικός με μεγάλο υπόβαθρο στο ψηφιακό τέλεκομ και πρωτοπόρος στην διοργάνωση workshop δικτύων. Επίσης θυμάμαι την προτροπή του Νίκου Μαλαγαρδή "ναι ρε γ...το να κοιτάξουμε το TCPIP", γύρω στα 1988.

Κάποια στιγμή μας ήρθε αναφορά προβλήματος στο NOC ΑΡΙΑΔΝΗ ότι οι Φυσικοί μας δεν κάνουν ftp στο CERN, αν και το IXI-COSINE μας πήγαινε στην Ελβετία οκ. Κάπου έμαθα ότι έπρεπε να κάνω reverse IP registration, αυτό εμπόδιζε το ftp. Δυστυχώς η βίβλος της δια-δικτύωσης, δηλαδή το εγχειρίδιο SUN Network Administration Manual δεν έλεγε τίποτε. Σε κάποια συνάντηση του RIPE (ίσως την τρίτη) δειλά-δειλά δήλωσα το πρόβλημα στο φίλο μου από το COSINE/RARE Ignacio Martinez. "Να ο Μίστερ ΝΙC (Randy Bush από NANOG) δίπλα μας αυτός θα στο λύσει αλλά αν θες μπορώ και γώ" οι Ισπανοί ξέρουν περισσότερα σκέφτηκα για το Internet. Ουδείς μπορεί να φανταστεί το άγχος να είσαι μεταξύ των illuminati και να προσπαθείς να σταθείς ισότιμα, να μιλήσεις τη γλώσσα τους.

Προτίμησα να κάνω δήλωση ονοματοδοσίας (αντίστροφη) στο ληξιαρχείο του JANET και του IRIS που έτρεχε ο Tony και ο Ignacio 0.0.233.143.in-addr.arpa.

Τελικά, με προτροπή της Jill Foster (JANEΤ) γνώρισα και την Joyce Raynolds, την "κόρη" του "Τσάρου" των Πρωτοκόλων Jon Postel, συμμετείχα στο γράψιμο του πρώτου βιβλίου που έλεγε όλα τα βασικά περί διαδικτύου. Και να σκεφτεί κανείς ότι το 1988 σε συνέδριο με τους Εθνικούς Εκπροσώπους στην Ιταλία ήμουν σε ΒοF meeting με τον Vint Cerf αλλά δεν θυμάμε τι έλεγε γιατί δεν καταλάβαινα _τίποτα_ . Θυμάμε κάτι από τον Francois Fluckinger, προγραμματιστή του κώδικα Transpac, το δίκτυο που αντικατέστησε το CYCLADES, γιατί το "connection oriented Χ.25" ήταν κοντά στην γλώσσα που καταλάβαινα.

Παρόμοια δυσκολία είχε και ο Παναγιώτης Καργάδος, πρώην δ/ντης του ΟΤΕ αλλά και άλλα στελέχη του ΟΤΕ, όταν μιλάγαμε για το πως λειτουργούν οι κόμβοι του διαδικτύου. Την δυσκολία έφερνε η έλλειψη εμπειρίας με "hot potato" δρομολόγηση που δεν ελέγχεται κεντρικά (#). Οταν του έδειξα το πρώτο cisco AGS στην Ελλάδα, την εποχή που τα σειριακά RS.232 / V.24 ports του δρομολογητή είχαν τον κυρίαρχο ρόλο (κάνοντας overlay το internet layer πάνω στη τελεκομ δομή που άριστα γνώριζε), νομίζω ότι είδε τη σχέση που μπορεί να αναπτυχθεί. Ίσως τότε άρχισε η πρώτη προσέγγιση ΑΡΙΑΔΝΗ και ΟΤΕ για το θέμα "ίντερνετ".

(*) η δήλωση έγινε αρκετά αργότερα αλλά στο μυαλό μου γεννήθηκε τότε, είχα τρέξει τον διεθνή Χ.400 κόμβο με 20 και πλέον διεθνείς συνδέσεις όπου η παράδοση του e-mail ξεπερνούσε την απροοσδιοριστία του Heisenberg.

(+) τη πρώτη υλοποίηση ISO FTAM την είχα δεί EMΠ από τον Άγγελο Βαρβιτσιώτη που δούλευε σε ένα Ευρωπαϊκό έργο CTS - conformance testing service (στο πλαίσιο της προώθησης the OSI network for Europe), όταν η ομάδα ΑΡΙΑΔΝΗ (Ν.Μαλαγαρδής, Γ.Κοροβέσης, Θ.Δρίγκας, Δ.Μουζάκης, ..??) επισκέφτηκε την ομάδα δικτύων (κ.Μ.Πρωτονοτάριος, κ. Σ.Συκάς, κ. Γ.Στασινόπουλος, κ. Α.Βαρβιτσιώτης κ.α.)

(#) δηλαδή το κύριο στοιχείο της αρχιτεκτονικής του ίντερνετ. Το 1995 δούλεψα με ένα από τα μεγαλύτερα Χ.25 δίκτυα, το ιδιωτικό δίκτυο της SITA (όλες οι αεροπορικές εταιρείες). Προέκυψε μια αλλαγή στο σχήμα διευθυνσιοδότησης (έβαζα το διπλό χοστ της Superfast Ferries), ο διαχειριστής της SITA μου είπε ότι οι αλλαγές έχουν παράθυρο 24 ωρών για να προωθηθούν σε όλο το δίκτυο. Να λοιπόν τι σημαίνει πρακτικά κεντρικός έλεγχος, περιορισμός στο τι μπορεί να κάνει το άκρο του δικτύου με τις εφαρμογές του. Ακόμη και 10 χρόνια μετά την πρώτη εμπειρία με το Γαλλικό ΝΤΙ (TRANSPAC Χ.25) η ίδια λογική. Δεύτερο μάθημα ήταν το κόστος των δικτυακών Χ.25 καρτών, ουδέποτε έπεσαν ουσιαστικά κάτω από το κόστος του PC και μάλιστα για πολύ χαμηλές ταχύτητες. Πολύ αργότερα το ίδιο με τις κάρτες ΑΤΜ, πάλι τεχνολογία των τέλεκομ.

Η αξία της Θεωρίας

2007-07-09T16:13:00.009+03:00

"we do not believe in Kings and votings, we believe in rough consensus and running code" έχει πει ένας θεωρητικός για το διαδικτύο, είναι ο David Clark της ομάδας CLARK,REED,SALTZER που σχεδίασαν την "end to end" αρχικτονική συστήματος ως βάση του διαδικτύου (*).

Αυτή ήταν η πρώτη μου συνάντηση με θέματα "θεωρίας" για το διαδίκτυο, αν εξαιρεθούν τα περί επιπέδων OSI και τα περί Μεταγωγής Πακέτου - Packet Switching.

Εχοντας μυηθεί στην Επιστήμη Υπολογιστών (Μηχανική Υπολογιστών) του Essex (Tony Brooker, Ian MacCallum, Andrew Lister, Jim Brady, Pat Hayes, Richard Bornat ..) και στην συνέχεια στην Υπολογιστική Θεωρία του St.Andrews (Computational Science) με τον David Turner στο διδακτορικό με θέμα την SASL - St.Andrews Static Language (Functional Programming) δηλαδή έχοντας δεχτεί μεγάλη επίδραση στο θέμα "βασικές αρχές υπολογιστών" δεν θα μπορούσα να μη συνδέσω το νέο αντικείμενο "διαδίκτυο" με μια θεωρητική σκοπιά παράλληλα με την πρακτική της ανάπτυξής του.

Μια πρόσφατη δημοσίευση του D.Turner σε συνέδριο για τα 70 χρόνια από την θέση του Church (πατέρα του υπολογισμού μαζί με τον Turing) αναφέρει ότι η αξία της θεωρίας υπολογισμού - Lambda Calculus βρίσκεται στο ότι βοήθησε να στερεωθεί μια κοινή βάση εννοιών διαφορετικά θα είχαμε Intel-υπολογισμό έναντι του Motorola-υπολογισμού και Java-αποτέλεσμα έναντι C-αποτέλασμα στα προγράμματα [link found by adamo].

Σίγουρα η θεωρήση των ανθρώπων του ARPA (Advanced Research Projects Agency) και αργότερα του NSF (National Science Foundation) βοήθησε να αποφύγουμε σήμερα να έχουμε πολλαπλούς τύπους δικτύωσης (Internetting) όπως DECNET-επικοινωνία έναντι IBM-SNA-επικοινωνία.

Η αναζήτηση στοιχείων θεωρίας για το δίκτυο αποτέλεσε για μένα σταθερή αξία.

Μια πρόσφατη θεώρηση για το δίκτυο, επαναδιατύπωση της δόγματος Clark είναι τα περί "the rise of the stupid network" από τον David Isenberg, πρώην στέλεχος της ΑΤ&Τ, που έχασε την θέση του αν και προέβλεψε την πτώση της ΑΤ&Τ. Μαχόμενος για την υπέρβαση της νοοτροπίας "our net" που έχουν οι οργανισμοί Τελεκομ. Η μινιμαλιστική φύση (δηλ. stupid) της υποδομής τροφοδοτεί την Καινοτομία αλλά έρχεται σε αντίθεση με το βασικό επιχειρηματικό μοντέλο των Τελεκομ που προϋποθέτει την ιδιοκτησία της υποδομής και διάθεση του προϊόντος ως σπάνιος πόρος (με το σταγονόμετρο η παροχή του).

Θεωρητικές αναφορές βρίσκουμε και στον Cook με το ηλεκτρονικό του περιοδικό "The report on the IP protocol" που ασχολειται με γενικεύσεις για την φύση του δικτύου και εξετάζει τις νέες τάσεις και προοπτικές.

Ξεκίνησα αυτή την προοπτική (δηλαδή την αναζήτηση στοιχείων θεωρίας) αρκετά χρόνια πριν εμφανιστεί το "ραντάρ" του O'REILLY με τα ad-hoc συνέδρια Emerging Technologies Conference.

Αργότερα συνάντησα και το "Seventh Heaven Column" του Rohit Khare στο περιοδικό Internet Computing.

Και στο λεγόμενο "παγκόσμιο ιστό (software)" ο Tim Berners-Lee αναφέρει την ανάγκη προώθησης του Web Science, μια θεώρηση του WWW και της εξέλιξής του σε Semantic Web.

Κάπως έτσι έφτασα σε μια προσωπική θεώρηση, την ονομάζω "συστηματική διαδικτύου" - Internet Systematics και στόχο έχει να αρθρώσει μια μορφή γενίκευσης με σκοπό την ανάδειξη του διαδικτύου σε νέο υπολογιστικό (και επικοινωνιακό) παράδειγμα. Αυτό το έκανα σχεδόν τυχαία η μάλλον από την ανάγκη να καταλάβω στο πλαίσιο της εργασίας μου τι ήταν το "τέρας" μια και δεν είχα σημείο αναφοράς από την άλλη η δύναμη "του ζαχαρωμένου λάμδα-υπολογισμού" από τον Τερνερ, δηλ. της θεωρίας μου έδεινε μεγάλη αυτοπεπίθηση. Ήθελα να κατανοήσω τα δικτυακά όπως γίνεται και με τις γλώσσες προγραμματισμού, μεταφραστές, ερμηνευτές κλπ. Το τυχαίο ήταν ότι συνέπεσε με την στροφή μου στον "μετα-υπολογισμό" του Turchin μια και ο κόσμος με PC γέμιζε και όχι με μηχανές LISP που προέβλεπε η περιοχή έρευνας που είχα δουλέψει. ¨Αρα τα νέα εργαλεία που έγγραφα στην εγκυκλoπαίδεια πληροφορικής ποιά ήταν ; (μήπως το Νet ;). Αυτά όλα παράλληλα με τον πρακτικό στόχο να κατασκευαστεί η δικτυακή υποδομή της χώρας. Να προσθέσω την πρόκληση από τον Γ.Βενέρη του ΕΜΠ "Γιάννη πρέπει να γίνεις γάτος για τα δικτυακά θέματα" σαν πρόβλημα το 1986.

Στο meta-artificial.blogspot.com ποστάρω το σκεπτικό μου και τα διάφορα βήματα που έκανα σχετικά μια μια "θεωρία" διαδικτύου που ονόμασα "Internet Systematics" γιατί οι βασικές έννοιες είναι: η σχέση "συστημα/υποσύστημα" και η εξελικτική τους λογική καθώς αναλύουμε το φαινόμενο του διαδικτύου.

Μια τέτοια θεώρηση - internet systematics θα μπορούσε να εκπαιδεύει με ταχύτητα για την φύση του διαδικτύου και την προοπτική για καινοτομία. Η αξία για μένα είναι ότι με βοήθησε να αντιληφτώ την σημασία του διαδικτύου, αν και βρισκόμουνα πολύ μακριά με τις διαδικασίες της καινοτομίας. Επίσης, αποτέλεσε ένα μηχανισμό "γέφυρας" για να εμπλακώ στις διαδικασίες καινοτομίας του διαδικτύου μέσω μιας "ολιστικής" αντίληψης των πραγμάτων και αναζήτηση της λογικής των εσωτερικών μηχανισμών και της εξέλιξης τους.

Αυτή η θεώρηση του διαδικτύου, ακόμα και στα πρώϊμα στάδια της (την εποχή του '95) με βοήθησε στο να επιλέξω τους κατάλληλους άξονες δραστηριότητας όπως:

--την καινοτομία στη δρομολόγηση και την εμπλοκή σε οργανισμούς όπως το RIPE και το ΕΒΟΝΕ (αρχές '90)
--την δημιουργική παρακολούθηση της εξέλιξης MIME (φτιάχοντας το πρώτο εργαλείο για τα ελληνικά και πολυμέσα, 1993)
--να αντιληφθώ έγκαιρα την προοπτική του WWW έναντι του Gopher (1990)
--να προσανατολιστώ σε μεγάλα έργα όπως CHEOPS - satellite broadband internet (1992)
--να εκτιμήσω την σπουδαιότητα του TAG-SWITCHING (1996,εξελίχτηκε σε MPLS)και
--πρόσφατα (2001) να εντοπίσω την σημασία της Ααφάλειας στο διαδίκτυο (από την σκοπιά της κατανόησης των επιθέσεων)

Σε συντομία θα έλεγα ότι η θεωρία Turner-Turchin με βοήθησε να "δω" την εξέλιξη του Διαδικτύου σαν κυριάρχο στοιχείο και ετσι προσανατολίστικα στη κατασκευαστική του φαινομένου, ξεπερνόντας (όχι χωρίς απώλειες :-) ) το στάδιο της χρηστικής εμπειρίας.

"Τι θέλουν το e-mail στο πανεπιστήμιο" είπε η Mαρία από το CERN "αυτοί δεν μιλάνε στο τηλέφωνο μεταξύ τους" ... "καλά εσύ με ποιόν είσαι ?" είπαν οι Steve Kille Jim Cragie του JANET στηρίζοντας τον ενθουσιασμό μου να πω πόσο θετικοί είμαστε στην ελλάδα

γιατί το παιχνίδι ήταν εθνικοί εκπρόσωποι από τις χώρες και απορούσε, αγνοούσε βέβαια την ουσία της παρατήρησης της ελληνίδας. Βέβαια ούτε και 'γω έκανα χρήση του e-mail τότε, απόδειξη ότι μερικές φορές ασυνέστητα δεν απαντάω άμεσα ακόμη και σήμερα.

(*) όμως κάποια αντίφαση υπάρχει γιατί η δημοσίευση έγινε περί το 1982 δηλ. αρκετά χρόνια μετά τον σχεδιασμό και ανάπτυξη των βασικών εξαρτημάτων π.χ. το TCPIP δέκα χρόνια πριν άρα πολλά λέγονται για το Ιντερνετ και τις σχεδιαστικές αρχές του αλλά
δεν επιβεβαιώνονται και μόνο από άγνοια αναπαράγονται γιατί διακαιώνουν μια κάποια
πολιτική.

Περί προβλέψεων του μοντέλου

2007-05-24T18:56:00.000+03:00

Το μοντέλο "ένα νήμα από κβάντα αυτοματισμού" περιγράφει τις διαδικτυακές καινοτομίες σαν μια αλυσίδα από τεχνο-βελτιώσεις μιας αρχικής υποδομής. Η λογική τους συνίσταται από την μετατροπή "χειροκίνητων διαδικασιών" σε αυτόνομα συστήματα-εξαρτήματα που αυξάνουν την πολυπλοκότητα αλλά και τις δυνατότητες της κατανεμημένης υποδομής. Εξαρτήματα όπως:

διασύνδεση διαφορετικών δικτυών Η/Υ
αυτόματη δρομολόγηση,
ονοματοδοσία
ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
μετάδοση πολυμέσων
ειδήσεις
ιστός ψηφιακών πηγών
ψηφιακό ευρετήριο
δικτύωση κοινοτήτων
ενσωμάτωση τηλεφωνίας κλπ.

Οσο επεκτείνεται αποκτά διαστάσεις τεχνο-κοινωνικού φαινομένου. Ξέρουμε που πάει το μονομάτι ? δοσμένου δεν υπάρχει αρχικός σχεδιασμός !. Σάμπως να είναι χρήσιμη μια εικόνα

Το μοντέλο προβάλοντας την λογική του "ενιαίου συστηματος", της "εξελικτικής φύσης", της "συσσώρευσης αυτοματισμού", της "ενσωμάτωσης συγκλινόντων συστημάτων" έχει οδηγήσει σε κάποιες προβλέψεις. Ο εντοπισμός της JAVA μέσα στο ραντάρ ανίχνευσης καινοτομιών του μοντέλου άρχισε το 1994 (προσωπικό email στον Paul Maritz της Microsoft για την JAVA μια και είμασταν πανεπιστημιακοί συνεργάτες στον Αγιο Αντρέα της Σκωτίας, φυσικά δεν έγινε διάλογος γιατί ήταν καυτό θέμα που οδήγησε στα έγγραφα halloween.). Αρα το μοντέλο κάπως λειτούργησε. Επόμενο παράδειγμα,
ακολουθεί ένα σλάιντ από μια παρουσίαση περί διαδικτύου το 1996:

Συμπέρασμα
Η ανοικτή ιδιότητα του Ιντερνετ επιβεβαιώνεται απο την δημιουργία και διάδοση του νέου εργαλείου "δικτυακού προγραμματισμού" του JAVΑ που κατα την γνώμη μας οδηγεί στην σύνδεση εφαρμογών και συνιστά την νέα φάση στην αέναη εξέλιξη του Internet. Τελικό παράδειγμα και επιβεβαίωση στην αέναη εξέλιξη και των βασικών υπηρεσιών είναι οι διάφορες υπηρεσίες αναζήτησης Search Engines οπως INFOSEEK, ΑLTAVISTA, ΥΑΗΟΟ κλπ. (μοιάζουν με μια σύγχρονη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας).

Τέλος, αυτή η γιγάντια μηχανή,με τα λειτουργικά χαρακτηριστικά που ελπίζουμε οτι επιτυχώς περιγράψαμε θέτει στην ημερήσια διάταξη τον μετασχηματισμό σημαντικών τομέων και κλάδων οπως: Τραπεζικό, Εμπορικό, Εκπαιδευτικό, Δημόσιας Διοίκησης κλπ.

Πιστεύω ότι το παραπάνω αποτελεί μια τοποθέτηση πρόβλεψη αρκετά επιτυχημένη.
Αλλο παράδειγμα πρόβλεψης είναι η επικράτηση του WWW έναντι του Gopher συστήματος (δες ποστάρισμα σχετικό)

Ενα νέο Κβάντο Αυτοματισμού

2007-05-07T17:33:00.001+03:00

is social software such a development

?

Μέσα από την πρακτική της συμμετοχής στην ανάπτυξη του διαδικτύου καθώς και μέσα από την επιστημονική παρατήρηση των εξελίξεων του προχώρησα σε μια γενίκευση που ονόμασα "μοντέλο διαδικτύου".

Κύρια έννοια είναι το "Κβάντο Αυτοματισμού" δηλαδή ο μηχανισμός αλλαγών στα γρανάζια (υπο-συστήματα) του διαδικτύου. Οπως στο OSI μοντέλο κύρια έννοια είναι το layering.

Κατέφυγα σε μια μέδοδο παρατήρησης, όμοια με αυτήν που ο F.Baker ονομάζει "pseudo-area" για να κρατήσω μια αρκετά μεγάλη απόσταση από τον τεράστιο όγκο της πληροφορίας που απαιτεί η ανάπτυξη του κάθε υπο-υποστήματος. Αυτό είναι αντικείμενο της οντότητας IETF area.

Στα αρχικά στάδια της σύλληψης "μοντέλο διαδικτύου" είχα αρκετές αμφιβολίες για την ορθότητα αυτής της σκέψης όμως κάποια στιγμή συνάντησα τον Rohit Khare (συγγραφέα και ερευνητή στο Internet Computing) που έκανε αναφορά στη πρόταση του Jon Postel προς τον ίδιο να διευρευνήσει "ολιστικά" την τεχνική πληροφορία στο ISI. Αυτή το γεγονός με έκανε να συνεχίσω την πορεία.

Κάθε ποστάρισμα (ανάληψη) αναφέρει την πρόοδο που έκανα στην πορεία της κατασκευής του μοντέλου που αναφαίρω.

Ο αυτοματισμός του DNS, του ARCHIE, του BGP, του ΜΙΜΕ με οδήγησαν να κατασκευάσω μια εικόνα της εξέλιξης με όρους γενίκευσης.

Εφόσον η παρατήρηση φέρνει το Social Software στο προσκήνιο, το μοντέλο μου πρέπει να δει μέσα από την σχετική "ανάλυση συστήματος" την κωδικοποίηση του στην Αλυσίδα και να παρουσιάσει την αντίστοιχη ερμηνεία ....

To Κβάντο του L. Roberts

2007-05-07T13:57:00.000+03:00

Αναζητώντας "αποδείξεις" για το Μοντέλο μου.

Η αλήθεια είναι ότι η βασική ιδέα που μου προέκυψε (δηλ.το μοντέλο που λέω) περί μιας διαδοχής από αλλαγές που εξέλαβα σαν "κβάντα αυτοματισμού" με προβλημάτισε αν έχει νόημα ένα τέτοιο σκεπτικό. Οταν συναντούσα στοιχεία που ενίσχυαν το σκεπτικό μου τα θεωρούσα σαν ένα είδος απόδειξης της θεωρίας μου. Να και ο Raymond κάτι τέτοιο περιγράφει στο βιβλίο Open Sources που μου έδειξε ο Θ. Καρούνος (ΕΜΠ). Είχε την θεωρία "The Cathedral & the Bazaar Model" και τα περί ονομασίας "οpen" αντι "free" και περίμενε να βρει αποδείξεις. Αυτές ήρθαν με την μορφή των γεγονότων στο κόσμο των επιχειρήσεων.

Αντίστοιχα το δικό μου μοντέλο δηλαδή ότι το δίκτυο προχωράει μέσα από την εισαγωγή
στη δομή του διακριτών κβάντων αυτοματισμού (δες ποσταρίσματα για DNS, ARCHIE, MIME κλπ) βρήκε στοιχεία υποστήριξης στο σκεπτικό του L.Roberts (ARPANET program officer). H εννοια της εξέλιξης σαν βάση του σκεπτικού όπου το δικό του timeline αλλαγών είναι: Πιεστήριο Gutenberg, Φωτογραφία, Ράδιο, Γραμμόφωνο, Τηλέφωνο, Τηλεόραση, Υπολογιστής, Arpanet. Τα ακόλουθα ιστορικά στοιχεία παρουσιάζουν τις διάφορες αλλαγές:

internetHistory, InternetChronology

Στο σκεπτικό του για το τι γίνεται σήμερα, ανέφερε ότι συντελείται ο
αυτοματισμός του Τηλεπικοινωνιακού Δικτύου. Σαν την πλεόν αναμενόμενη εξέλιξη προσδιόρισε την απόκτηση από το Δίκτυο την ικανότητα για Quality of Service. Αυτές τις διαπιστώσεις θεώρησα ότι στηρίζουν το δικό μου σκεπτικό περί κβάντων αυτοματισμού.

Ενα άλλο στήριγμα βρήκα στο ακόλουθο σκεπτικό του F.Baker, που ήταν chairman του ΙAB και αφορούσε το μηχανισμό παρακολούθησης των εξελίξεων σε μια περιοχή που ήταν εκτός του προγράμματος του ΙΕΤF. Οι περιοχές που παρακολουθεί το IETF (ο οργανισμός που παρακολουθεί και καθοδηγεί την ανάπτυξη του διαδικτύου) ονομάζονται "areas".

Η έννοια "pseudo-Area" του IETF από τον Fred Baker. Ενα email του στελέχους της CISCO που έλεγε ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα τμήμα ΙΕΤF που να παρακολουθεί τις εξελίξεις στο Layer 2 από κάποια απόσταση μια και η περιοχή αυτή εμπίπτει στην παρακολούθηση άλλων οργανισμών οπως ΙΕΕΕ, ΑΤΜ FORUM κλπ. Κάπως έτσι δικαιολόγησα την δική μου προσέγγιση να κατανοήσω γεγονότα και εξελίξεις στο διαδίκτυο χωρίς να είμαι μέλος των ομάδων εργασίας που επεξεργάζονται τα αντίστοιχα θέματα.

Τέλος να πω, ότι μια πρόσθετη "απόδειξη" για το σκεπτικό που σταδιακά συγκροτούσα (περί μακροσκοπικής ανάλυσης) ήταν η αναφορά του Rohit Khare στην πρόταση του Postel να κοιτάξουνε μαζί μέσα από τα τεχνικά κείμενα και σημειώσεις στο ISI το "νόημα" των εξελίξεων.

CIDR -αλλαγή μηχανής δρομολόγησης σε πτήση

2007-05-07T13:46:00.006+03:00

Τα αρχικά δηλώνουν Class-less Inter-Domain Routing

Πως ερμήνευσα τις αλλαγές που σχετίζονται με δρομολόγηση στο διαδίκτυο (κυρίως στο core routing) μέσα στο μοντέλο "κβάντο αυτοματισμού". Ένα μοντέλο για το διαδίκτυο και τις αλλαγές του.

Βασικές έννοιες του CIDR περιγράφτηκαν στην πτυχιακή του 1997 στο κεφάλαιο περί IPv6

Έζησα τα γεγονότα που αφορούν την επέκταση του συστήματος δρομολόγησης που είχε μέχρι το 1993 το διαδίκτυο.

Τι θυμάμε από το CERN και τους Jean-Michell Jouanigot, Martin Olivier, συνάντηση με τον Brian Carpenter επικεφαλή της ομάδας δικτύων του CERN, πως κέρδισα μια νέα γραμμή 9.6Κbps ΙP Αθήνα-Γενεύη, φέρνοντας την ΑΡΙΑΔΝΗ πιό κοντά στις εξελίξεις του Ιντερνετ).

Τον πειραματισμό με τα 8 Mbps broadband με τον ΟΛΥΜΠΟ στο διάστημα, έργο CHEOPS του CERN που έφερα στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ και μαζί τον πρώτο δορυφορικό σταθμό για τον Olympus Satellite. Βέβαια το δημοσιο-υπαλληλικό κατεστημένο στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ γρήγορα κατάφερε να με βγάλει από το έργο, ακόμα και από την emailist δηλώνοντας άλλον εκπρόσωπο στην ομάδα (σαν συμβασιούχος έργου δε παίζεις τους μονιμάδες με τίποτα). Ετσι έχασα την ευκαιρία να εμπλακώ με οπτική μεταγωγή - optical
switching. Ενας καταπληκτικός εξοπλισμός που έμεινε στα αζήτησα.

Η έννοια "backbone" ήταν σημαντικό μάθημα περί διαδικτύου, υπήρχε η ανάγκη σχεδιασμού του ΕΒΟΝΕ σαν ethernet πεντάγωνο να αξιοποιεί τα 3-4 fat-pipes της Ευρώπης προς Αμερική σαν ένα δίκτυο και
μια οντότητα δρομολόγησης.

Τι θυμάμε για το πρώτο CISCO στην Ελλάδα του Σαρτζετάκη (στοιχεία "συνεργασίας" με το ΙΤΕ με θέμα τη δικτύωση της χώρας, ένας ανταγωνιστικός διάλογος με αφορμή το ISODE, δεν μπορεί να
κατέβει με τα 9.6 Kbps της Αριάδνης,έλεγε ο Στέλιος σαν μομφή το άκουγα εγώ κλπ κλπ :-) )

Η συμμετοxή μου στο πενταγωνικό ΕΒΟΝΕ (εκεί δοκιμάστηκε το BGP Policy Routing του ΙΕΤF), δεν είχε να προσφέρει τεχνογνωσία στην ομάδα έργασίας έτσι προσφέρθηκα για πρακτικογράφος.

Οι γκουρού των δρομολογητών (BATES, LOTHBERG, STOCKMAN) έκαναν την κύρια δουλειά στην ομάδα για το σχεδιασμό και την ανάπτυξη του EBONE, για τον καθένα ξεχωριστά μπορεί να γραφτεί ιστορία.

Ο Tony Bates ευθύνεται για την ιδέα να μετατρέψω την Αριάδνη από πρόγραμμα OSI σε πρόγραμμα ανάπτυξης του Ελληνικού διαδικτύου. Οταν ο Bateς έφυγε από το ULCC για το RIPE, Ο Goldstein του NSF τον προβάδισε με τον χαρακτηρισμό "Τοny εγραψες ιστορία ...", πρόσφατα η CISCO τον προσέλαβε με τον τίτλο CISCO Innovator. Αυτή εδώ η εικόνα της Αριάδνης δεν είναι παρά ένα αντίγραφο αυτής του Tony για το JANET, το αντίστοιχο του ΑΡΙΑΔΝΗ για την Βρετανία.

Ο Bernard Stockmann ευθύνεται (από το group IETF OPS) για το μάθημα καθοδήγησης του EBONE, το μάθημα σχεδιασμού του πρώτου σύνθετου backbone. Εκεί έμαθα βασικά στοιχεία της τεχνολογίας δρομολόγησης σε συνθήκες ζωντανών εξελίξεων (τα εφάρμοσα αργότερα στο ΟΤΕΝΕΤ).

Και από τον Peter Lothberg πήρα την συναρπαστική εμπειρία, τι σημαίνει να τρέχεις μια "fat pipe" US-EU στο παγκόσμιο διαδίκτυο. Αργότερα έμαθα ότι και η CISCO το ίδιο έκανε με μένα (σε άλλη κλίμακα βέβαια) για τον σχεδιασμό των οπτικών δρομολογητών της σειράς GSR. Προσέλαβε τον Peter
για σύμβουλο σχεδιασμού.

Η αναφορά σε επώνυμους αποτελεί στοιχείο τεκμηρίωσης των ζωντανών παγκόσμιων εξελίξεων, αποτελεί πηγή των δικών μου μαθημάτων aλλά λειτουργεί και σαν προτροπή για επανάληψη της "συνταγής" από νέους developers (δες ποστάρισμα "Η αξία της διεθνούς σκηνής").

Η συνύπαρξη με Τζωρτζάκη (δύο ελληνικές συμμετοχές στο working group !)στο ΕΒΟΝΕ (ομάδα κατασκευής ενός ευρωπαικού δικτύου-κορμού για το διαδίκτυο) και στο RIPE (ομάδα συντονισμού παρόχων διαδικτύου στην Ευρώπη). Το αναφέρω γιατί έκανε μεγάλη εντύπωση στους άλλους εκπροσώπους, ιδιαίτερα για το "διπλό" κόστος της συμμετοχής από μια φτωχή χώρα.Τόσο το ΙΤΕ όσο και η ΑΡΙΑΔΝΗ/ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ συμμετείχαν στην δημιουργία του RIPE γιατί είχαμε διαφορετική αφετηρία. (Το ΙΤΕ είχε το BITNET-ΙΒΜ έτσι έστελνε τον Παντελή ενώ εγώ πήγαινα σαν Εθνικό Δίκτυο Ερευνας ΑΡΙΑΔΝΗ από την Ελλάδα). Κάπου το 1991/92 όταν άρχισαν οι πρώτες προσπάθειες για ενοποίηση των δραστηριοτήτων μας (Χαλάτσης, Ορφανουδάκης) συζητήσαμε για τον "εξορθολογισμό" των διεθνών συμμετοχών.

Πάντως, τα τότε αποτελέσματα της συμμετοχής δεν πιστεύω ότι έχουν το ίδιο impact με την μετέπειτα συμμετοχή. Νομίζω, ότι η σταδιακή έλλειψη "οράματος" είναι η αιτία. Παρόμοια υποβάθμιση εντός του ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ, είναι ακόμη πιο απογοητευτική η εικόνα, μόνο σε επισκέψεις υπουργών και επιφανών επισκεπτών θυμούνται κάπως το θέμα και γίνεται αναφορά. Τις υπόλοιπες
μέρες βλέπουν "σύνδεση συσκευής σε μία άλλη" μια τεχνική λεπτομέρεια. Ουτε μια ερώτηση
διάολε !! "τι βλέπεις να είναι αυτό το ιντερνέτ" σαν επιστήμονας ?.

Παρακολουθούσα την λίστα big-internet σχετικά με τις αλλαγές που συζητούνταν πάνω στα προβλήματα κλιμάκωσης των διευθύνσεων, προβλήματα δρομολόγησης (ο ρυθμός επέκτασης των μνημών σε δρομολογητές ήταν μικρότερος της αύξησης του πίνακα δρομολόγησης σε χωρητικότητα).
Αργότερα όταν ήμουν εκτός ΑΡΙΑΔΝΗ, έτρεχα την υποδομή της SUPERFAST FERRIES και μέσα από το X.25 έκανα λογκιν στον ΕΡΜΗ που λάμβανε τις ανακοινώσεις της λίστας, εκτός και αν η πληροφορία ήταν πλέον στον Ιστό WWW οπότε έτρεχα lynx πάνω στο hypertext κείμενο χωρίς in-line γραφικά. Τότε παρακολουθούσα τα περί IPv7 και πως το CIDR είναι μια λύση του IPv4 κόσμου αλλά που ενσωματώνεται και στην νέα γεννιά IPv6 (το 7 εγκαταλήφτηκε σύντομα. Εδώ ήταν που σκέφτηκα οτι βλέπω κάτι που έχει εξελικτική λογική (pattern).

To CIDR ήταν ο μετασχηματισμός του χειροκίνητου συστήματος core routing σε (υπό-)σύστημα
αυτοματισμού. Ένα νέο επίπεδο και νέο είδος διεθύνσεων (autonomous system, prefix, variable address mask) πάνω στο υπάρχον επίπεδο του IP, ένας νέος μηχανισμός άθροισης ΙP addresses και συμπύκνωσης σε ένα address-prefix ώστε στους κεντρικούς δρομολογητές να φτάνει μία εγγραφή δρομολόγησης για πολλές των ακραίων δικτύων. Το αποτέλεσμα ήταν οικονομία IP διευθύνσεων και συγκράτηση της αύξησης στους κεντρικούς πίνακες δρομολόγησης.

Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η αλλαγή, αυτή η καινοτομία στο δίκτυο έγινε
χωρίς να σταματήσει να λειτουργεί.

Μια νέα φάση εξέλιξης στο δίκτυο, ένα νέο βήμα αυτοματισμού, το CIDR-κβάντο αυτοματισμού

Όλα τα παραπάνω έχουν σχέση με τη δική μου κατανόηση στα θέματα δρομολόγησης, συνδέονται με πραγματικά γεγονότα στα μέρη που σχεδιάστηκε η τεχνολογία, περιλαμβάνει συναντήσεις και γνωριμίες με ανθρώπους κλειδιά τόσο στο διεθνές όσο και στο ελληνικό στερέωμα.

Το τελευταίο "χειροκίνητο" Κβάντο

2007-05-05T11:35:00.004+03:00

Η μετάβαση από το ARPANET στο INTERNET με κύριο χαρακτηριστικό την αντικατάσταση της τεχνολογίας όπου τα πρωτόκολα NCP παροπλίζονται από αυτά του TCPIP (πριν γίνει το σπλιτ TCP/IP) αναφέρεται σαν INTERNET FLAG DAY και έγινε στις 1-1-1983.

Αυτή η αλλαγή χαρακτηρίστηκε σαν η τελευταία του είδους "χειροκίνητη" (*) που θα επιδέχετο το διαδίκτυο από τον Daniel C. Lynch , γνωστό στην κοινότητα με αντικείμενο την δραστηριότητα "interop" (#). Η διάρκεια της μετάβασης κράτησε δύο χρόνια και είχε σαν "αφεντικό" την Κυβέρνηση των ΗΠΑ και υπεύθυνο τον Lynch .Η αλλαγή των κόμβωv απαιτούσε απόλυτο συγχρονισμό σε όλους τους κόμβους του δικτύου (εκτός μικρού αριθμού που έμειναν εκτός αλλαγής).

Αυτό το βήμα αποτελέσε την εισαγωγή ενός νέου αυτοματισμού, παρόλο που τα ίδια πράγματα έκανε και ο αυτοματισμός του NCP, ο αυτοματισμός του TCPIP (+)(με τελείως διαφορετική αρχιτεκτονική) προσέδινε νέες δυνατότητες εξέλιξης μια και το NCP επέτρεπε ένα μόνο μέσο μεταφοράς (το τηλεπικοινωνιακό δίκτυο). Οι ραγδαίες εξελίξεις στην τεχνολογία (ασύρματα, δορυφορικά, κλπ) οδήγησαν τους επιστήμονες ARPANET να αντιληφτούν την ανάγκη για πολλαπλές τεχνολογίες μεταφοράς και δια-λειτουργικότητα.

Αυτή η διατύπωση του Lynch που συσχετίζει την εξέλιξη του διαδικτύου με αλλαγές που προσδιορίζονται από το χαρακτηριστικό του τροπου υλοποίησης τους παρουσιάζει μια σχετική συνάφεια με το μοντέλο των κβάντων αυτοματισμού γιατί με βοηθάει να βελτιώσω το μοντέλο εισάγοντας την λογική του χαρακτηρισμού των κβάντα.

Ο τρόπος ενσωμάτωσης των κβάντα αυτοματισμού αποτελεί έναν σταθμό που χαρακτηρίζει την εξέλιξη του δικτύου.

Η έμπνευση περί "κβάντων αυτοματισμού" (εν αρχή ο Τουρινκ) ήταν συνέχεια της βασικής έννοιας "μεταγωγή πακέτου" (εν αρχή το Χ.25, δες σχετικό ποστάρισμα) και προήλθε από τη απείρως ευφυή ιδέα του Αλαν Τουρινκ περί μιας μηχανής ταυτόχρονα "εγκεφαλικής-αφαιρετικής" και "πραγματικής-ρεαλιστικής", αυτό δείχνει και το παραπάνω σχήμα.

(*) χειροκίνητη διαδικασία, σημαίνει ότι δεν γίνεται αυτόματα γιατί είναι πλέον το μέγεθος του προβλήματος τέτοιο που δεν επιτρέπει τέτοια μέθοδο.
(+) ο διαχωρισμός του TCPIP σε TCP/IP (Khan,Cerf,Postel) επίσης είναι ένα κβάντο αυτοματισμού που αντικαθιστά ένα παρόμοιο κβάντο αλλά εξελιχτικά ισχυρότερο.
(#) interop ήταν το όνομα των εκθέσεων τεχνολογίας διαδικτύου όπου το κοινό έβλεπε στη πράξη επιδείξεις των προϊόντων από διάφορους κατασκευαστές με κυρίαρχο χαρακτηριστικό τη δια0λειτουργικότητα.

Εν αρχή ο αυτοματισμός του DNS

2007-05-04T19:21:00.011+03:00

Στα προηγούμενα ποσταρίσματα αναφέρω την πορεία συγκρότησης μιας εικόνας για το διαδίκτυο σαν την εικόνα για το δίκτυο που μας δίνει το μοντέλο OSI που περιγράφει τις επικοινωνίες (δίκτυα υπολογιστών) βασισμένο στην έννοια "επίπεδο η στρώμμα" και στην έννοια "διασύνδεση" ανάμεσα σε τέτοιες οντότητες.

Αυτό το νέο μοντέλο, που επιχειρώ να συνθέσω, στηρίζεται στην έννοια "κβάντο αυτοματισμού". Όπως κάθε δικτυακή υπηρεσία η εφαρμογή αλλά και γενικότερα κάθε δικτυακή έννοια π.χ Ασύρματη Σύνδεση, Μεταγωγή, Ηλεκτρονικό μήνυμα, Ροή Βίντεο, HTML, Κινέζικοι χαρακτήρες κ.α βρίσκει νόημα από τις έννοιες του μοντέλου OSI στο δικό μου μοντέλο κάθε αλλαγή τεχνολογίας, κάθε νέο βήμα στην πορεία ανάπτυξης του δικτύου ανάγεται σε ένα διακριτό σημείο που ονομάζω "κβάντο αυτοματισμού" (λόγω του αποτελέσματος που επιφέρει. Η πορεία του δικτύου συνολικά ανακατασκευάζεται εντός του μοντέλου από μια σταδιακή συσσώρευση από τέτοια "κβάντα αυτοματισμού". Όπως οι παλεοντολόγοι εξετάζουν τα διάφορα στρώμματα υπεδάφους, όπως οι βιολόγοι εξετάζουν τις εξελικτικές επιστρώσεις της Φύσης πάνω στους οργανισμούς με σκοπό τη συγκρότηση μιας συνολικής εικόνας.

Η αρχή στην συγκρότηση του μοντέλου έγινε θένοντας το πρωτογενές ερώτημα "τι είναι DNS - Domain Name System ;" πως δηλαδή αποκτά το διαδίκτυο υπο-σύστημα Ονοματοδοσίας για τις οντότητες που ενσωματώνει. Η εμφάνιση του DNS κέντρισε το ενδιαφέρον ξεχωριστών επιστημόνων όπως ο Rohit Khare, o Nathaniel Borenstein κ.α. Το σύστημα σχεδίασε ο Paul Mockapetris με την καθοδήγηση του Jon Postel (δες ποστάρισμα για .ΜΚ και τη επαφή που έκανα με τον Τσάρο των πρωτοκόλλων).

Τα γεγονότα που σχετίζονται με την τεράστια εμπορικότητα αυτού του "επιπέδου" με τον χαρακτηρισμό "Domain Name Wars" υπογραμμίζουν την σημασία του. Ακόμη και ο ΟΗΕ ασχολείται με το κοντρόλ του αυτού του διαδικτυακού (υπο)συστήματος.

Ο MTR (Marshall Rose), ξεχωριστός developer της internet τεχνολογίας SNMP, ISODE, συγγραφέας των πρώτων βιβλίων που βρήκα για το δίκτυο (και osi) αναφέρει την σημασία της χειροκίνητης Ονοματοδοσίας με την φράση

"....in the time honoured tradition of the Hosts.txt...."

μια αναγνώριση του μετασχηματισμού που επέφερε το DNS στο διαδίκτυο.
Περί αυτοματισμού αναφέρει και ένας πατέρας του διαδικτύου ο Paul Baran σαν την έμπνευση που οδήγησε στο πρώτο σχέδιο για το δίκτυο.

Ερμήνευσα την εμφάνιση του DNS σαν βήμα σταθμό στην εξέλιξη της οντότητας "δίκτυο",
ισοδύμαμο με τις συμβολικές γλώσσες προγραμματισμού (symbol processing vs numerical processing) που υπερκέρασαν τις δυνατότητες των γλωσσών μηχανής (machine code). Είχα τη μεγάλη τύχη να έχω δάσκαλο τον Τony Brooker δημιουργό του εργαλείου "atlas autocode" (compiler-compiler). Μια ονομασία που υπογραμμίζει τη σημασία του "αυτοματισμού" που εισάγει το εργαλείο σε ότι αφορά τη χρήση της μηχανής (atlas). Εισαγωγή στο θέμα "Αutomatic programming" δήλωναν τα πρώτα πανεπιστημιακά μαθήματα το 1960. Ισως αυτό επιρρέασε το σκεπτικό μου χωρίς να το σκέφτομαι ιδιαίτερα αλλά σίγουρα η πιο σχετική έννοια με το "κβάντο αυτοματισμού" ήταν ο διακριτός αυτοματισμός μιας εντολής μηχανής Combinator Machine που γνώρισα αρκετά καλά από κοντά με την βοήθεια του δημιουργού της David Turner και καθοδηγητή του διδακτορικού μου.

Η προηγούμενη φάση, εποχή 1983, στο διαδίκτυο λειτουργεί ένα χειροκίνητο σύστημα ονοματοδοσίας. Κατεβάζουμε (ftp) το αρχείο (HOSTS.TXT) από NIC.DDN.MIL με τους πίνακες που περιέχουν εγγραφές όπως:

143.233.1.1 -> isosun.ariadne-t.gr

και στέλνουμε ταχυδρομείο στην επιθυμητή διεύθυνση όπως προκύπτει από την αποκωδικοποίηση της αριθμητικής τιμής. Σαφώς ένα τέτοιο σύστημα δεν επιδέχεται μεγάλη κλιμάκωση (internet scale). Το σύστημα DNS προσέφερε στο δίκτυο μια δόση αυτοματισμού σε ότι αφορά την ονοματοδοσία. Αργότερα ονόμασα αυτό το βήμα "κβάντο αυτοματισμού" μια και εντόπισα μια σειρά από παρόμοια τέτοια βήματα στην πορεία εξέλιξης του δικτύου.

Το υπόβαθρο του προβληματισμού μου σχετικά με την παρατήρηση της εξέλισης του δικτύου και πιθανής ερμηνείας το παρουσίασα στη δι-ημερίδα το 1999 Πληροφορικής και Επιχειρησιακής Ερευνας οργανωμένη από το Τμήμα Ερευνας του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας (ΓΕΕΘΑ)

O αυτοματισμός του ARCHIE

2007-05-04T18:57:00.018+03:00

Μετά την κατάκτηση της ορατής πλευράς της σελήνης, δηλαδή της πρώτης
εννοιολογικής εικόνας για το διαδίκτυο είχε σειρά η άλλη πλευρά. Η πρώτη
εικόνα ήταν ότι υπάρχει μια οντότητα που έχει περάσει από διάφορες φάσεις
εξέλιξης. Κάθε φάση προσθέτει το δικό της ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που
μετασχηματίζει την αρχική δομή. Θα στηρίξω την κατανόηση του διαδικτύου πάνω
στην εξελικτική του λογική, αυτό ήταν το κύριο νόημα της πρώτης εικόνας.

Ποιος ήταν ο μηχανισμός της εξέλιξης για κάθε νέο υπο-σύστημα ; όπως η κατασκευή ΜΙΜΕ (δες σχετικό ποστάρισμα), το DNS (δες σχετικό ποστάρισμα) κ.α μηχανισμός που σταδιακά επέκτεινε την δομή του διαδικτύου;

Η σύνθετη δομή του διαδικτύου, αναπτύσσεται βήμα-βήμα, πως ερμηνεύεται η μετάβαση από την Φάση Ν στην Φάση Ν+1 ;

Ενας επισκέπτης φοιτητής από ΗΠΑ στο ΝΟC μας έδειξε πως να χρησιμοποιήσουμε τον ARCHIE client. Είχαμε ήδη την εμπειρία της χειροκίνητης συλλογής πληροφορίας (δες ποστάρισμα για Παγκόσμιο Ιστό). Στην πραγματικότητα το υπο-σύστημα ARCHIE από το McGill υπερκέρασε το δικό μας προτζεκτ "info hunt". Εδώ βρήκα την ζητούμενη ερμηνεία: Η μετατροπή μιας χειροκίνητης κατανεμημένης διαδικασίας από ένα αυτόνομο υπο-σύστημα. Δηλαδή το χειροκίνητο "info hunt" που αντικαθίσταται από τον αυτοματισμό του ARCHIE. Βέβαια το ίδιο ισχύει και για κάθε άλλο χειροκίνητο "info hunt" δηλαδή μια διαδικασία που λαμβάνει χώρα σε όλα τα μήκη και πλάτη του δικτύου, επαναλαμβανόμενη (*) για κάθε περίπτωση αναζήτησης κάποιας πηγής (networked information resources (nir)". Το υπο-σύστημα ARCHIE ήταν το πρώτο σύστημα NIR (υπάρχει άρθρο: publish with anon ftp).

Μέσα στο "working group - nir" άκουσα πρώτη φορά μια σειρά από έννοιες: HYPER-G, WAIS, Gopher, WWW κλπ. Τα είχα όλα αυτά μπροστά μου προσπαθώντας να βρώ μια άκρη, καταλάβαινα ότι συμμετείχα στο πεδίο της καινοτομίας, ήταν όμως αρκετά δύσκολο να τοποθετήσω τα πράγματα σε κάποια σειρά (δες ποστάρισμα Παγκόσμιος Ιστός). Αργότερα, έκανα και προβλέψεις:

Έβλεπα στα στατιστικά του NSFNET ότι το gopher τρέχει με χίλια ενώ το www έτρεχε με 200% (δες περιοδικό Internet Society) όμως δήλωσα δημόσια τον εντοπισμό του www σαν το δαρβινικό αποτέλεσμα της πρόκλησης NIR. Αυτό γιατί είδα ανώτερη περίπτωση "αυτοματισμου" σε σχέση με τον Gopher. Δηλαδή είδα τι σημαίνει "internet scale". Να πως σκέφτηκα, με βάση την πρώιμη έννοια "επόμενο κβάντο αυτοματισμού":

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ WWW

WWW = multimedia + FTP, multimedia = ΜΙΜΕ 1.0
WWW = URL + HTML + HTTP, URL = scheme based on protocol://...DNS.../filesystem

Η αντίστοιχη ανάλυση συστήματος για το gopher είχε αδύνατα χαρακτηριστικά, ένα αρκετά πιό χειροκίνητο σύστημα. Η κλιμάκωση ήταν το ζητούμενο δηλαδή η παραγωγή περιεχομένου σε τεράστια κλίμακα. Δεν ήταν φυσικά το WWW του CERN (T.B.Lee 1989) από μόνο του αρκετό χρειάστηκε ο μηχανισμός IN-LINE-GRAPHICS του NCSA MOSAIC (Marc Andressen 1991) για να κάνει το website έννοια άξια αντιγραφής (#).

Το συμπέρασμα είναι ότι η τάση WWW-CERN-NCSA είχε ενσωματώσει μια σειρά από χαρακτηριστικά αυτοματισμού σε σχέση με το ανταγωνιστικό Gopher που το έκαναν να επικρατήσει. Το μοντέλο "κβάντο αυτοματισμού" είχε κάνει την πρώτη πρόβλεψη.

(*) επαναλαμβανόμενη, δηλαδή recursive

(#) να πως λύθηκε το πρόβλημα σχετικά με τη προέλευση των πηγών πληροφόρησις, που ανέφερα στο ποστάρισμα για τον Παγκόσμιο Ιστό.

Ο μετασχηματισμός ΜΙΜΕ 1.0

2007-02-23T18:43:00.021+02:00

Η κατασκευή Χ.400 multimedia mail
θα μπορούσε να είναι ένας άλλος τίτλος για το σημερινό ποστάρισμα και αφορά την δημιουργία ένος εργαλείου, πολυμεσικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με υποστήριξη ελληνικών την εποχή που δεν είχε ακόμη εμφανιστεί η περιβόητη Ευδώρα-Εudora ενώ εργαλεία όπως ELM, PINE και τα πιό προωθημένα MH, XMH χειρίζονταν μόνο ascii/text.

Το πιό ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η καινοτομία έγινε στο πλαίσιο προώθησης του Εθνικού OSI δικτύου, με το στάνταρ Χ.400 (84) όπως προέβλεπε η σχετική ανάθεση από την DGXIII της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (national project V.5805). Έβαλα σαν παραδοτέα του έργου την σύνδεση με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τύπου RFC822 και την πρακτική αξιολόγηση των δύο συστημάτων. Αναπτύχθηκαν προγράμματα - PERL scripts (Εβίνα Μακρή, Κώστας Μαρνέρης) για τα στατιστικά της διακινούμενης πληροφορίας (domains, lists) για να συγκρίνω τα αποτελέσματα. Το κλειδί ήταν οι κόμβοι RFC987 (ALG - application level gateway) που είχαν αναπτυχτεί (quipu, sunlink-mhs) με στόχο την προσέγγιση των δύο κόσμων ISO και IETF. Οι Marshall Rose και Steve Kille (στην ίδια ομάδα εργασίας του RARE WG messaging/directories) ήταν οι κύριοι συντελεστές αυτής της πολιτικής.

Σε αυτό το έργο "Value 5805" της ΕΕ περί προώθησης των Δικτυακών Υποδομών στην Ελλάδα το εργαλείο για "multimedia" ηλεκτρονικό ταχυδρομείο θα κάλυπτε την ανάγκη για ελληνικά .
Το manual του εργαλείου περιγράφει τα δομικά του στοιχεία. Η ΓΓΕΤ, το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΑΣ, το ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ και ο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ έτρεξαν το λογισμικό με επιτυχία. Μια ομάδα στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ (TSI) πρότεινε να αναλάβει την διανομή του εργαλείου αλλά δεν συνεργάστηκα (mea culpa) και έτσι πρόκανε η Ευδώρα :-( , αν και το εργαλείο είχε ελεύθερη άδεια χρήσης.

MIME σημαίνει Μulti-purpose Internet Message Extentions,δηλαδή ο μηχανισμός εισαγωγής πολυμέσων στο δίκτυο, αρχικά στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και μετά σε κάθε άλλη εφαρμογή όπως το WWW (+). Ηταν το standard για τη μορφή-format των μηνυμάτων. Στην ορολογία των αντιπέρα του Ατλαντικού ανταγωνιστών της OSI-φικής Ευρώπης λέγεται πιό χαλαρά RFC. (*)

Είχα ήδη αρχίσει να αισθάνομαι τα κύματα "καινοτομίας" που χαρακτήριζαν το νέο περιβάλλον (δηλαδή το αντι-OSI δικτυακό περιβάλλον.

Η Μαρία Δήμου από το CERN έστειλε μια μελέτη για τους email clients και αναφορά στο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό "ΜΙΜΕ 1.0".

Με το ΜΙΜΕ βρήκα τι ιδέες computational email και "ΕΜ -enabled mail" του N.Borenstein και άρχισα να φαντάζομαι μια Global Internet Machine (GIM) πλατφόρμα για νέες εφαρμογές

Επίσης, άρχισε να δένει η έννοια "εξέλιξη" σε σχέση με την GIM, σαν μια μετάλαξη κάτω από την επίδραση της έννοιας Metasystem transition .

Ο μετασχηματισμός MIME ήταν μια τέτοια μετάλλαξη και μάλιστα ενώ το δίκτυο βρισκότανε σε πτήση. Ο μηχανισμός metamail του Borenstein ενσωματωνόταν στο λειτουργό εξάρτημα sendmail, σταδιακά από μέιλερ σε μέιλερ.

Εδώ σαφώς απέκτησα εικόνα για το πως δημιουργείται η καινοτομία στο δίκτυο και μάλιστα μέσα από μια πραγματική κατασκευή τουλάχιστον στην ελληνική επικράτεια του διαδικτύου.

Επίσης εντόπισα μια οπτική γωνία θεώρησης των δικτυακών πραγμάτων που έδινε νόημα στην ερώτηση "τί ειναι το διαδίκτυο ;" (δες ποστάρισμα στο αγγλοφωνο μπλογκ).

Το MIME ήταν το πρώτο μου επίτευγμα τόσο σαν έννοια θεωρίας όσο και σαν εργαλείο στο πεδίο του internet developement.

Δυστυχώς ήμουν μέσα σε τεράστια πληροφοριακή καταιγίδα του κυβερνοχώρου αλλά κυρίως μέσα σε ένα εχθρικό εργασιακό χώρο στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ το 1994 που η συνισταμένη των γεγονότων οδήγησε να μην προχωρήσω με την καινοτομία αυτή αν και έκανα έναν σοβαρό σχεδιασμό.

(+) συχνά γράφεται από δημοσιογράφους κλπ ότι το WWW ήταν επίτευγμα του CERN, ο T.B.Lee με βοηθό τον R. Cailliau .... Ξεχνούν ότι η πρώτη φάση του Ιστού δεν είχε πολυμέσα ήταν μόνο ascii/text . Μάλιστα υπάρχουν αρνητικά σχόλια σχετικά με το κακό που προξένησε η εισαγωγή του in-line graphics από την ομάδα του NCSA (Marc Andreessen,Eric Bina) γιατί έφερε την TV-like κουλτούρα του κλικ.

(*) ο κύριος λόγος που επικαλούνταν οι Ευρωπαίοι μηχανικοί δικτύων/πληροφορικής ενάντια στην τεχνολογία του internet (1984-1994) ήταν ότι βασίζονταν σε κείμενα "αέρα" όπως τα λεγόμενα RFC και σε ανύπαρκτους νομικά οργανισμούς όπως IETF. Υπήρχαν και σύμμαχοι εξ'ΗΠΑ που είχαν την ίδια γνώμη. Είχαν στο μυαλό τους οργανισμούς όπως ISO και CCITT με διαδικασίες μπετόν-αρμέ.

Παγκόσμιος Ιστός Ψηφιακών Πηγών - WWW

2007-02-23T18:11:00.014+02:00

Η εμπλοκή μου στην δημιουργία του λεγομένου World Wide Web - Παγκόσμιος Ιστός το 1988, σαν μέλους της υπο-ομάδας εργασίας για την ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού COSINE μέ έφερε μπροστά σε κάτι πραγματικά "εξω-πραγματικό". Γενικά το όλο θέμα "Networks" είχε αυτό τον χαρακτηρισμό, αν και η εμπειρία μου από το διδακτορικό στο St.Andrews (θέμα έρευνας: ο πειραματισμός με τον παραλληλισμό που επιδέχεται ένα σύστημα functional programming) που πρόσφερε τις βασικές αρχές "υπολογισμού", έννοιες από το UNIX, τη χρήση του PSS (Δημόσιο Δίκτυο Μεταγωγής Πακέτου UK),τη μελέτη για Distributed Computing architectures, έννοιες Parallel Programming κλπ αποτελούσαν μια κάποια γέφυρα εννοιών. Όμως εδώ με θέματα όπως User Support Informaton Services (#) και γενικά με το θέμα δικτύωση των πηγών πληροφορίας (networked information resources) ήμουν χαμένος για μεγάλο διάστημα. Δεν υπήρχε κάτι προηγούμενο στο υπόβαθρο γνώσεων που διέθετα ώστε να καταλάβω τι πρόβλημα έπρεπε να λυθεί. Πέρασα πολλές ώρες αγωνίας, συμμετέχοντας στις εργασίες της ομάδας προσπαθώντας να βρώ ένα μπούσουλα εννοιών. Στις ομάδες συμμετείχαν εκπρόσωποι από ακαδημαϊκά δίκτυα μεταφέροντας την εμπειρία τους με σκοπό την συνεργασία και το συντονισμό. Εκπροσωπούσα την Ελλάδα προσπαθώντας να βρω κάποιο χρήσιμο ρόλο, να μεταφέρω πίσω την εμπειρία, τις ιδέες. Υπήρχαν και γκουρού όπως η Joyce Raynolds από το IETF.

Βέβαια ήταν τόσο ρευστή η φύση του φαινομένου που εξέταζε η ομάδα εργασίας όπου και ο Robert Calliaux, συνεργάτης του T.B.Lee, απέριπτε τα in-line graphics του ΜΟΣΑΙΚΟΥ (MOSAIC) γιατί χαλούσαν την συνεργατική ιδέα του μέσου και έφερναν στο προσκήνιο μια TV-like κλικο-κουλτούρα, αυτό δήλωσε σε μια συνέντευξη προς το περιοδικό Web4Schools, η οποία όμως αποδείχτηκε ότι ήταν η killer εφαρμογή του www (*), οπότε η δική μου άγνοια περί το τι ήθελε η ομάδα εργασίας να φτιάξει, τελικά δεν ήταν και τόσο ακαταλόγιστη.

Τι είναι NIR - Νetworked Ιnformation Resources, ένα πρόβλημα, τρεις λέξεις αλλά μου πήρε αρκετές ώρες σκέψεις για να καταλάβω τι ήταν αυτό που ήθελε να φτιάξει η Ομάδα Εργασίας "RARE WG 3 SUBGROUP USIS".

Ετσι άρχισα να καταλαβαίνω τον λεγόμενο World Wide Web μέσα από την συμμετοχή στο RARE WORKING GROUP "User Support and Information Services" που έτρεχε η Jill Foster από το Πανεπιστήμιο του Newcastle. Πώς τελείως τυχαία μέσα από την συλλογή πληροφοριών από το MAILFTP του ΒΙΤΝΕΤ (GRATHDEM, μιμούμενος τις ιδέες της Ομάδας Εργασίας σκέφτηκα την "Πυθία" σαν σερβερ πληροφορίας (χειροκίνητης τροφοδότησης) και ένα εργαλείο "browser" για διάβασμα της πληροφορίας. Οι λίστες με τις εκτυπώσεις από τον PRIME που έφτιαχναν η Σέβη Δρακωνάκη και η Πάτρα Κωλέτση (μέλη της ομάδας info hunt στο Κέντρο Υπολογιστών) έπερναν αρκετά μεγάλο χώρο στο ισόγειο του Κέντρου Υπολογιστών του ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ. Δεν έχω την περιγραφή του έργου που σχεδίασα, πρέπει να την έχει ο καθηγητής Λεβέντης, αρκετά περιγράφει η πτυχιακή των κοριτσιών από το ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ.

Τι πληροφορία υπάρχει στο δίκτυο ήταν το ερώτημα που ήθελα να απαντήσουν οι φοιτητές, και αφου την μαζέψουμε να την σερβίρουμε δικτυακά για όσους τη χρειάζονται. Αργότερα έμαθα ότι κάπως έτσι ξεκίνησε και ο φοιτητής συν-ιδρυτής του YAHOO. Στην δική μου περίπτωση η παραγωγή περιεχομένου μαζικά (internet scale) δεν είχε τεθεί αν και καταλάβαινα ότι δεν ήταν εύκολη υπόθεση η δημιουργία και η συντήριση χρήσιμου περιεχομένου (δες αυτή την πλευρά στο ποστάρισμα για το ARCHIE). Με λίστες ξεκίνησε και ο Jerry Yang που άρεσε στους συμφοιτητές του, ένας χρήσιμος κατάλογος με ιστοχώρους που διαδόθηκε ασταπιαία με το ιντερνετ.

Ο λόγος που ξεκίνησα το Info-Hunt, το ανάφερα και στα πρακτικά της ομάδας εργασίας:

SUMMARY OF MAJOR INFORMATION SERVICES ON NETWORK

Two projects carried out by student assistants, are just being completed. One group "hunts" information and documents it generally, the other group developed an information server, userid "pythia", on a SUN machine which is fed with the output of the former group.Certain browsing commands are available to the logged in user including a mail facility to describe unsolved problems.The server currently contains general information about ARIADNE, other networks, key network terms, contacts etc

ήταν αφενός το αίτημα των φοιτητών να κάνουν κάτι επαναληπτικό ώστε να μάθουν και αφεταίρου να βρούμε κάτι χρήσιμο για να δικαιολογείται η χρήση του δικτύου. Γιατί η μοναδική υπηρεσία remote-login TELNET καθώς προχωρούσε η διάδοση του PC δεν είχε ενδιαφέρον πλέον. Οπότε έβλεπα τα πράσινα λαμπάκια των μόντεμ ακίνητα και σκεφτόμουνα τι εφαρμογή θα είχε το WAN (wide area network) δίκτυο που έφτιαχνε το πρόγραμμα Αριάδνη. Σίγουρα μια λίστα από χρήσιμα πράγματα θα είχε ενδιαφέρον.

(#) User Support Information Services, κάθε λέξη έχει τη σημασία της, αποτελούσε άγνωστο παράγοντα για μένα, ένα απέραντο ερωτηματικό: "τι είναι υπηρεσία ?", "υπηρεσία πληροφόρησις ?", "πως υλοποιείται στο δίκτυο?". Επίσης, ένα ολόκληρο IETF έχει ειδική ασχολία με το θέμα !? Το ζητούμενο ήταν ένα σύστημα υποστήριξης για τους χρήστες του δικτύου σχετικά με τις πηγές πληροφορίας πάνω στο δίκτυο. Το σύστημα θα είχε τη μορφή δικτυακής εφαρμογής (δηλ.υπηρεσίας) προσβάσιμη από τον κάθε χρήστη. Το πρόβλημα "Πως θα ανέβαιναν οι πηγές ?" το κατάλαβα μέσα από τη φοιτητική εργασία αλλά έδωσα "χειροκίνητη" λύση. Έτσι όταν συνάντησα τον ARCHIE κατάλαβα τον αυτοματισμό που φέρνει το δίκτυο.

(*) στο βιβλίο Running Money, o χρηματιστής Andy Kessler περιγράφει πως προέκυψε η διαφήμιση ως το επιχειρηματικό μοντέλο χρηματοδότησης του Διαδικτύου αντικαθιστώντας το μέσο direct mail.

ISOSUN - ο δικέφαλος γίγας

2007-02-22T18:35:00.015+02:00

ISOSUN = ISO + SUN

ISO σημαίνει International Standards Organization και το μοντέλο κατασκευής δικτύων "Open System Interconnection - OSI", τεχνολογία με στάνταρς για να φτιάξεις το COSINE με τα πρωτόκολλα OSI του ISO (X.25/28/29, X.400/500). Ηταν η βασική φιλοσοφία του εγχειρήματος δηλ. προσανατολισμός στα στάνταρς (όχι ιδιόκτητη τεχνολογία) και ανοικτά συστήματα όπως το UNIX.

COSINE είναι το πρώτο μεγάλης κλίμακας Ερευνητικό Έργο (*), στην κατηγορία EUREKA της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Cooperation for Open Systems IN Europe.

SUN σημαίνει SUN MICROSYSTEMS, SUNOS (UNIX SV, UNIX-BSD) δηλαδή Τεχνολογία για να φτιάξεις ένα κόμβο στο INTERNET όπως προσδιορίζουν τα πρωτόκολλα TCPIP του ΙΕΤF (rfc xyz).

O ISOSUN είχε και τις δύο τεχνολογίες

(a) tcp/ip, rip, dns, bsd sockets κλπ

(b) X.25, X.400

Αλλά το πιο σημαντικό ήταν ότι είχε ένα πακέτο βασισμένο στο πρωτόκολλο RFC987 που γεφύρωνε τους δύο κόσμους μέσω του Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου (αργότερα πήρε το όνομα SUNLINK MHS)

Ο ISOSUN είναι ο υπολογιστής που στήριξε την ανάπτυξη του:

COSINE (IXI, X.400-MHS, RFC-987 GATEWAY) του

EUROPANET (πατέρα του DANTE και παππού του GEANT) και του

ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΡΕΥΝΑΣ "ΑΡΙΑΔΝΗ" (πατέρα του ΕΔΕΤ και παππού του ΕΔΕΤ2 και ενός μεγάλου τμήματος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ INTERNET (Autonomous System 2546 στο NSFNET το 1992)

Το αδελφάκι της ο LEON.NRCPS.ARIADNE-T.GR στήριξε τον πρώτο ΔΗΜΟΣΙΟ ISP στην Ελλάδα

ΑΡΙΑΔΝΗ σημαίνει το σχέδιο ανάπτυξης του Εθνικού Δικτύου Έρευνας - ιδρυτής ο ΝΙΚΟΣ ΜΑΛΑΓΑΡΔΗΣ (το όνομα "αριάδνη" τελικά έφτασε μέχρι και το δίκτυο με τα ΚΕΠ του ΥΠΕΣΔΑ, κάτι τέτοιο λέει το παράξενο ιδεόγραμμά τους, μοιάζει με παπάκι και έχει κόκκινη τελεία στο κέντρο). Το ΑΡΙΑΔΝΗ ξεκίνησε από το ΥΒΕΤ (Υπουργείο Βιομηχανίας) στο Σύνταγμα, μετά στην ΓΓΕΤ στην Μεσογείων, μετά στην Αρχελάου στο Παγκράτι σε ανεξάρτητο κτήριο και τέλος στον ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ (Ινστ. Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών).

ARIADNE NETWORK ελληνική σημμετοχή στο COSINE, ιδρυτικό μέλος της διεθνούς κοινοπραξίας, αργότερα έγινε ιδρυτικό μέλος του DANTE - Deliveralty of Advanced Network Technology to Europe

ARIADNE-T το όνομα που σκέφτηκα, να διατηρεί το όνομα που σκέφτηκε ο κ. Ν.Μαλαγαρδής, να αποτελεί Domain Name για το INTERNET χωρίς την πιθανή συμπλοκή με το ARIADNE του ΙΤΕ στην Κρήτη που ήταν ο πρώτος ελληνικός κόμβος UUCP και βρίσκετο σε φάση μετάβασης στο DNS. Επίσης δήλωνε το ερώτημα "OSI or IP ?" (δες τον προβληματισμό στην μελέτη για το ΤΕΕ)

Το πρώτο πειραματικό λογισμικό για προγραμματισμό δικτύου έτρεξε πάνω στον ISOSUN, Η σύνδεση με το NSFNET, Οι πρώτες συνδέσεις Πανεπιστημίων (ΑΘΗΝΑΣ, ΑΙΓΑΙΟΥ, ΘΡΑΚΗΣ, ΠΑΤΡΑΣ, ΠΑΝΤΕΙΟΥ, Πολ. Κρήτης, ΤΕΙ Αθήνας) της ΓΓΕΤ, του ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ, του ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΥ.

Κάποια στιγμή μια ομάδα στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ έκανε τον ISOSUN front-end σε μινι-υπερ-υπολογιστή των PARSYTEC που δεν είχε δικό του δίσκο (τα είχα πάρει στο κρανίο με αυτή την κίνηση, γιατί δεν πήρατε τον LEON ? "μα ήταν πιό κοντά" ήταν η απάντηση του Υπευθύνου και ο κόμβος μας στο διαδίκτυο σερνότανε φυσικά, ναι τόση αγάπη για το διαδίκτυο).

Το πρώτο πρώτο διάγραμμα σχετικά με τη κατάσταση του Ιντερνετ στην Ελλάδα (το μεγαλύτερο τμήμα της εποχής) δείχνει το θέση του ISOSUN μαζί με τον αντικαταστάτη του τον δρομολογητή CISCO-AGS (μάλλον τον πρώτο που έφτασε στην Ελλάδα). Ένα βράδυ ενώ προσπαθούσα ένα νέο κόμβο (ΑΤΚΟ, PLANET ??) έβλεπα περίεργα πράγματα να συμβαίνουν στον ISOSUN. Αργότερα κατάλαβα ότι ήταν μπαγκ - bug στο λογισμικό SUNOS IP/X.25 που μόνο 8 συνδέσεις υποστήριζε. Στην ενάτη δεν έλεγε τίποτε αλλά έκανε χαοτική πολυπλεξία των πακέτων οπότε δεν είχα άλλη επιλογή από το σετ των CISCO (1 AGS, 2 MGS, 2 IGS). Λόγω προβλημάτων συνεργασίας της ομάδας (Αρβιλιάς, Κοροβέσης, Δρίγκας, Τελώνης) είχα αποφασίσει άλλος μηχανικός να χειριστεί το θέμα. Όμως το προσωπικό έπρεπε να υποχωρήσει έτσι μες τη νύχτα πήρα τον AGS
από το κουτί και ο γίγας πέρασε σε δεύτερο ρόλο στην διάταξη του ΛΑΝ.

TELMAT SM90 UNIX edition 7

2007-01-22T15:18:00.002+02:00

Αυτή ήταν η πρώτη μηχανή (Motorola 68xx, Unix edition 7, SMX) που βρήκα να λειτουργεί στο δωμάτιο του 3ου ορόφου της ΓΓΕΤ στο Σύνταγμα τον Σεπτέμβριο του 1986. Αργότερα ήρθε η εμπορική έκδοση της συσκευής (workstation/server) με την ονομασία "BULL-SPS7". Δυστυχώς τα πάντα ήταν στα Γαλλικά και έτσι δεν μπόρεσα να πειραματιστώ με το λογισμικό επικοινωνιών TCP/IP που διέθετε. Πειραματίστηκα αρκετά όμως με το UUCP - Unix-to-Unix-CoPy.

Σε αυτή την μηχανή μαζί με τον εξοπλισμό Χ.25 δοκίμασα το πρώτο networking paradigm - remote login και το "μαρκετιγκ" για την αξία του networking, χωρίς εντυπωσιακά αποτέλεσματα, η εμφάνιση του PC ακύρωνε το επιχείρημα της πρόσβασης εξ'αποστάσεως σε υπολογιστές. Τα λαμπάκια των μόντεμ παρέμεναν ακίνητα, ένδειξη της έλλειψης επικοινωνίας. Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια (5-6 ?) για τρεμοσβήσουν τα λαμπάκια στο NOC του δικτύου

Μερικούς μήνες μετά έμαθα για το bang-style addressing ycor!sm90!sps7!mcvax αλλά την κεντρική έννοια του "UUCP cloud" άργησα να την αντιληφθώ γιατί οι δικές μου εμπειρίες τόσο με το PSS όσο και το DECNET ήταν one-to-one μετάδοση πληροφορίας. Ακόμα και με το email δεν έγινε το κλικ, άργησα να δώ την σημασία του γιατί η εμπειρία της κλιμάκωσης απαιτούσε συστηματική χρήση της επικοινωνίας για παραγωγική ανάγκη και όχι απλά για DEMO.

RS-232

2006-10-09T15:34:00.003+03:00

Η αξία των καλωδίων, πριν έρθει το do-it-yourself UTP - unsielded twisted pair cable.

Το να μπορείς να συνδέεις υπολογιστές μεταξύ τους ήταν το αλφα-βήτα του κάθε σεναρίου δικτύωσης. Το πρώτο στρώμμα - layer για να μιλήσει το όποιο πρωτόκολο επικοινωνίας (*) Θυμάμε την μουντή έκφραση του φοιτητή που έκανε μαζί μου πρακτική εξάσκηση (ίσως και πτυχιακή) όταν του ανακοίνωσα το θέμα του, να χαρτογραφίσει όλες τις διατάξεις συνδέσεων DTE/DCE κλπ ώστε να φτιάξουμε μια βάση γνώσεων για να συνδέουμε τις διάφορες μάρκες εξοπλισμου (host, terminal-server, PAD, SWITCH) X.25 : DEC, SUN, PRIME, IBM, HP. Τον έπεισα με το επιχείρημα ότι του άνοιγα ένα νέο επαγγελματικό δρόμο και φέρνοντας το πραγματικό παράδειγμα της δυσκολίας που είχαν οι προμηθευτές να "κουμπώσουν" τις συσκευές τους στο δίκτυο, λόγω ανομοιογένειας του υλικού. Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό, ο χάρτης οδηγός που έφτιαξε ο φοιτητής μας έλυνε πρόβληματα μελλοντικών διασυνδέσεων. Οι πίνακες είχαν αναρτηθεί στο μικρό δωμάτιο του εργαστηρίου δικτύων, έμοιαζαν με ιερογλυφικά της ψηφιακής εποχής.

Η αναφορά σε στάνταρς (protocol standard) ήταν διάχυτη, αποτελούσε την βασική ιδεολογία της εποχής αλλά στη πράξη ο κάθε κατασκευαστής εύρισκε τρόπο να υλοποιεί το στάνταρ ώστε η δια-λειτουργικότητα των συσκευών να απαιτεί αρκετά μεγάλη εμπειρία. Ο πρωτάρης σκεφτότανε να δοκιμάζει κάθε συνδιασμό στις τιμές των παραμέτρων μέχρι να κατορθώσει να κάνει τα μηχανήματα να μιλήσουν μεταξύ τους και ήταν μεγάλος αριθμός διάολε ! Οι πρώτοι προγραμματιστές άλλαζαν κυκλώματα των υπολογιστών για να τροποποιήσουν το πρόγραμμα βέβαια αλλά εμείς σε καμμία περίπτωση δεν λύναμε το ίδιο πρόβλημα.

Σε κάποιο ταξίδι στο εξωτερικό είχα αποκτήσει ένα βιβλίο για το RS-232 και τις βασικές έννοιες ψηφιακής μετάδοσης της πληροφορίας. Ετσι περιέγραψα στον τεχνικό μας κ. Καμπάκη το σχέδιο για την κατασκευή ενός πρόχειρου break-out box για να γλυτώσουμε τις άπειρες συγκολύσεις με το καλάη. Ηταν σίγουρα η πρώτη μας καινοτομία ! Εκανε φανταστική δουλειά.

(*) Στρώμμα, Επίπεδο, Layer : έννοια βασική για τη κατανόηση πως λειτουργούν τα δίκτυα, δύσκολη στην αφομοίωση χωρίς την εμπειρική γνώση. Πολλές φορές λανθασμένα ανάγεται σε απόλυτη ιδέα και αντίστοιχο σύστημα ενώ πρόκειται περί απλής σύμβασης (το μοντέλο OSI, ευρωπαϊκής προέλευσης).

Dial-up

2006-10-09T15:21:00.005+03:00

H killer εφαρμογή !

Το EUROKOM ήταν ένα πρόγραμμα στο Κέντρο Υπολογιστών του πανεπιστήμιου του Δουβλίνου που συμμετείχε σε μια έκθεση για το ESPRIT στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, νομίζω το 1987. Ο τεχνικός ήθελε πρόσβαση στο Χ.25 σε χρόνο dt . Με βρήκε γιατί είχα λογαριασμό (login account) στο σύστημα κεντρικού ηλεκτρονικού ταχυδρομίου του EUROKOM. O Γιώργος Παλιεράκης από το πανεπιστήμιο του Bradford μου είχε δώσει δανεικό ένα μόντεμ των 300 bps. H ΑΡΙΑΔΝΗ είχε baseband μοντεμς αλλά η αρχική παραγγελία δεν είχε προβλέψει τη πρόσβαση στο δίκτυο από το τηλεφωνικό δίκτυο. Ο κόμβος Χ.25 στην Αρχελάου στο Παγκράτι τελικά έδωσε την παρθενική του υπηρεσία (λύση ενός πραγματικού προβλήματος) στην ανάγκη πρόσβασης στην Ιρλανδία για να γίνει επίδειξη του συστήματος Πληροφοριών EUROKOM στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Ετσι έμαθα πως λειτουργούν τα μοντεμ, ιδιαίτερα αυτά με acoustic-couplers. Η πρόσβαση στο ΑΡΙΑΔΝΗ μέσω τηλεφωνικού δικτύου έγινε σιγά-σιγά μεγάλη επιτυχία. Το επόμενο σύστημα μόντεμ είχε 2 συσκευές Datalink στα 1200 bps. Ο πρώτος "πελάτης" που κατα δήλωσή του είχε σωθεί από την υπηρεσία αυτή ήταν στην Ξάνθη. Μπορούσε να τηλε-εργάζεται με το Bristol, ήταν πραγματικά ενθουσιασμένος. Τότε άρχισα να καταλαβαίνω τι προβλήματα μπορεί να λύσει το δίκτυο.

Η πρώτη δημόσια επίδειξη του dial-up έγινε σε επισκέπτη του Ινστιτούτη Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών από την Ιαπωνία που έφερε ο δ/ντη μας κ. Χαλάτσης, το 1988.

Επόμενη killer εφαρμογή του dial-up ΑΡΙΑΔΝΗ ήταν η παρουσίαση του θέματος στο Γενικό Επιτελείο Στρατού.

΄Ενας επόμενος "πελάτης" ήταν αργότερα υποψήφιος πρόεδρος για το Ερευνητικό Κέντρο.

Πελάτης του ΑΡΙΑΔΝΗ ήταν και ο ΓΑΠ όπως και η Βουλή σαν πελάτης-οργανισμός αργότερα.

Το dial-up έφερε και την πρώτη εμπορική παρουσία του ΑΡΙΑΔΝΗ. Ήμουν αντίθετος με την επιβολή κοστολογίου 5,000 δραχμών το μήνα για δύο λόγους. Ο ένας ήταν ότι δεν είχα σκεφτεί την οικονομική διάσταση του εγχειρήματος που είχα πυροδοτήσει μια και δεν έβλεπα πραγματική "αγορά" αλλά "σχολείο" και "πείραμα" , ο δεύτερος ήταν ότι η δημόσια επιχορήγηση για την προώθηση της δικτύωσης ήταν τόσο μεγάλη που η "δωρεάν" υπηρεσία ήταν η μόνη λογική πιθανότητα. Τέλος ήταν ένα υπερβολικό ποσό και είχε "αντιγραφεί" από το εξωτερικό και χτυπούσε το "δωρεάν" χαρακτηριστικό κάθε πρόσκλησης για μάθηση.

Η παραπάνω άποψη σε καμμία περίπτωση δεν μειώνει την αξία της εμπορικής διάστασης με πρωτεργάτη τον Β.Γεωργίου. Το μοντέλο του μιμήθηκε η Hellas On-line τουλάχιστον δύο χρόνια αργότερα.

X.25

2006-09-17T01:33:00.027+03:00

Το πρώτο βήμα !

Ο Νίκος Μαλαγαρδής και η ομάδα του στην ΓΓΕΤ του ΥΒΕΤ (επί υπουργού κ. Θ. Λιάνη) είχε αποκτήσει από την Sofragem A.E τον κάτωθι εξοπλισμό: 1 switch X.25 TELEFILE, 2 PAD TELEFILE, 1 motorola 68000 TELMAT SM90 UNIX workstation, 10 baseband modems ALCATEL, 2 τερματικά vt100 (qume).

Τελείως τυχαία είχα δει στις Ειδήσεις (9/86) από την ΕΡΤ την επίδειξη του εξοπλισμού δηλ. την λειτουργία του packet-switching και της εφαρμογής remote-login. To ένα τερματικό qume βρισκόταν στο wide-area network στο άλλο άκρο της τετρασύρματης γραμμής - Μ.1020 από τον ΟΤΕ, πιθανά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ιλίσσια). Ο κόμβος TELEFILE στο δωμάτειο 'Αριάδνη' στο τέταρτο όροφο του Υπουργείου στο Σύνταγμα, δεν είχε ιδιαίτερο ρόλο μια και δίπλα του ήταν το PAD - Packet Assember Disassembler (TIP στην εποχή του APRANET - Terminal Interface Processor), μια ασύγχρονη πόρτα του PAD σειριακά (RS-232) πάνω σε μια παρόμοια του UNIX SM90 σε reverse διάταξη για να προσφέρει login στις άλλες πόρτες του PAD. Μία από αυτές είχε συνδεδεμένο το μπλε Alcatel baseband modem της Μ.1020. Το άλλο άκρο της τελευταίας στο έταιρο μπλέ Alcatel που μετέτρεπε το αναλογικό σήμα του ΟΤΕ σε ψηφιακό για χάρη του τερματικού σταθμού Qume. H πράσινη οθόνη του τελεταίου να δείχνει το τρεμουλιαστό (λόγω ΤV) Login: σαν αποτέλεσμα της εντολής-κλήσης call 11111112 (#) που έφτανε μέσω ΟΤΕ στο PAD σαν ASCII stream στην πόρτα 11 και διαμέσου πακετοποίησης/αποπακετοποίησης να βγεί από τη πόρτα 12 για να μπεί στο σειριακό της μηχανής TELMAT SM90.

Πέρα από τον εξοπλισμό ο Νίκος Μαλαγαρδής είχε δικτυωθεί (!) με πανεπιστήμια (Μετσόβιο Πρωτονοτάριος, Καποδιστριακό Φιλοκύπρου καθώς και με τον ΟΤΕ (Πιπερίδης, Τζωρτζίνης) και τον Δημόκριτο (Κόντος, Αρβυλιας, Εξαρχος) και το ΕΙΕ. Τα Πανεπιστήμια είχαν στείλει φοιτητές για βοήθεια στο πρόγραμμα ΑΡΙΑΔΝΗ, τους Β.Σγαρδώνη, Θ.Δρίγκα και Δ.Μουζάκη.

Ο Γιώργος Σταθάκης (Παν.Κρήτης) μέσω του συνεργάτη του Γιάννη Βενέρη ήταν το ΄βίσμα' για να εμπλακώ στο ΑΡΙΑΔΝΗ και να δώ τον εξοπλισμό σε διάταξη δωματίου στον τέταρτο όροφο του Υπουργείου Βιομηχανίας-Ερευνας-Τεχνολογίας στο Σύνταγμα, μετά από ακρόαση και παράδοση βιογραφικού στον Νίκο Μαλαγαρδή.

Αργότερα συνάντησα τον αντιπρόσωπο της TELEFILE ο οποίος ήταν καθοδόν προς Ισραήλ και σταμάτησε για να διερευνήσει τη πιθανότητα μιας μικρής πώλησης γιατί τον είχα συμβουλευτεί για επέκταση του εξοπλισμού. (^)
Μια και το κτίριο στην Αρχελάου 28 δεν ήταν έτοιμο (τη προηγούμενη βδομάδα είχα θάψει μια νεκρή γάτα από το υπόγειο μαζί με τον εργάτη που έκανε τις επιδιορθώσεις) συνάντησα τον αντιπρόσωπο σε παρακείμενη καφετέρια στο Παγκράτι. Η πρώτη τοπολογία και διάταξη εξοπλισμού για πολυκομβικό ΑΡΙΑΔΝΗ σχεδιάστηκε εκεί και απο αυτόν.

Στην επόμενη συνάντηση προσκάλεσα και τον Θ. Δρίγκα.

Έτσι ήρθαν τα πράγματα που το 1987 στο Κέντρο δικτύου του ΟΤΕ μαζί με τον Σταύρο Μπινιέτογλου σύνδεσα το PAD -Packet Assember Disassembler - πάνω στην 9.6 γραμμή από το Χ.25 του Γαλλικού δικτύου NTI (αργότερα Transpac). Παίζοντας με τις παραμέτρους του PAD, o Σταύρος μου εξήγησε ότι το ίδιο έκανε και ο ίδιος αλλά στέλνοντας μια κασέτα με τον διπλωματικό σάκο αεροπορικώς στο Παρίσι. Φυσικά το δικό του PAD μια ντουλάπα 2 μέτρα και βάρος μισό τόνο δεν έμπαινε παραμάσχαλα. Ονομάζετο x.25-concetrator και είχε την δυνατότητα να μοιράζει και σύγχρονες γραμμές πέρα από τις κλασσικές ασύγχρονες για τερματικά. Μια τέτοια σύγχρονη Μ.1020 στα 9.6 bps παραδόθηκε σε χρόνο ρεκόρ για τον ΟΤΕ (λόγω προτεταιότητας στο ΑΡΙΑΔΝΗ) στην νέα βάση του προγράμματος στην οδό ΑΡΧΕΛΑΟΥ στο Παγκράτι.

Μερικές μέρες μετά την παράδοση της σύγχρονης Μ.1020 στα 9.6 στην ΑΡΧΕΛΑΟΥ είδα το πρώτο μεταγωγημένο πακέτο του διεθνούς δικτύου Χ.25 στην Ελλάδα. Αυτό ήταν το πρώτο επίτευγμα του TELEFILE switch. Η πιό συγκινητική στιγμή για μένα. Υπήρχε το HELPAK(αργότερα Hellaspac) του ΟΤΕ βέβαια αλλά στηριζόταν στον πλησιέστερο κόμβο για μεταγωγή και αυτός δεν ήταν στην Ελλάδα αλλά στην Γαλλία. Η ΑΡΙΑΔΝΗ υλοποίησε το πρώτο πλήρες packet-switching στην Ελλάδα (+).

Σε παγκόσμιο επίπεδο το Χ.25 άφησε ιστορία:

Ετσι πως πήγαν τα πράγματα σύμφωνα με τα λεγόμενα του V.CERF τα ευρωπαϊκά PTT οδήγησαν στο μεγάλο σχίσμα. Οι Ευρωπαίοι επέλεξαν μόνο CONNECTION-SERVICE απορρίπτοντας το DATAGRAM-SERVICE που επεδίωκαν οι Αμερικάνοι. Ετσι αν και το αρχικό Χ.25 θα έπαιζε το ρόλο του παγκόσμιου στάνταρ, η Ευρωπαϊκή βιομηχανία διάλεξε το δρόμο της απομόνωσης στο όνομα της αδυναμίας να ανταγωνιστεί στο νέο πεδίο του Ψηφιακού κόσμου. Οι κόμβοι TIMPLEX που δοκίμασε το ΑΡΙΑΔΝΗ το 1988 από την εταιρεία DATAPLEX (Ψημιχάκης, Κακομύτας) προσέφεραν και τα δύο είδη packet-switching.

Συμμετέχοντας στο στήσιμο του RIPE (ενός από τα τρία κέντρα συντονισμού του παγκόσμιου διαδικτύου), προσπαθόντας να πιάσω γνωριμία με τον Kees Neggers του Ολλανδικού ΑΡΙΑΔΝΗ με το όνομα SURFNET (γύρω στο 1990) του μίλησα για τις κακές επιλογές μας με το Χ.25 σαν νεοφώτιστος πλέον στον κόσμο του TCP/IP. Προς μεγάλη μου έκπληξη πήρα την απάντηση 'όλοι μας από το Χ.25 αρχίσαμε Γιάννη'. Τότε πήρα μια γεύση της λογικής που προσέφερε η νέα εποχή των δικτύων υπολογιστών, τις ευκαιρίες στην καινοτομία γιατί όπως αρχίσαμε εμείς έτσι ξεκίνησαν άλλοι που τώρα ήταν πολύ μπροστά.

Γιατί δημιουργούνται συνεχώς νέα Τοφλεριανά κύματα, οπότε κάτι καινούργιο θα πετύχεις αν μπεις σε κάποιο κύμα που θα σε φέρει στο επόμενο, δεν είναι αργά ποτέ.

Ακόμη και ο L. Roberts ο δημιουργός του ARPANET, του πρώτου δικτύου packet-switching στον κόσμο άφησε το πόστο του στην έρευνα για να φτιάξει το ΤΥΜΝΕΤ το πρώτο εμπορικό Χ.25. Αργότερα έμαθα και για το CSNET X.25, δίκτυο σταθμός για τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ.

Ηταν το Χ.25 του COSINE-IXI, του πρώτου Ευρωπαϊκου backbone για την Έρευνα που μας έδωσε πρόσβαση στο high speed internet. Από το Ευρωπαϊκο DANTE, ομπρέλα των Εθνικών Δικτύων Έρευνας (δες ΕΔΕΤ στην Ελλάδα, μη περιμένεις να δείς αναφορά σε μας) πέρνουμε μερικά στοιχεία ιστορίας. Είχαμε IP over IXI μέχρι το Λονδίνο και από 'κει στο Goddard Flight Center της NASA μέσω της FAT-PIPE των 512 Kbps που στήριζε τα πειράματα για packet-video του UCL (University College London).

Το Ελληνικό UUCP δίκτυο (Σ.ΑΛΕΞΙΟΥ), o κόμβος του ΕUNET στο Ηράκλειο με το όνομα ARIADNE και με τις μπανγκ στυλ διευθύνσεις

mcvax!ariadne!alexiou

χρησιμοποίησε επίσης το Χ.25 του COSINE-IXI για να βγει στο Αμστερνταμ, όδευση που προσέφερε το ΑΡΙΑΔΝΗ σαν Εθνικό Δίκτυο Έρευνας.

Πόσο μακρυά με πάει το Χ.25 !

ήταν αυτός ο κόμβος ARIADNE στο Ηράκλειο που με έκανε να διαλέξω το όνομα ARIADNE-T (δηλαδή να προσθέσω την ελάχιστη τροποποίηση -Τ) σαν DNS ονοματοδοσία για να αποφύγω μια πιθανή σύγκρουση με το UUCP που έκανε κάποια σύγκλιση με τους μηχανισμούς του internet και δεν γνώριζα πως έχουν ακριβώς τα θέματα.

Η κυρίαρχη ανάμνηση που έχω από την εμπειρία με το Χ.25 (όπως το υλοποίησαν τα Ευρωπαϊκα PTT) είναι ότι δεν επέτρεπε ουσιαστική αντίληψη των δυνατοτήτων του Computer Network (δίκτυα υπολογιστών).

Εμπόδιο ήταν ο κεντρικός έλεγχος που επιβάλει το CONNECTION-SERVICE του X.25. Ο πειραματισμός με αυτό δημιουργεί μια γνώση που αδυνατεί να αντιληφτεί την 'ελευθερία - peering' που προσφέρει το αποκεντρωμένο internet με το DATAGRAM-SERVICE. Στο δεύτερο ο δρόμος είναι ελεύθερος (όπως τον προσδιόρισε ο R.Stallman) για κάθε συνεισφορά και κάθε επίτευγμα, εντός του πλαισίου των στάνταρ και κανόνων της Κοινότητας. Αλλο IETF άλλο ISO/CCITT.

Ετσι οι μηχανικοί δικτύων ερίζουν για το ποιά πρωτόκολλα είναι αρτιότερα. Ομως είναι σαφές ότι η καινοτομία ανθίζει σε ελεύθερο τεχνολογικό περιβάλλον έτσι ο δρόμος του χωρισμού με το Χ.25 όπως και με το OSI γενικότερα δεν άργησε να φανεί και σε μένα. Η αποκέντρωση επιτρέπει την καινοτομία ενώ ο κεντρικός έλεγχος την αποτρέπει. Μια σύγκριση της πορείας των δικτύων εποχής PTT και αυτών εποχής ISP αποδεικνύει αυτή τη τοποθέτηση, νομίζω.

Αργότερα έμαθα ότι η ΑΤΤ (υπέρμαχος του κεντρικού ελέγχου) αρνήθηκε στο ARPA του Υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ να υλοποιήσει ένα αποκεντρωμένο δίκτυο για προφανείς λόγους (απώλεια ελέγχου = απώλεια μονοπωλιακής τιμολόγησης). Έτσι καθυστέρησε η υλοποίηση του αποκεντρωμένου δικτύου από τους υπέρμαχους του 'κεντρικού' ελέγχου, εντός του πυρήνα της ίδιας της εξέλιξης. Αρχικά "TCP" σήμαινε "Transfer Control Protocol" δηλαδή μεταφορά ελέγχου από το κλασσικό κέντρο της τηλεπικοινωνίας στα συνδρομητικά άκρα. Δεν γνωρίζω το γιατί άλλαξε σε "Transmission Control Protocol" που έχουμε σήμερα.

(+) ήμουν αυτός που παρέλαβε τον εξοπλισμό επίσημα, το 1988 νομίζω για να ολοκληρωθούν οι πληρωμές. Η επιτροπή της ΓΓΕΤ που έκανε έλεγχο ήταν ο κ. Πρωτονοτάριος (καθ.ΕΜΠ), ο κ.Κοζάτσας και ο κ. Δημάκος από την ΓΓΕΤ. Οι μεταπτυχιακοί κ. Γ.Στασινόπουλος και κ. Σ. Συκάς από τον ομάδα του κ. Πρωτονοτάριου συνεργάτηκαν στην τεχνική αξιολόγηση του εξοπλισμού. Συνεργασία υπήρχε επίσης και με άλλα στελέχη του ΟΤΕ για το ΑΡΙΑΔΝΗ, θα κοιτάξω παλιές σημειώσεις και θα επανέλθω.

(#) ένας αριθμός σύμφωνα με το στάνταρ Χ.121 και την αριθμοδότηση από CCITT για Δημόσια Δίκτυα. Στη περίπτωση της αναφερόμενης επίδειξης υπήρχε η ελευθερία του Ιδιωτικού Δικτύου, οπότε το 11111112 ήταν επιλογή του Άγγλου μηχανικού.

(^) αυτή ήταν μια σωτήρια επαφή γιατί αργότερα το 1988 ο μοναδικός κόμβος Χ.25 κάηκε (ναι το ρεύμα στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ προξενεί απίστευτες βλάβες αλλά στου κουφού ....) και το Εθνικό Δίκτυο Ερευνας - ΑΡΙΑΔΝΗ έμεινε από κόμβο.

ΓΛΩΣΣΑΡΙ

ΓΓΕΤ - Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας κάτι σαν αντίστοιχo του ARPA (με πολύ φαντασία)

ΥΒΕΤ - Υπουργείο Ανάπτυξης σήμερα, τότε ήταν Βιομηχανίας Ερευνας ΤΕχνολογίας

Μ.1020 - ζεύγος χαλκού, 2-σύρματη/4-σύρματη γραμμή νοικιαζόμενη από ΟΤΕ, αφόρτιστη

ΑΡΧΕΛΑΟΥ 28 ΠΑΓΚΡΑΤΙ - Ενοικιαζόμενο κτίριο, έδρα του ΑΡΙΑΔΝΗ το 1987, γίνεται αναφορά γιατί χάραξε το δρόμο που πήρε το Εθνικό Δίκτυο Ερευνας Τεχνολογίας ΕΔΕΤ
τουλάχιστο 10 χρόνια πριν, παράδειγμα πρωτοπόρο τόσο στη βασική "ιδέα" όσο και σαν σχέδιο δράσης.

HELPAK - Δίκτυο (τεχνολογίας) μεταγωγής πακέτου του ΟΤΕ σε λειτουργία το 1984 (ημι-τελές), γαλλική τεχνολογία τύπου mainframe.

TELEFILE - Αμερικάνικος κατασκευαστής κόμβων Χ.25, τεχνολογία VME, χαμηλού κόστους και διαστάσεων.

TIMPLEX - Αμερικάνικος κατασκευαστής κόμβων Χ.25, είχαν προωθημένα χαρακτηριστικά και έκδοση του Χ.25 με Datagram facility, καθοριστικό στοιχείο αποκεντρωμένου δικτύου. Έκανα δοκιμές με κόμβο που
παραχώρησε η εταιρεία Dataplex.

HELLASPAC - Πλήρες Δίκτυο Μεταγωγής Πακέτου του ΟΤΕ, Ισπανικής τεχνολογίας (TELEFONICA) σε λειτουργία το 1989/90. Ξεκίνησε προσπάθεια να τρέξει το Αριάδνη σαν υπο-δίκτυο του HELLASPAC
αλλά απέτυχε και η ανάθεση από τον ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ στον ΟΤΕ ακυρώθηκε.

IXI - International X.25 Interconnection, πολυ-εθνικό δίκτυο-κορμού για Ερευνα/Εκπαίδευση από την ΕΕ με ενοικιαζόμενες γραμμές από τους ΟΤΕ της Ευρώπης (μετά από ισχυρές πολιτικές πιέσεις για
άνοιγμα του τομέα Δικτύων που ήταν σε μονοπωλιακό έλεγχο από αυτούς). Για να βάλω τα μπλε μόντεμ έπρεπε να τα πιστοποιήσει ο ΟΤΕ. Είχα προσκομίσει το 1987 ένα τέτοιο μόντεμ baseband στα εργαστήρια του
ΟΤΕ στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου. Το 1997 έπαιξα ΑΤΜ οver Satellite και video-conference στον ίδιο χώρο με την βοήθεια του κ. Χάγιερ που έτρεχε τον δορυφορικό σταθμό εκεί στα 8Mbps.

BACKBONE - δίκτυο κορμού, ένας τύπος δικτύου όπως λέμε LAN, MAN, WAN που αφορά διασύνδεση άλλων δικτύων, το κύριο χαρακτηριστικό του, απαραίτητο σε μη-μονοπωλιακά περιβάλλοντα.

COSINE - Cooperation for Open Systems In Europe, Το πρώτο πρόγραμμα της ΕΕ για τα Δίκτυα Ερευνας/Εκπαίδευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση , το COSINE-IXI αργότερα έγινε EUROPANET, μετά DANTE, σήμερα λέγεται GEANT.

UUCP - Unix-to-Unix-CoPy, δικτυακό λογισμικό για σύνδεση υπολογιστών αρχικά μέσω τηλεφωνικού δικτύου των οργανισμών PTT, αργότερα μέσω X.25 και τέλος μέσω Internet (tcp/ip).

PTT - Poste Telegramme Telephone, οργανισμοί εθνικά μονοπώλια

ΑΤ&Τ - American Telephone and Telegraph

Μια σειρά από "Τι ?"

2006-08-22T17:54:00.007+03:00

Μια σειρά από γεγονότα, ιδέες και παρατηρήσεις σχετικά με το "Αριάδνη" δηλαδή περί της εισόδου της Ελλάδας στο Internet. Η αρχή για παρουσίαση έχει γίνει στο σάιτ πριν μερικά χρόνια αλλά απέχει πολύ από μια αντάξια παρουσίαση. Χρειάζεται και κάποια τεκμηρίωση, στοιχεία ιστορικά που δίνουν μια πλουσιότερη εικόνα από το απλό κείμενο. Ένας φίλος (δεύτερης γεννιάς μέλος της ομάδας "Αριάδνη", ερευνητής στην Αγγλία σήμερα) μου έθεσε και το θέμα της αναφοράς σε ανθρώπους που ενεπλάκησαν στις διαδικασίες ανάπτυξης του "Αριάδνη" δηλαδή του Εθνικού Δικτύου Ερευνας στην Ελλάδα από το 1984. Ο μηχανισμός του 'blogger" νομίζω ότι μπορεί να καλύψει τα κενά της δικής μου επικοινωνίας, αρκεί να υπάρξει συνέχεια ....

Η μορφή παραγωγής περιεχομένου του "blooger" θα βοηθήσει στην συνεχή ροή "ειδήσεων" σχετικά με το θέμα, κάπως αυθόρμητα και ίσως σε συσχετισμό με κάποιο επίκαιρο γεγονός, διαφορετικά είναι τόσο μεγάλος ο όγκος της πληροφορίας γύρω από το "Αριάδνη" που απαιτεί προσπάθεια συγγραφής βιβλίου πράγμα αδύνατον προς το παρόν . Από την άλλη νομίζω ότι και μια "πρόχειρη¨παρουσίαση έχει την αξία της. Ετσι και αλλιώς το εγχείρημα αποτέλεσε ένα πρώτο παράδειγμα "δικτύωσης" στην Ελλάδα, αρκετά χρήσιμο σήμερα για ανασκόπιση της εμπειρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων, ίσως και για έμπευση νέων θεμάτων, για βελτιωμένα νέα και καλύτερα παραδείγματα που σαφώς χρειάζονται..

Πολλά σημαντικά πράγματα από το εγχείρημα δεν είναι γνωστά ούτε στους ειδικούς αλλά ούτε και σε αυτούς που είχαν άμεση συμμετοχή γιατί δεν ήταν σε θέση να έχουν "μεγάλη εικόνα". Βρέθηκα σαν ελλαδίτης πιό κοντά από κάθε άλλον στα γεγονότα και στους ανθρώπους που καθόρισαν το παγκόσμιο διαδίκτυο. Λόγω προηγούμενης εμπειρίας με "computing paradigms" σκέφτηκα την ιδέα της "μεγάλης εικόνας"

Να μη κρύψω τη μεγάλη αξία της μίμισης στα ανθρώπινα πράγματα μια και έκανα μεγάλη χρήση αυτής της ιδιότητας, αντλώντας ιδέες του τι είναι να γίνει μια και ουδείς γνώριζε την ουσία του σχεδίου πέρα από την βασική ιδέα "δίκτυα υπολογιστών", να τι πήρα από κάποιους πρωτοπόρους:

γιατί να μην φτιάξουμε και μεις κόμβο Ιντερνετ ; όπως αυτός του ULCC (Tony Bates), 1989
γιατί να μη γίνουμε διπλός κόμβος του EBONE και του ΕUROPANET ; τι τι δρομολόγηση χρειάζεται(B.Stockman) 1992
αs επεκτείνουμε το SUNLINK MHS με PERL 1993 (H.Alvestrand)
μεγάλες ταχύτητες - 8 Mbps από τον δορυφόρο OLYMPUS και το δίκτυο του CERN (Brian Carpenter) 1994
ας φτιάξουμε ένα σύστημα ηλεκτρονικού ταχυδρομίου MIME για ελληνικά (Maria Demou - CERN, Ν.Borenstein) 1994
γιατί δεν βοηθάμε τον ΟΤΕ να μπει στο Διαδίκτυο με εθνικό κορμό (EBONE team) 1995
ας φτιάξουμε ένα εργαστήριο αναπαραγωγής και μετάδοσης των γνώσεων (φοιτητές TEI/AEI) 1997
.......

Με την σειρά μου εφάρμοσα αυτά που έμαθα όσο μπορούσα καλύτερα μετέφερα σε συνεργάτες μου τη πληροφορία για την αναπαραγωγή της γνώσης, ώθησα τα ακαδημαϊκά ιδρύματα στην εμπλοκή με τα θέματα του διαδικτύου, άνοιξα το παιχνίδι ευρύτερα τόσο στο πεδίο των πανεπιστημίων όσο και της βιομηχανίας όμως αντιμετώπισα αρκετά προβλήματα που χρίζουν αναφοράς ....

Πρόσφατα η Google όταν προσέλαβε τον Vint Cerf μετά από κάποιο διάλογο προσδιόρισε
τον τίτλο της εργασίας του εκεί με τον όρο Internet Evangelist. Τι σύμπτωση, με αυτόν ακριβώς τον όρο περιέγραφε το περιεχόμενο της εργασίας μου το στέλεχος της SUN Microsystems που μου έκανε ακρόαση. Ισως να
είμαι λοιπόν ο πρώτος ευαγγελιστής του ελληνικού διαδικτύου. Σαφώς δεν κατάλαβα με μιας το σκεπτικό αυτής της πράγματι καινοτομικής εταιρείας, ήταν το πιο τιμητικό πράγμα του έχω δεχτεί νομίζω μέχρι σήμερα σχετικά με την εργασία μου.